miðvikudagur, mars 04, 2009

Tíðindi dagsins

Jæja, ég komst ekki á listann. En það skiptir engu máli í dag. Ég lenti nefnilega í slysi með drenginn með mér í bílnum. Var að fara fram úr (ég var á ca. 50 í framúrakstrinum) og áttaði mig ekki á að það væri svona hrikaleg hálka. Skiptir engum togum en bíllinn bara fer af stað og það er ekki við neitt ráðið. Rekst utan í hinn bílinn og hann fer út af, ég í hálfhring og út af hinum megin. Hinn ökumaðurinn er sennilega eitthvað marinn en að öðru leyti sluppu allir heilir á húfi. Ég þakka Guði, svo einfalt er það.

sunnudagur, mars 01, 2009

Hvernig ber að borða graut

Þegar skeiðin kemur þá opnar maður munninn upp á gátt. Þegar grauturinn er kominn upp í munninn þá ýtir maður honum út á neðri vörina með tungunni. Þegar grauturinn er kominn á neðri vörina þá reynir maður að sleikja hann þaðan og ýtir hluta af honum í leiðinni niður á höku. Þegar mamma kemur með skeiðina til að hreinsa grautinn af hökunni og neðri vörinni þá er mjög mikilvægt að bíða þar til hún hefur náð smá af honum í skeiðina og snúa þá höfðinu til hægri og vinstri. Þetta tryggir að grauturinn fer út um mest allt andlit. Þetta er svo endurtekið við hverja skeið. Þegar grauturinn er sennilega búinn en maður er ekki viss þá er hægt að athuga það með því að stinga öllum puttunum upp í sig. Það er þrefalt gagn í þessu: Maður kemst að því hvort grauturinn er búinn, maður atar ermarnar út í graut og ef maður er nógu snöggur þá er líka hægt að setja graut í buxurnar.
Svona ber að borða graut.

föstudagur, febrúar 27, 2009

Kona og köttur

Glámur: Mjáááá!!! Ég er svoooo svangur!!!
Ég: Glámur, það er fullt af mat í kringum diskinn þinn. Hvernig stendur á því eiginlega?
Glámur: Ég sé frekar illa og rek trýnið bara á kaf í matarlyktina. 
Ég: Þá hlýturðu að vita að það er fullt af mat í kringum diskinn. Borðaðu hann bara.
Glámur: Borða af gólfinu?
Ég;: Já, ekki hendi ég öllum þessum mat. Það er kreppa.
Glámur: En.. Ég get ekki borðað af gólfinu.
Ég: Af hverju ekki?
Glámur: Ókey, ég vil ekki vera klöguskjóða en... Það er einhver hérna á heimilinu sem kúkar reglulega á gólfið.

miðvikudagur, febrúar 25, 2009

The suicidal cat

Kötturinn er búinn að læra á kassann. Hins vegar tók hann upp á þeim óskunda um daginn að byrja að skíta, einu sinni á dag,  við hliðina á kassanum. Í alvöru. Why? Fyrst hélt ég að hann væri svona mikil pempía að þegar það væri kominn kúkur í kassann þá bara væri hann orðinn of skítugur fyrir hann. Ég væri ekki nógu snögg að skófla þessu upp. Búin að vera mjög passasöm en þetta heldur áfram. Í gær þreif ég kassann með Ajax og setti nýjan sand. Ströng hreinlætisskilyrði af hans hálfu eru augljóslega ekki málið því í dag kúkaði hann, aftur og enn, við hliðina á hreina kassanum með nýja sandinum. Elsku vinur, þetta er of mikill skapgerðargalli til að við hann verði unað. Núna notar þú kassann eins og á að nota hann, eða...

mánudagur, febrúar 23, 2009

Kisinn

Eftir að kisi lærði á kassann þá varð hann fastur heimilismeðlimur. Hann fékk sýklalyf sem löguðu niðurganginn og hefur örugglega hjálpað honum að læra á kassann, honum verður ekki jafnbrátt í loðbrók og áður. Hins vegar er orðið ljóst að hann er með einhvers konar mjólkuróþol því ég gaf honum rest af pelanum hans lilla í gær og það skilaði sér rennandi. AB mjólk er hins vegar í lagi. Hann er líka farinn að færa sig upp á skaftið, hefur uppgötvað það að heimurinn er í nokkrum hæðum og hann er farinn að 
fikra sig upp á aðra hæð. Jólarósinni var formlega slátrað í gær. Verst þykir mér að finna ekki nafn á hann. Við erum búin að máta nokkur og þau bara passa ekki. Ég hef aldrei lent í þessu áður, kattanöfn hafa alltaf komið nokkurn veginn af sjálfu sér. Þannig að ef þið hafið hugmyndir þá þætti mér mjög gaman að fá þær.





miðvikudagur, febrúar 18, 2009

Orðræðan

Í byrjun ætla ég að taka það fram að ég er flokksbundin í VG og er feministi.

Nú þegar er lesandinn búinn að mynda sér skoðun á því sem ég ætla að segja. Það er ágætt, svo framarlega sem hann er meðvitaður um það. Það skiptir nefnilega máli hver er segja hlutina, af hverju hann er að segja þá og hvað honum gengur til. Lesandinn verður líka að vera meðvitaður um eiginn hlutdrægni. Það er enginn hlutlaus.

Núna stöndum við í þeirri meiningu að við búum í opnu og frjálsu samfélagi þar sem tjáningarfrelsi ríkir. Stundum finnst mér tjáningarfrelsið túlkað ansi vítt, mér er t.d. fyrirmunað að skilja að klám sé tjáningarfrelsi. Enda virðist að þegar verið er að níðast á konum þá er það tjáningarfrelsi. Þegar níðst er á einhverjum öðrum eru það fordómar. Ég fagna kosningu Obama en þegar hann og Hillary Clinton voru að berjast um útnefninguna þá mátti nota hvaða orðbragð um hana sem var. Virkilega ljótt orðbragð. N-orðið var aldrei notað um hann enda hefði verið brugðist mjög harkalega við því. Þegar forsetakosningabaráttan sjálf var í gangi þá var á hrekkjavökunni sett upp  e.k. brúða af Obama sem var umsvifalaust tekin niður af lögreglunni á grundvelli laga að það mætti ekki lítlsvirða minnihlutahópa. Á sama tíma fékk sambærileg brúða af Palin að standa dögum saman. Eru konur þó sannlega minnihlutahópur.

Um daginn var viðtal við Svövu Johanssen, athafnakonu, og Jón Ársæll spyr hana um jafnrétti . Hún svarar: ,,Ég er sko EKKI feministi en ég vil jafnrétti kynjanna.”

Feminismi er jafnréttisstefna sem vill að réttur kvenna til lífsgæða sé jafn rétti karla. Nú er búið að gildishlaða orðið. Það er neikvætt. Alveg nákvæmlega eins og rauðsokka er búið að vera í mörg ár. Það er verið að stýra umræðunni með því að gildishlaða orð svona. Oft er verið að þagga niður umræðu. Ef umræðan er þögguð þá breytist ekkert.

Það væri að bera í bakkafullan lækinn að ræða atburði síðustu vikna og mánaða. Ég ætla nú samt aðeins að koma inn á það vegna þess hvað orðræðan er merkileg. Skömmu eftir fall ríkisstjórnar Geirs H. Haarde en áður en nýja stjórnin tók við var viðtal við formann Samtaka atvinnulífsins.  Hann hafði dálitlar áhyggjur af þessari nýju stjórn. Hafði áhyggjur af því að upp verði tekin haftastefna og eitthvað svona meira leiðinlegt vinstri eitthvað og klykkti svo út með: ,,En ég treysti því að Íslendingar séu nú það skynsamir að þeir hverfi ekki aftur til haftastefnu.” Nú vissum við ekkert hvað þessi nýja stjórn ætlaði að gera en það var alveg ljóst að hún hafði aðrar hugmyndir en formaður samtaka atvinnulífsins enda heitir hann Þór Sigfússon, er bróðir Árna og vitaskuld sjálfstæðismaður. Nú er orðræðan ekki þannig að hann hafi aðrar skoðanir á málinu. Skoðanir hinna eru beinlínis heimskulegar. Samt erum við búin að búa við frjálshyggju og frelsi í 18 ár og sjáið hvar við erum. Fyrir áramót voru sett á mikil gjaldeyrishöft. Fólk sem vildi leysa út gjaldeyri þurfti að fara með farseðilinn í sinn viðskiptabanka. Það er frekar erfitt að fá ákveðnar vörur í verslunum. Þetta heitir ekki haftastefna.

Á undanförnum mánuðum og jafnvel árum hefur komið fram fólk sem hefur varað við ofvexti bankakerfisins. Það voru náttúrulega bara einhverjir neikvæðnipúkar sem skildu ekki íslenskt efnahagslíf.  Og voru að tala niður krónuna. Ef einhver gagnrýndi ,,útrásarvíkingana” og takið eftir orðinu, víkingar. Þetta er orð sem tengist þjóðararfinum okkar og  þjóðarstoltinu. Það er gildishlaðið jákvætt, andstætt feminista. Víkingar voru náttúrulega glæpamenn og þjófar og hvað kom á daginn. Orðið er engu að síður jákvætt. Það vitnar í karlmennsku og kjark. Og ef einhver leyfði sér að gagnýna þá var hann ekkert að hugsa um hag lands og þjóðar. Þessir menn voru að moka peningum inn í landið.

Ef einhver leyfði sér að gagnrýna ofurlaun bankastjóra þá var svarið: ,,Ábyrgðin er svo mikil.”  Hvar er öll sú ábyrgð nú?  Svo kom:  ,,Þetta eru einkafyrirtæki og ykkur kemur þetta bara ekkert við.” Þegar kemur að því að borga skuldirnar, þá er þetta okkur ákaflega viðkomandi.  Mig minnir að það hafi verið Sigurður Einarsson hjá Kaupþingi sem fékk Elton John til að syngja í afmælinu sínu. Þegar fólk gagnrýndi það þá sagði hann: ,,Ég nenni ekki að hlusta á einhverja öfundsjúka smáborgara.”

Umræðan var þannig: Þið eruð smáborgarar, þið eruð öfundsjúk, ykkur kemur þetta ekki við. Þetta eru útrásarvíkingar,  íslenskar hetjur.

Umræðunni var stjórnað, hún var þögguð. Þessir menn rændu okkur ekki í skjóli nætur. Þeir rændu okkur beint fyrir framan augun á okkur.

En það eru ekki bara stjórnmálamenn, útrásarvíkingar og karlrembur sem leika þennan leik. Fjölmiðlarnir taka mjög virkan þátt í honum líka.  Svo virkan að það má heita að þeir stjórni honum.

Í janúar stóð fólk hundruðum saman fyrir framan Alþingishúsið og stjórnarráðið og krafðist afsagnar ríkisstjórnarinnar. Fjölmiðlamenn fluttu fréttir af þessu og iðulega í beinni útsendingu. Þegar stjórnin loksins féll þá sneru þessir sömu fjölmiðlamenn sér að Geir H. Haarde og spurðu: ,,Geir. Af hverju slitnaði upp úr ríkisstjórnarsamstarfinu?” Búsáhaldabyltingin er sögulegur viðburður en skyndilega skiptir hún engu máli. Orðræðan og raunveruleikinn fara ekki saman. Enda svaraði Geir að bragði: ,,Vegna þess að Samfylkingin er sundurtættur flokkur.” Leikurinn heldur áfram. Það eru að koma kosningar og stjórnmálamenn komnir í framboð. Fjölmiðlarnir verða að fylla blöðin og fréttatímana daglega. Raunveruleikinn er túlkunaratriði, við sköpum hann með orðræðunni.  Í upphafi var orðið.

 

Fyrst flutt á fundi hjá Flugu.

Stuðningsmenn

Brynja frænka er búin að stofna stuðningsgrúppu á fésbókinni. Gjöra svo vel að skrá sig.

Bréf til bankanna

Háæruverðugu lánveitendur. Nú er ég bara venjulegur launþegi á Íslandi. Ég er ekki fædd í rétta ætt, ekki gift inn í rétta ætt og styð ekki ...