Gamall, reiður femmi er hugsi

Ég hef fylgst með og tekið þátt í femínískri baráttu frá því ég var ungmenni í menntaskóla. Femínísk barátta hefur, eins og allt, farið í gegnum nokkrar breytingar. Nú er svo komið að ég hef verið flokkuð með „gömlum, reiðum femmum.“ Mér fannst það pínu vont fyrst en svo umfaðmaði ég nafngiftina, þótt í karlkyni sé. Ég er sumsé gamall, reiður femmi bara svo því sé haldið til haga.

Þegar ég var virkari í baráttunni þá fannst mér eðlilegt að minnihlutahópar* stæðu saman. Án þess ég ætli nánar út í það þá komst ég að því að aðrir minnihlutahópar styðja femíníska baráttu ekki jafnvel og þeim finnst að femínistar eigi að styðja þeirra baráttu. Vitna ég þá til ákalls ábyrgra feðra sem spurðu sí og æ: „Hvar eru femínistarnir nú?“

Alla vega, til að gera langa sögu stutta, þá komst ég að þeirri niðurstöðu að femínistar ættu að standa með og berjast fyrir konur. Það má vissulega styðja og taka undir baráttu annarra minnihlutahópa en aukin réttindi kvenna til jafns við aðra hlýtur að vera í forgangi.

 Vendi ég nú kvæði mínu í kross.

Setjum sem svo að ég vinni á skrifstofu verkalýðsfélags og mér finnist yfirmaðurinn minn, lýðræðislega kjörinn formaður verkalýðsfélagsins, algjörlega ómögulegur. Það er ekki bara mér sem finnst það heldur eru talsvert fleiri sammála mér í þessu mati. Við erum nógu mörg með nógu mikil umkvörtunarefni til þess að okkur finnist ástæða til að fara í hart. Á þessum tímapunkti hlýtur að liggja ljóst fyrir að það eru tvær mögulegar niðurstöður í málinu:

1.       Málið leysist farsællega og allir verða vinir.

2.       Málið leysist alls ekki heldur harðna deilurnar og varla vinnufært á skrifstofunni.

Verði niðurstaða 2. ofan á þá eru þrír möguleikar í stöðunni:

a.       Fólk heldur áfram að „vinna saman“ og vera óánægt. Öllum líður illa og veikindadögum fjölgar fram úr hófi. Þjónusta gagnvart umbjóðendum versnar.

b.       Yfirmaðurinn fer.

c.       Óánægði hópurinn fer.

Þetta veit ég áður en ég held af stað í baráttuna.

Yfirmaðurinn og kjarni í kringum hann er ekki sammála umkvörtunum okkar og setur fram sínar umkvartanir.  Það fæst engin niðurstaða og allt er í járnum. Yfirmaðurinn velur leið b. og fer.

Nema hvað. Yfirmaðurinn fyrrverandi býður sig aftur fram til formennsku og fær endurnýjað umboð í lýðræðislegum kosningum. Hvernig ber mér að skilja það? Ég hlýt að skilja það þannig að fólk vill hafa þennan formann og að hann sé þá yfirmaður á skrifstofunni. Ef ég get ekki hugsað mér að vinna undir hans stjórn þá hlýt ég að vilja fara. Ef ég segi upp þá fæ ég ekki atvinnuleysisbætur á meðan ég leita mér að annarri vinnu en ef mér er sagt upp þá fæ ég atvinnuleysisbætur.  Hver er besta mögulegan niðurstaðan úr því sem komið er? Jú, að mér verði sagt upp.

Það er alveg rétt að fjöldauppsagnir eru ekki af hinu góða. Ég skil hins vegar ekki hvernig nokkrum getur dottið í hug og í alvöru ætlast til að Sólveig Anna hafi virkilega átt að koma aftur inn á skrifstofuna og halda áfram að vinna með fólki sem hefur látið það mjög bersýnilega í ljósi að það vill ekki vinna með henni. Og vinsamlegast takið eftir að ég er ekki að taka afstöðu í deilunni sem slíkri. Kannski er Sólveig Anna alveg ómöguleg. Það breytir því samt ekki að hún var kosin, meirihlutinn valdi.

Ég hef staðið í deilum og tapað. Það er ömurlegt. Það var samt mikill léttir að losna úr aðstæðunum.

Af hverju er ég að fara í gegnum þetta í smáatriðum? Vegna þess að eftir að Sólveig Anna var kosin aftur og sagði upp fólki á skrifstofunni þá hefur mikilsmetandi fólk haldið því fram að ekki sé hægt að styðja baráttu Sólveigar vegna þessara uppsagna.

Núna þekki ég Sólveigu Önnu ekkert nema af því sem ég hef séð til hennar á opinberum vettvangi. Já, hún er mjög beinskeytt og orðhvöss. Ég held að hún sé nákvæmlega það sem verkalýðsbaráttuna vantar á Íslandi. Reyndar finnst mér vanta harðari verkalýðsbaráttu almennt í öllum heiminum. Misskipting auðsins eykst og eykst og ríkasta 1% sölsar undir sig æ meira. Verkalýðsbaráttan hefur verið mjög kurteis undanfarna áratugi og hverju hefur hún skilað?

Það er ekki nokkrum vafa undirorpið í mínum huga að hin harðneskjulega meðferð sem Sólveig Anna hefur hlotið í fjölmiðlum og í opinberri umræðu er fyrst og fremst vegna þess að hún er kona. Það er alveg margsannað að konur fá miklu verri útreið en karlar.

Þess vegna var ég mjög ánægð með grein Stefáns Ólafssonar í Vísi 2. febrúar sl. þar sem hann ræðir um meðferðina á Sólveigu Önnu.

Í gær birti svo Sóley Tómasdóttir hugleiðingar sínar um grein Stefáns. Og núna lendi ég í vandræðum. Ég skil það sem Sóley segir. Auðvitað á ekki einhver karl að segja femínistum fyrir verkum. Einstaklingsdýrkun er hættuleg og femínísk barátta hefur verið um of á forsendum menntaðra kvenna.

Það sem ég hnýt um er sú orðræða að baráttuaðferðir Sólveigar Önnu sé karllægar. Hvað þýðir það eiginlega? Fyrir mörgum árum heyrði ég sagt: „Ég er kona, allt sem ég geri er kvenlegt“ og var eignað Simone de Beauvoir. Skal viðurkennt að ég finn ekki tilvitnunina. Er virkilega verið að álasa Sólveigu Önnu fyrir það að beita ekki nógu kvenlægum baráttuaðferðum? Hvað þýðir þetta eiginlega?

Fann þessa tilvitnun.

Það sem mér þykir verst er að feðraveldið hefur tekið grein Sóleyjar og deilt henni sem enn einni svipunni á Sólveigu Önnu.

Hef ég þá tekið þá afstöðu að styðja Sólveigu Önnu skilyrðislaust? Nei, það hef ég ekki gert. Ég tók hins vegar þá ákvörðun fyrir mörgum árum síðan að ég myndi styðja konur og baráttu okkar fyrir jöfnum réttindum skilyrðislaust.

 

*Minnihlutahópur vísar til þess að bera minna úr býtum í samfélaginu. Ekki þess að hópurinn sé fámennari. 

Þöggun kvenna.

 Nýverið var ég að hlusta á hlaðvarpsþátt hjá Poppsálinni um Stanford fangelsistilraunina. Í seinni hluta þáttarins (Ca. 23:30 mín.) ræðir Elva Björk þáttastjórnandi um það hvað þessi rannsókn segir okkur: „Skv. Zimbardo sýndi þessi rannsókn okkur svart á hvítu að hegðun okkur ræðst mun frekar af ytri þáttum eða aðstæðum frekar en innri þáttum eins og persónuleika.“

Þarna sperrti ég eyrun enn frekar því þetta kallast á við ýmislegt sem ég hef verið að hugsa.

Svo ég komi hreint fram; ég er miðaldra kona. Eftir að ég varð miðaldra kona þá er ég afskaplega hallærisleg og gamaldags. En fyrst og fremst virðist ég vera algjörlega ómarktæk. Mér finnst þetta satt best að segja mjög skrítið. Núna er ég búin að vera á jörðinni í rúma hálfa öld og safnað að mér reynslu og visku. Ég er búin að reyna ýmislegt. Einhverjum gæti dottið í hug að fullorðnar lífsreyndar konur hefðu eitthvað til málanna að leggja – og auðvitað höfum við það. Það er bara hunsað.

Reyndar ýki ég aðeins. Ég hef meira eða minna verið ómarktæk alla mína ævi og það hefur mun meira með kyn mitt að gera en aldur. En aldurinn hjálpar ekki, það er mér mjög ljóst.

Við sjáum það strax í Hávamálum hversu ómarktækar konur eru:

Meyjar orðum
skyli manngi trúa
né því er kveður kona,
því að á hverfanda hveli
voru þeim hjörtu sköpuð,
brigð í brjóst um lagin.

 

Helga Kress ræddi um þöggun kvenna í bók sinni Máttugar meyjar.

Nöldrandi kona er þekkt minni. En konur „nöldra“ (endurtaka sig) vegna þess að á þær er ekki hlustað.

Við sjáum þessa orðræðu ítrekað út um allt; þolendur kynferðisofbeldis ljúga (eru ómarktækar).

Konur eru ítrekað sagðar erfiðar nú eða klikkaðar. Allt snýr þetta að því að gera okkur ómarktækar. Og hvers vegna er svona mikilvægt að konur séu ómarktækar gæti einhver spurt. Það er mjög einfalt svar við því; Ef konur eru ómarktækar þá þarf ekki að hlusta á þær. Þá er feðraveldinu ekki ógnað.

 

  

Þetta þarf ekki að vera svona

Við erum fjögurra manna fjölskylda með húsnæðislán. Við höfum aldeilis fundið fyrir hækkun matvæla og olíuverðs. Við finnum svo sannarlega fyrir hækkun stýrivaxta Seðlabankans.

Mér er sérstaklega minnistætt þegar Seðlabankastjóri hóf stýrivaxtavegferð sína þá talaði hann um að það hefðu orðið hækkanir á öllu og alveg sérstaklega á húsnæði og það yrði að sporna við þessari verðbólgu, m.a. fór hann fram á það við aðila vinnumarkaðarins að halda að sér höndum við launahækkanir. Bíddu, ha?! Það er allt að hækka og það er allt í lagi nema hvað að launin mega ekki hækka. Hvernig eigum við að hafa efni á öllum þessum hækkunum ef launin hækka ekki með?

Og tökum alveg sérstaklega eftir þessu: Það er hægt að hafa hemil á launahækkunum. Af hverju er ekki hægt að hafa hemil á verðhækkunum?

Á þessum tímapunkti var farin að sveima um í höfðinu á mér eftirfarandi spurning: Þarf þetta að vera svona?

Rétt fyrir jól skall svo á frétt um fyrirhugaða leiguhækkun hjá Ölmu leigufélagi. Allir ruku upp til handa og fóta og voru voða hneykslaðir, líka fyrirmenn í ríkisstjórninni. Þá kom nýtt hugtak; leiguþak.

Það er sem sagt hægt að hafa hemil á launahækkunum og það er hægt að setja þak á leigu (það er samt ekki gert) en það er ekki hægt að hafa hemil á verðhækkunum? Vitiði, ég trúi þessu ekki. Ég er orðin fullkomlega sannfærð um að þetta þurfi ekki að vera svona.

Það er talað um Covid-faraldurinn og  stríðið í Úkraínu sem torveldi aðföng. Það er talað um markaðinn sem sveiflast upp og niður. Núna skulum við aðeins staldra við. Það er talað um þessa hluti eins og eitthvert náttúruafl sem verði ekki við ráðið. Við skulum hafa eitt alveg á kristaltæru: Á bak við hverja einustu verðhækkun er ákvörðun sem einhver einstaklingur tók. Þetta er allt saman mannanna verk.

Ég veit að Ísland er lítið land og hefur ekki mikla stjórn í ólgusjó umheimsins. Þegar heimsmarkaðsverð hækkar á olíu þá er þarf auðvitað alveg bráðnauðsynlega að hækka verðið á olíunni strax hér, líka olíuna á tönkunum sem var keypt á gamla verðinu. Það hins vegar svo merkilega til að þegar heimsmarkaðsverðið lækkar þá lækkar verðið hér ekki að sama skapi.

Það eru eigendur fyrirtækisins Ölmu sem ákváðu að hækka leiguna. Það er fólk sem ákveður að hækka verðið, það er fólk sem ákveður að búa við þetta mannfjandsamlega markaðshagkerfi. Þetta þarf ekki að vera svona.

Hvaðan kemur þessi aukna arðsemiskrafa? Af hverju þurfa fyrirtæki að græða meira í ár en í fyrra? Af hverju mega fyrirtæki ekki bara bera sig? Af hverju er það ekki nóg? Af hverju þarf að hækka verðið á álegginu til þess að eigendur matvöruverslana græði auka hundrað milljónir?

Fyrir fólk sem á milljón trilljón billjónir þá skipta hundrað milljónir engu máli til eða frá. Þessar verðhækkanir skipta hins vegar talsvert miklu máli fyrir okkur hin.

Þetta er mannhatur og græðgi.

„Ég er búinn að fylgjast með þessu þjóðfélagi í 50 ár. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag, þetta er allt ógeðslegt. Það eru engin prinsipp, það eru engar hugsjónir, það er ekki neitt. Það er bara tækifærismennska, valdabarátta.“

Úr skýrslu Styrmis Gunnarssonar fyrir rannsóknarnefnd Alþingis 1. október 2009, bls. 1-2.

Þetta breytist ekki á minni lífstíð en ég vona að þetta breytist í framtíðinni.

 

Froskur útgáfa

 Eins og dyggir lesendur vita þá er ég mikill myndasöguaðdáandi. Þess vegna hef ég verið mjög hrifin af Froski útgáfu og er að safna innbundnu Tinnabókunum. 

Núna á Froskur 10 ára afmæli og er í tilefni af því að selja tilboðspakka með talsverðum afslætti. Þar sem ég bý úti á landi þá skoða ég alltaf sendingarkostnaðinn, tilboð eru iðulega alls ekki jafngóð tilboð og þau virðast vera þegar sendingarkostnaðurinn bætist ofan á.

Mig langar auðvitað í marga pakka en verður úr að ég panta bara Lukku Láka pakkann upp á 10.767,- kr. Afslátturinn er  sagður 45%. Ég skoða sendingarkostnaðinn sérstaklega eins og ég geri alltaf. Þar segir að "sendandi greiði við móttöku" 

Vissulega skringilega orðað en engu að síður stendur beinum orðum að "sendandi greiði." Þá er einnig útlistað, eins og sést á skjáskoti, hvernig greiðslu fyrir aðrar sendingar er háttað og gefin upp verð. Mér finnst ekki óeðlilegt að ætla að inni í tilboðspakkanum sé tilboð á sendingu. 

Í dag fæ ég tilkynningu um að pakkinn sé kominn á pósthúsið og ég eigi að greiða 1.790,- fyrir sendinguna. Ekki nóg með að ég eigi að greiða fyrir sendinguna eftir allt saman heldur er sendingarkostnaðurinn hærri heldur allar aðrar tölur sem eru gefnar þarna upp.

Og sjáið nú til; ef ég hefði vitað að ég ætti að borga sendingarkostnaðinn þá hefði ég líka pantað Viggó viðutan pakkann sem mig langar í því þá hefði sendingarkostnaðurinn lækkað hlutfallslega.

Ég hringi í Frosk og get ekki sagt að ég hafi fengið vinalegar móttökur. Einhvern veginn er það mjög heimskuleg ályktun af minni hálfu að halda að sendandinn greiði þótt það standi á síðunni. Eina sem viðkomandi gat boðið upp á var að ég afþakkaði pakkann og fengi þá væntanlega endurgreitt. Ég benti viðkomandi á að upplýsingarnar á síðunni væru rangar en það skipti augljóslega ekki máli. Sá ég þá sæng mína útreidda og kvaddi.

Ég átta mig á að þetta var skringilega orðað en ég vil meina að upplýsingarnar séu í besta falli villandi og í versta falli beinlínis rangar. Þetta hefur verið lagað á síðunni núna eftir símtalið mitt.

Ég leysti síðan pakkann út þótt tilboðið góða sé nú aðeins 25%. Ég spurði að því hvað fyrirtækið myndi þurfa að borga fyrir þvælinginn á pakkanum ef ég hefði afþakkað. Það hefði þurft að borga fyrir sendinguna norður og fyrir að leysa hann út aftur fyrir sunnan. Ég hefði auðvitað átt að gera það en ég spara upp í þetta með því að eiga ekki frekari viðskipti við þetta fyrirtæki á næstunni.

Láttu börnin mín vera.

Börnin mín voru líka flæmd af heimili sínu. Líf þeirra var líka tætt upp. Þú tókst þátt í því.

Framvegis skaltu láta börnin mín vera.

http://astasvavars.blogspot.com/2021/12/tvofeldnin.html

Sagan af Narkissosi

 Það kannast flest við söguna af Narkissos í grískri goðafræði. Narkissos var fallegur ungur maður sem varð ástfanginn af eigin spegilmynd, veslaðist upp og dó. Það er sök sér að sjálfselskufullt fífl drepist úr heimsku en sagan er aðeins flóknari en þetta.

Frægasta útgáfa sögunnar kemur frá Ovid.

Liriope vatnagyðja á ungan son, Narkissos, sem er gullfallegur. Hún fær blindan sjáanda til að spá fyrir honum. Sjáandinn segir að Narkissos verði gamall maður ef hann sér aldrei spegilmynd sína. Narkissos eignast marga aðdáendur, bæði unga menn og konur, en hann endurgeldur aldrei aðdáunina og hrekur þetta fólk frá sér.

Einu sinni er Narkissos að veiða úti í skógi þegar gyðjan Ekkó sér hann og verður ástfangin af honum. Ekkó (bergmál) getur aðeins endurtekið síðasta orðið sem er sagt við hana svo hún getur ekki talað við Narkissos. Hann heyrir að verið er að elta hann og kallar og Ekkó bergmálar bara síðasta orðið sem hann segir. Hún kemur til hans og faðmar hann en hann hrindir henni frá sér. Ekkó veslast upp úr sorg og deyr og aðeins bergmálið lifir.

Það er ekki alveg skýrt hvernig hefndargyðjuna Nemesis kemur til sögunnar, hvort hún heyri af örlögum Ekkó eða einhver annar aðdáandi óski þess að Narkissos upplifi það að fá ekki þann/þá sem hann elskar. Nemesis kemur því alla vega þannig fyrir að Narkissos fær sér vatn að drekka úr á og sér sína eigin spegilmynd og verður ástfanginn. Hvort hann átti sig ekki á að þetta sé hann er ekki skýrt en hann alla vega veslast upp og deyr.

Í sumum útgáfum fremur hann sjálfsmorð en það  breytir svo sem litlu.

Í annarri útgáfu er það ungur maður, Ameinias, sem er hafnað af Narkissosi. Narkissos gefur honum sverð. Ameinias biður Nemesis um að Narkissos upplifi óendurgoldna ást og fremur síðan sjálfsmorð á dyraþrepunum hjá Narkissosi.

Það er mikilvægt að halda því til haga að fólkið sem elskar Narkissos þjáist vegna ástar sinnar á honum. Það má segja að Narkissos hafi fengið makleg málagjöld í goðsögunni en auðvitað dó hann úr hreinni sjálfselsku.

Flokkur (karl)fólksins á Akureyri - Grein Hjörleifs

 Þessi grein er reyndar opinbert harakiri en við skulum samt greina hana.

Mjög alvarlegar ásaknir á mig.

Það er stórt orð Hákot var sagt en miklu verra er að vera sakaður um kynferðislega áreitni og ýmsan annan óþverra og eiga karlmenn eðlilega erfitt með að þvo slíkan óþverra af sér, sér í lagi þar sem ég hef aldrei á langri ævi verið sakaður um slíkt fyrr en nú af svikakvendum þremur.

Karlmenn hafa ekki átt í neinum vandræðum með að "þvo af sér slíkan óþverra". Nokkrir hafa orðið fyrir tímabundnum óþægindum en hafa svo snúið aftur í opinbert rými. Er skemmst að minnast landsliðsfyrirliðans. 

Uppnefni hafa aldrei þótt vandaður málflutningur.

Sorgarumfjöllum sem er að stórum hluta lygi og óhróður hefur verið í gangi í fjölmiðlum nú um hríð og hefur aðallega beinst gegn tveimur heiðursmönnum þeim Jóni Hjaltasyni og Brynjólfi Ingvarssyni fyrsta og þriðja manni á framboðslista Flokks fólksins og í þriðja lagi mér undirrituðum eins og fyrr segir. Það eru upphlaupsmanneskjur og svikakvensur sem eiga hér hlut að máli en þær eru Málfríður Þórðardóttir, Hannesína Scheving og Tinna Guðmundsdóttir.

Hér er athyglisvert að notast er við orðalagið "að stórum hluta." Greinahöfundur viðurkennir sem sé að sannleikskorn séu inn á milli. Svo er aftur notast við uppnefni. Uppnefnanotkun er rökvilluaðferðin Ad hominem. Það er farið í manninn en ekki boltann.

Tinna ber að ég hafi boðið henni að heimsækja mig að kvöldi og boðið henni gistingu, sem er helber lygi eins og hennar er von og vísa sem ég trúi eftir að fólk hefur komið að máli við mig og lýst henni sem varasamri á geði eftir að hún hafi verið undir handleiðslu geðhjúkrunarfólks en þetta sel ég ekki dýrar en ég keypti. 

Þetta er svo ógeðslegt níð að ég á eiginlega ekki orð yfir það. Svo er borinn fyrir sig almannarómur. "Ólyginn sagði mér...."

Maðurinn er að segja að konan sé geðveik. Eitt af því sem konurnar hafa kvartað undan er að þær hafi verið sagðar geðveikar. Takk fyrir að staðfesta frásögn þeirra.

Sannleikurinn er sá að ég sem er kallaður með réttu guðfaðir framboðsins til bæjarstjórnar s.l. vor og á listann þar sem ég ræddi persónulega við allt það góða fólk sem er á listanum utan þessara þriggja svikakvensa. 

Nei, þú átt ekki listann. Það "á" enginn pólitískt framboð.

Þó að ég eigi listann var hann borinn fram í nafni Flokks fólksins og ég gerður að kosningastjóra sem svo umrædd Tinna hrakti mig úr starfi eftir að ég hafði útvegað húsnæði fyrir kosningaskrifsofu en það gerði hún með hávaða, svívirðingum og skítkasti á mig og hef ég mörg vitni að framkomu hennar áður en hún rauk á dyr og skellti hurðum. 

Hérna rekur Tinna hann.

Tinna kom oftar en einu sinni heim til mín að degi til vegna þess að hún sá um alla tölvuvinnu fyrir framboðið. 

Hérna heldur hún samt áfram að koma heim til hans. Skil ekki tímalínuna hérna.

Ég hefði einfaldlega ekki þorað að bjóða henni að kvöldi og alls ekki boðið gistingu þar sem ég hafði margt misjafnt um hana heyrt og sel ekki dýrar en ég keypti eins og fyrr segir e.t.v. minnugur þeirrar umfjöllunar um ýmislegt misyndisfólks sem er ekki heilt á geði og ber fyrir sig jafnvel hnífa.

Ólyginn sagði mér... Konan aftur ásökuð um geðveiki. Hinir karlarnir kannast samt ekkert við neinar geðveikisásakanir. Miðað við hversu sjálfsagt manninum finnst að bera þetta á borð í opinberri grein þá er þetta ekki eitthvað nýtt sem honum er að detta í hug.

Hvað Hannesínu varðar hef ég vart hitt ómerkilegri persónu enda svikakvendi. Lýsingar hennar á að hafa sett söfnunarlista inn um bréfalúguna og hlaupið í flýti í burtu vegna hræðslu við mig og símtöl mín við hana sem hún af „manngæsku sinni“ hætti að svars voru frá minni hálfu liður í því að bera klæði á vopnin þegar að ég skynjaði hvernig ástandið var að þróast og þetta er sannleikur málsins. Stundum heimsækja mig konur án hræðslumerkja enda fer vel á með okkur og þær verða ekki varar við kynlífstilburði af minni hálfu.

Uppnefni aftur og enn. Stundum, en bara stundum, heimsækja konur hann án hræðslumerkja. Þannig að stundum heimsækja konur hann sem eru hræddar. Kynlífstilburðir og kynferðisleg áreitni er tvennt ólíkt. 

Málfríði þýðir mér ekki að ræða um eftir að hún á hvæsti á mig á fundi í byrjun að ég væri að ljúga á sig þegar ég hafði orðrétt eftir fundargerð bæjarstjórnar og já fannst vel í lagt að svikakvensurnar þrjár höfðu raðað henni í 8 nefndir, fjórar sem aðal og aðrar fjórar til vara en ég veit ekki hverjar svo endalyktir urðu en í framhaldi af þessu bannaði hún mér að horfa á sig. Þegar ég tala um svikakvendi þá er skýringin sú að þegar ég raðaði fólkinu á framboðslistann þá vissi ég ekki um og þær höfðu ekki fyrir því að segja mér að Málfríður var í heilan mánuð alla kosningabaráttuna að spranga niður á Spáni og Hannesína hafði opinberlega auglýst íbúð sína hér í bæ til leigu á þeim forsendum að hún væri að flytja til Reykjavíkur.

Þetta gerist í kosningabaráttunni svo leiðindin eru greinilega ekki ný.

Nú spyr ég ykkur lesendur góðir hvort heilvita fólk geri svona lagað? Í 65 ár hef ég verið með í kosningabaráttu og komið að líklega 16-17 sveitar- og alþingiskosningum en aldrei á langri ævi orðið vitni að þvílíkri sviksemi. Ég vil líka geta þess að svikakvendin útilokuðu mig frá fundarsetu hjá framboðinu og sögðust ekki mæta ef ég mætti, sjálfur guðfaðir framboðsins. 

Þetta hljóta Brynjólfur og Jón að hafa vitað. Og þeim hlýtur að hafa verið ljóst, ef þeir hafa ekki beinlínis vitað, að þetta gerist ekki að ástæðulausu. Samt mæta þeir fram á ritvöllinn og kannast ekki við neitt! Af hverju neituðu konurnar að vera á fundi með þessum manni?

Á langri ævi hef ég kynnst fjölmörgum konum og var með sömu ágætu fyrrverandi eiginkonu í tæp 30 ár og þar af giftur henni í 25 ár og á með henni 3 yndislegar dætur og svo 2 flottar afastelpur sem eru læknar í dag og á ekki von á að þær né engin af þessum góðu konum brigsli mér um kynferðisáreiti á einn eða annan hátt.

Öh, hérna, öh... Ef dætur mannsins og afadætur brigsla honum um kynferðisáreiti þá erum við að tala um svolítið annað mál. En það að hann sé ekki í sifjaspellspakkanum þýðir ekki að hann sé ekki að kynferðislega áreita aðrar konur. Og það að afastelpur séu læknar er ekki trygging fyrir því að afinn sé fullkominn.

Ef hann er að vísa í allar þessar konur sem hann hefur kynnst yfir ævina þá hefur, alla vega ein af þeim, einmitt sakað hann um kynferðislega áreitni.

Að lokum þetta, ég er alvarlega að hugsa um að stefna þessum svikakvensum fyrir meiðyrði og það sem meira er kynferðisofbeldi, sem engin karlmaður hreinsar svo auðveldlega af sér og e.t.v. læt ég þau einnig vera með í stefnunni þau Ingu Sæland og Guðmund Inga sem hafa tekið dyggilega undir ósómann.

Takk fyrir mig.

Hjörleifur Hallgríms er „guðfaðir“ framboðslista Flokks fólksins á Akureyri

Persónulega fyndist mér frekari ástæða til að konurnar kærðu hann fyrir meiðyrði eftir lestur þessarar greinar.