miðvikudagur, september 07, 2005

Litlu villingarnir mínir sáu um hádegismatinn í dag. Bjuggu til alveg ágætis pizzu. Ég er fegin að ég skyldi taka sénsinn á þessum matreiðslutímum. Þau blómstra alveg í þessu. Bökuðu dýrindis köku í síðustu viku. Verklagni er dýrmætur hæfileiki.
Börnin í skólabyggingunni er búin að kynnast Elvis og Janis og þeim. Kynnti þau formlega fyrir John F. Kennedy í dag. Ekki hægt að segja að ég sé alveg límd við námsbókina.
Fór í kvöld eins og síðastliðið miðvikudagskvöld í gongu með gönguklúbbnum Áttavilltum. Stimplaði mig formlega inn í hann þegar ég rataði varla út úr Húsavík. Við sem sagt fórum til Saltvíkur og gengum þaðan til Húsavíkur. Vorum samt búnar að koma einum bíl þangað. Þegar aftur kom til Húsavíkur þá sýndu heimakonur (eintómar konur í klúbbnum) og sveitavörgunum aðeins í bænum, skrúðgarðinn og annan sem er heimatilbúinn. Þ.e.a.s. maður í bænum útbjó svolítinn sælureit á eitt sinn tómu holti.
Ég fer ekki ofan af því að Húsavík er dásamlegur bær. Bærinn er svo þrifalegur og fallegur. Útsýnið er dásamlegt. Ég spurði hvað hús kostuðu á Húsavík.

2 ummæli:

  1. Það getur nú verið hættulegt að kalla nemendur villinga ;) Ég tala af reynslu ...

    SvaraEyða
  2. Living dangerously, I know:)

    SvaraEyða