miðvikudagur, október 19, 2005

scratch scratch scratch scratch scratch scratch scratch ...

Er reyndar búin að komast að því að vírusútbrotin eru alveg ágætis agastjórnunartæki. Þegar mann klæjar, þá klórar maður gjörsamlega ómeðvitað svo allir sem umgangast mig vita að ég er með útbrot. Þau leyna sér heldur ekkert. Svo var nemandi með ókyrrð akkúrat þegar ég var að klóra svo ég spurði hvort ég ætti að klóra dauða vírusa yfir hann. það þótti honum ekki spennandi og snarþagnaði. Reyndar spunnist upp umræður um það hvort vírusinn væri örugglega dauður. Ég er ekki alveg viss en það hlýtur að vera fyrst mér er batnað og líkaminn er að henda honum út. Hann er alla vega mjög veiklaður. Nema auðvitað að þetta sé eitthvert dreifingartrikk. Ég veit ekki...

PS. Mér er alveg sama þótt þetta sé enn eitt útbrotabloggið. Þetta er mjög dómínerandi þáttur í lífi mínu þessa dagana!

Engin ummæli:

Skrifa ummæli