þriðjudagur, janúar 31, 2017

Stéttarfélag kennara bregst umbjóðendum sínum

Eins og áður hefur verið greint frá á þessari síðu sendi ég fyrirspurn á Ólaf Loftsson formann Félags grunnskólakennara í ágúst síðastliðnum. Fyrirspurnin snerist um hvort Þingeyjarskóla hafi borið að auglýsa starf teymisstjóra og myndmenntakennara við skólann en hvorirtveggja voru ráðnir við skólann fyrir skólaárið 2015-2016.  Báðir sinna enn stöðum sínum sem heldur hafa tútnað út.
Samskiptin voru nokkuð harðorð af beggja hálfu en enduðu með því að Ólafur sagðist ætla að setja lögfræðing félagsins í málið.
Eins og áður sagði óskaði ég eftir niðurstöðu úr úttekt lögfræðingsins í október síðastliðnum. Enn hefur ekkert svar borist.

25. janúar síðastliðinn ákvað ég að reyna aftur og sendi afrit af fyrirspurninni til Þórðar Hjaltested formanns KÍ,  Önnu Rósar Sigmundsdóttur lögfræðings KÍ og Hermanns Aðalsteinssonar ritstjóra 641.is. Ég sendi með afrit af samtali okkar Ólafs ef hann væri búinn að gleyma að hann hafði sagt beinum orðum að hann ætlaði að láta lögfræðing félagsins skoða málið. Enn hefur ekkert svar borist.

Krafan sem ég er að gera er sú að hann standi við orð sín. Hann sagðist ætla að biðja lögfræðinginn að skoða þetta.
Ef lögfræðingurinn hefur skoðað þetta og komist að þeirri niðurstöðu að allt sé í lagi með vinnubrögðin þá er eðlilegt að svara því til og rökstyðja.

Mér dettur ekki í hug nema ein skýring á þessari þögn og hún er sú að Félag grunnskólakennara ásamt formanni og lögfræðingi KÍ séu að hylma yfir eitthvað.


Ólafur Loftsson (2. f..h.) undirritar samninginn sem inniheldur
m.a. klausu um auglýsingaskyldu starfa.

mánudagur, janúar 30, 2017

Fyrirmynd í þágu stórbúa

Landssamband kúabænda (LK) og Samtök afurðastöðva í mjólkuriðnaði (SAM) hafa ákvarðað sameiginlega stefnu um Fyrirmyndarbú LK og SAM. Með þeirri stefnu sem sett er í Fyrirmyndarbúinu og þeim starfsreglum sem því eru sett, vilja kúabændur og mjólkuriðnaðurinn tryggja að íslenskum neytendum standi ávallt til boða íslenskar mjólkurafurðir sem eru traustsins verðar.
Þetta er lofsvert framtak á allan hátt. Nema hvað að stjórn Auðhumlu ákvað á fundi sínum þann 24. nóv. sl. að verðlauna þau bú sem stæðust kröfur Fyrirmyndarbúsins með 2% hækkun á afurðir.
Auðhumla er samvinnufélag bænda svo það fé sem hún úthlutar er úr sameiginlegum sjóð eiganda. En það má alveg leiða að því rök að fjárhagslegur hvati til að gera vel sé sá hvati sem þarf. 
Markmið fyrirmyndabúsins eru góð og vel úr garði gerð. Hins vegar eru nokkur atriði sem vekja þann grun að verið sé að hygla nýjustu róbótafjósunum á kostnað eldri og minni búa, sérstaklega básafjósa.

Nautaeldi er tekið með í úttektinni. 
Róbótafjósin eru stærri og þurfa almennt ekki að hafa nautaeldi með. Nautaeldið er yfirleitt í hrárra húsnæði, þ.e. húsnæði sem ekki hefur hingað til verið gerðar sömu kröfur til og til fjósanna. Húsnæði nautaeldisins getur því dregið niður heildareinkunn húsakosts.

Mottur
Algengustu básafjósamotturnar eru dæmdar ónothæfar fyrirfram því þær eru taldar of harðar. Svona mottur hafa hingað til verið taldar góðar og eru framleiddar í básafjós og standast kröfur MAST.

Útivist kúa.
Í kynningarbæklingi fyrirmyndarbúsins segir á bls.6:  LK og SAM eru sammála um að leggja sérstaka áherslu á:... að gripir njóti útivistar samkvæmt gildandi reglum.
Þegar gátlistinn er skoðaður kemur hins vegar berlega í ljós að útivist gripa hefur ekkert gildi. 
Þetta þýðir að fræðilegur möguleiki er á því að bú sem sinnir ekki útivist gripa sinna getur orðið fyrirmyndarbú. Eru það búin sem SAM og LK vilja hygla?

Útivist gripa býður upp á meiri vinnu og meiri átroðning á umhverfi. Gripirnir bera líka með sér fræ og bera á í kringum húsin. Það hlýtur að liggja ljóst fyrir að erfiðara er að halda nánasta umhverfi útivistarfjósa stöðugt fullkomlega snyrtilegu. Auðvitað er hægt að eitra í kringum húsin en er það virkilega það sem við viljum?

Eins og gátlistinn er uppsettur núna er ekki hægt að sjá annað en að SAM og LK séu að hygla stærri búunum og reyna að losa sig við litlu búin.






sunnudagur, janúar 29, 2017

Fljótum ekki sofandi að feigðarósi

Í desember síðastliðnum var samþykktur nýr kjarasamningur hjá grunnskólakennurum. Samningurinn hefur ekki miklar launahækkanir í för með sér en þó eitthvað og þurfa sveitarfélögin að leggja meira til. Og mikið rétt, í fundargerð sveitarstjórnar Þingeyjarsveitar frá því 15. des. sl. er viðauki til fræðslumála upp á 30 milljónir.
Nú virðist sveitarfélagið vera ansi ríkt, það er alla vega hægt að hækka laun sveitarstjórnarfulltrúa verulega og borga frænkum þeirra tvöföld laun í heilt ár. Þá mætti sveitarstjórinn okkar í sjónvarpið og neitaði því ekki að Þeistareykir myndu og væru nú þegar byrjaðir að mala gull fyrir sveitarfélagið.
Þannig að launahækkanir kennara ættu ekki að valda okkur miklum áhyggjum. Hins vegar hafa kennarar látið í veðri vaka að þeir séu hreint ekki sáttir og séu aðeins að safna kröftum til að sækja frekari hækkanir.
Í kosningabaráttunni 2014 var Stórutjarnaskóli ekki í eldlínunni og lofað að hann yrði friðhelgur allt kjörtímabilið. Ég hef rökstuddan grun að ætla að hann verði ekki jafnfriðhelgur næsta kjörtímabil.
Þegar Þingeyjarskóli hóf starf undir sameinuðu þaki var farið í talsverðar framkvæmdir. Á síðu skólans sjálfs segir: „miklar endurbætur.“  Kostnaður endurbótanna var þvílíkur að meirihluti sveitarstjórnar firrtist ákaflega við fyrirspurnum þar um og braut sínar eigin siðareglur og hjólaði í íbúa í sveitarfélaginu.



 Í fundargerð fræðslunefndar frá í haust segir:
Framkvæmdir voru í matsal skólans í sumar, m.a. var hljóðvist bætt, lýsing endurnýjuð, málaðir veggir og skipt um ofna. Vatnstjón varð vegna leka viku fyrir skólasetningu. Enn er vinna í gangi við lagfæringar.
 Næsta fundargerð fræðslunefndar er líka spennandi:

Einnig kemur hann [skólastjóri Þingeyjarskóla] á framfæri nauðsyn þess að uppfæra tölvukost skólans og óskar eftir því að gert verði ráð fyrir kostnaði vegna þess í fjárhagsáætlun eignasjóðs fyrir næsta ár. Áætlunin gerir ráð fyrir 1,5 milljón til endurnýjunar á tölvubúnaði á næsta ári en tvöfalda þyrfti þá upphæð til að flýta endurnýjun. 
Fræðslunefnd telur mikilvægt í ljósi þess að ljósleiðari verði á næstunni tengdur inn í skólann að farið verði í endurnýjun á tækjabúnaði til að möguleikar hans nýtist sem best.
Jóhann ræddi líka formið á sundkennslu á yngsta stigi og möguleikana á að kenna þeim börnum sund í lauginni við skólann. Telur hann það æskilegt. Fram fór umræða um kosti og galla og einnig um viðhaldsþörf á sundlauginni. 
Fræðslunefnd tekur undir sjónarmið skólastjóra og telur æskilegt að yngstu börnunum væri kennt sund í lauginni við skólann. Nefndin leggur til að fram fari kostnaðarmat á þeim endurbótum sem þarf að gera á lauginni til að það geti orðið.
Uppfæra tölvukostinn? Ekkert mál. Laga sundlaugina? Elskan mín, hvað vantar þig mikið?

Hefur Stórutjarnaskóli jafn greiðan aðgang að fjármagni? Ég veit það ekki. En ég veit að einhverjar ef ekki flestar töflurnar í Stórutjarnaskóla eru ónýtar og búnar að vera lengi. Þingeyjarskóli er með snjalltöflur. Snjalltöflur, takk fyrir. Nemendur unglingastigs Þingeyjarskóla fengu snjalltölvur, ekki nemendur unglingastig Stórutjarnaskóla.

Í fyrra vorum við nokkrir foreldrar að kvarta undan heimasíðu Stórutjarnaskóla en hún er óneitanlega barn síns tíma. Hún dugar ekki fyrir myndir svo þær eru settar á aukasíðu. Ekki er til fjármagn til að uppfæra síðuna. Síðan hafa síður Þingeyjarskóla og sveitarfélagsins verið uppfærðar.
Ég held að það sé alveg ljóst hvað er að gerast. Það er verið að leika sama leik og auðvaldið leikur til að einkavæða velferðarkerfið. Stjórutjarnaskóli er skorinn inn að beini, viðhaldi og innkaupum frestað á meðan mokað er í Þingeyjarskóla. Svo þegar líður að kosningum þá verður talað um þörfina á sameiningu vegna launahækkana kennara og bent á að allar aðstæður séu betri í Þingeyjarskóla.
Persónulega er mér alveg sama hvar skólinn er. Það skiptir mig hins vegar öllu hvernig skólinn er.  Ég ætla að segja það hreint út: Að mínu viti er Stórutjarnaskóli miklu betri skóli en Þingeyjarskóli. Ef sameiningin verður á þá leið að Stórutjarnaskóli fer með manni og mús í Aðaldalinn þá er það allt í lagi mín vegna. En það er bara ekki það sem gerist. Við höfum aldeilis tekið eftir að fulltrúar Aðaldælinga sinna hagsmunagæslunni vel. (Já, ég veit, við erum sameinuð, blabla. Það er  auðvelt að vera stórlyndur þegar maður situr með öll tromp á hendi.)

Svona talandi um launakostnað þá var annað sem ég fann þegar ég skoðaði nýju (en illa uppfærðu) síðu Þingeyjarskóla. Í fyrra voru átta umsjónarkennarar! Átta af 11,5 stöðugildi kennara í skólanum. Það er alla vega einn launaflokkur tveir launaflokkar fyrir umsjón. Átta umsjónarkennarar fyrir ca. sextíu börn.  Ef ég man rétt þá eiga líka að vera starfandi þrír verkefnastjórar/stigsstjórar/teymisstjórar í skólanum. Það eru sem sagt fjórir stjórnendur og átta umsjónarkennarar. Í Stórutjarnaskóla eru tveir stjórnendur og fjórir umsjónarkennarar. Langar einhvern að reikna út launakostnað grunnskóladeildanna?

Það er engum vafa undirorpið í mínum huga að Hollvinasamtök Stórutjarnaskóla verða að átta sig á að framtíð skólans er komin á óvissustig.








mánudagur, janúar 23, 2017

Fyrirmyndar-starfsmaðurinn

Ímyndum okkur fyrirtæki, segjum fyrirtæki í framleiðslu. Það eru þó nokkrir starfsmenn í fyrirtækinu en fer þó sífækkandi. Fyrirtækið sér að það hefur fjárhagslega burði til að hækka laun allra starfsmanna um 2% en ákveður að nýta möguleikann sem hvata til að efla ímynd fyrirtækisins. Það er settur upp mælikvarði til að meta starfsmenn og svo geta starfsmenn sótt um að fara í matið. Þeir starfsmenn sem standast matið fá 2% launahækkun.
Kvarðinn er eftirfarandi:

  • Vinna starfsmannsins.
  • Ánægja viðskiptavina með afurð.
  • Útlit starfsmannsins.

Svo er afurðasérfræðingurinn Jón Arnarson fenginn til að meta starfsmennina. 
Nú gerist það að nokkrir starfsmenn standast ekki mat Jóns vegna útlits. Afurðin þeirra er góð, viðskiptavinir eru sáttir, það eru bara slitnu fötin. Viðskiptavinir mega vissulega koma í heimsókn í fyrirtækið og þeir gætu mögulega gengið fram hjá vinnuaðstöðu þeirra og séð fötin. En starfsmennirnir telja að föt þeirra hafi ekki áhrif á gæði vinnu þeirra og huglægt mat Jóns á útliti þeirra eigi ekki að stjórna launum þeirra, og vilja áfrýja málinu. Það er ekki hægt. Þeir geta hins vegar beðið um endurmat en það er Jón sem mun sinna því.

Væru launþegar sáttir við þetta?



mánudagur, desember 26, 2016

George Michael, öll hin og æskan.

Í minningunni eru unglingsárin böðuð töfraljóma sem er mjög skrítið því mér fundust unglingsárin hvorki sérstaklega góð né skemmtileg. Níundi áratugurinn var örugglega ekkert merkilegri en aðrir áratugir þótt í minningunni hafi aldrei verið gerðar skemmtilegri bíómyndir né betri tónlist. Reyndar hafa mér orðið á þau mistök að horfa á myndir seinna meir frá þessum tíma og sitja agndofa yfir draslinu. Ég hef því áttað mig á eins og auðvitað allir gera að töfrarnir sem lifa í minningunni voru töfrar sálar minnar sem var að komast til vits og ára og uppgötva heiminn.
Það hafa því ekki öll átrúnaðargoðin komist í gegnum fullorðinssíuna, Limahl situr t.d. eftir og núna langar mig nánast að gráta yfir vinsældum Working Girl.
George Michael hins vegar fylgdi mér stöðugt, alveg frá sumrinu 1984. Í minningunni er þetta ótrúlega gott sumar. Ég var í unglingavinnunni sem hafði aðsetur í Langholtsskóla. Við hlustuðum á vinsældapoppið og spiluðum Kana. Snickers kostaði 35 krónur. Wake me up before you go-go var smellur sumarsins. 


Það er agnarlítill möguleiki að George Michael sé ekki sætasti söngvari sem uppi hefur verið né besti lagasmiðurinn, þótt mér finnist það ósennilegt. Kannski er það bara sú staðreynd að hann fullorðnaðist með mér, var súkkulaðistrákur fyrir táningsstelpuna, töffari fyrir menntaskólapíuna og alvarlegur og sorgmæddur fyrir ungu konuna sem vissi ekki hvernig hún átti að fóta sig í veröldinni. Líf mitt hverju sinni var auðvitað aðalatriðið en tónlistin hans var passandi undirspil.



Ég veit að lífið heldur áfram, við eldumst öll og deyjum þótt ég hafi aldrei gert beinlínis ráð fyrir að það kæmi fyrir mig. Átrúnaðagoð æskunnar voru fjarlægir vinir og gott að vita af þeim einhvers staðar úti í hinum stóra heimi. Nú eru þau að hverfa eitt af öðru, Michael Jackson, Whitney Houston, David Bowie, Prince og núna George Michael. Ég þekkti þetta fólk auðvitað ekki neitt svo ég get illa syrgt þessa einstaklinga sem slíka. En ég syrgi  það sem þau stóðu fyrir. Ég syrgi tímabil og ég syrgi æsku mína sem verður fjarlægari með hverju fráfalli.

George Michael, ég þakka þér samfylgdina. Einhvers staðar er rosalegt band að spila.





föstudagur, desember 23, 2016

Litla prinsessan

I
Einu sinni voru kóngur og drottning í ríki sínu.  Reyndar var ríkið bara einn gamall kastali, heldur í niðurníslu, en ríki engu að síður. Þau áttu sér fimm börn, fjórar stúlkur og einn pilt.
Þar sem smákonungsdómur hafði verið niðurlagður þurftu konungurinn og drottningin að vinna fyrir sér. Þau ræktuðu blóm og kanínur og hjálpuðu börnin til framan af. Nema litla prinsessan. Litla prinsessa var hvorki yngst né minnst en hún var með svo slæmt mígreni að hún átti mjög erfitt með að vinna. Hún var því hálfgert súkkulaði í Hinu konunglega fjölskyldufyrirtæki og því kölluð litla prinsessa. Því skal ekki neitað að ákveðin beiskja bjó líka að baki nafngiftinni, hin systkinin voru andstyggðar smásálir og vildu meina að litla prinsessa hefði alltaf heilsu til að sinna hugðarefnum sínum og skemmtunum.
Þar kom að að kóngurinn og drottningin urðu gömul og þreytt. Þá kom upp úr dúrnum að prinsinn hafði hvorki áhuga á blóma- né kanínurækt og miðdóttirin ekki heldur. Hinar systurnar tvær, þessar andstyggilegustu, vildu hins vegar gína yfir Hinu konunglega fjölskyldufyrirtæki. Litla prinsessa sá að hún yrði að verja arfleifð foreldra sinna og ákvað að vera með. Hún fullyrti að hún yrði duglegri að vinna ef hún ynni í sínu eigin fyrirtæki en væri ekki undir öðrum. Fjölskyldan ræddi þetta fram og aftur og var að lokum ákveðið að leyfa litlu prinsessu að vera með. Fjölskyldan vildi meina að hún gæti aldrei nokkurn tíma staðið á eigin fótum hvort sem væri og engan prins var að sjá. Gamli kóngurinn og drottningin og systkinin tvö gáfu því systrunum þremur HKF með því skilyrði að því yrði haldið við og rekið áfram. Játtu þær því allar.

II
Líður nú tíminn en litla prinsessa vinnur heldur minna ef eitthvað er. Áhugamál og skemmtanir njóta heilsu hennar en vinnan síður. Skiljanlega, hinar systurnar tvær eru svo leiðinlegar alltaf hreint og gerðu alls konar kröfur. Litla prinsessa vildi vinna með fallegu blómin en ekki þrífa kanínubúrin, hún fékk svo slæmt mígreni af því. En fyrst hún ætti líka að vinna leiðinlegu vinnuna þá fannst henni eðlilegt að hún fengi hærra kaup. Vondu systurnar fullyrtu að hún væri á hæsta tímakaupinu, eins og hún gæti eitthvað gert að því að hún væri með mígreni og gæti ekki mætt á hverjum degi í vinnuna né unnið allan daginn. Svo bættu þær glottandi við „Fool me once, shame on you, fool me twice, shame on me.“
Það var svo erfitt að vinna með systrunum og andrúmsloftið var svo erfitt að nú tók litla prinsessa upp á því að hverfa langtímum saman. Hún var búin að ná sér í sykurpabba sem vildi allt fyrir hana gera og skildi hvað hún þurfti að þola. Helgarfrí teygði sig í tvær vikur. Hún sást ekki á háannatímum, hvorki mæðra- né feðradag. Gott á þessar ömurlegu systur, þær skyldu fá að sjá hversu mikið munaði um hana.
Einn daginn tilkynnti litla prinsessa að hún væri hætt og farin, hún ætlaði að búa með sykurpabbanum. Systurkvikindin urðu bara guðs lifandi fegin. Fullyrtu að nú gætu þau aftur fengið fólk í heimsókn því litla prinsessa væri nefnilega svo öfundsjúk út í börn að hún hrekkti þau og hræddi sem varð til þess að fáir komu í heimsókn í gamla kastalann. Nei, það voru engin takmörk fyrir skepnuskapnum.

III
Þegar litla prinsessa fór að búa með sykurpabba átti sér stað stórkostlegt karftaverk: Hún fékk heilsuna aftur! Skyndilega gat hún unnið eins og hestur, hvaða erfiðisvinnu sem var, heilu og hálfu sólarhringana ef því var að skipta. En auðvitað gátu vondu systurnar ekki glaðst yfir því. Nei, þeim fannst þarna vera komin staðfesting þess að litla prinsessa hefði ekki verið jafnveik og hún vildi vera láta og hefði leikið á þær og nánast alla í kringum sig. Þær gátu auðvitað ekki skilið að það að losna undan þrúgandi áhrifum þeirra var kraftaverkið. Já, og sykurpabbi ætlaði víst ekki að borga alveg allt, alltaf...
Fyrst þessar ömurlegu systur gátu hvorki glaðst með litlu prinsessu né skilið að hún hefði unnið miklu meira í HKF en þær héldu, já hún hafði hreinlega unnið alla vinnuna þá ákvað hún að hefna sín grimmilega. Hún ákvað að taka af þeim HKF. Hún átti sinn hlut og þær skyldu fá að borga hana út með blóði, svita og tárum. Nei, litla prinsessa var ekkert fífl.


To be continued...

http://palifiagirl.deviantart.com/


All characters and events depicted in this story are entirely fictitious. Any similarity to actual events or persons, living or dead, is purely coincidental.