Alltaf gaman að fá ruslpóst. Typpastækkana og klámtilboð dynja á manni. Það hefur farið í taugarnar á mér að þessi ruslpósta forrit fatti það ekki að ég er kvenkyns. En mér brá dálítið núna áðan þegar ég fékk þennan póst: Astasvavars, Anxiety Pills - Low Cost.
Jeee!!! Núna eru ruslpóstaforritin orðin of góð! How did they know!!
Neeii...

Æ, ég veit ekki alveg með hann Þórólf. Mér finnst eiginlega ekki sanngjarnt að hann sitji uppi með skömmina af þessu samráði og forstjórarnir sleppi. Af hverju að hengja litlu kallana? Ef maður er í þeirri stöðu að vinna einhvers staðar og yfirmennirnir eru að fremja lögbrot hvað gerir maður þá? Kærir þá til lögreglu, er rekinn með skít og skömm með það mannorð að maður sé ekki trygglyndur starfsmaður? Fær hvergi vinnu nema kannski að sætta sig við lægri status en maður er vanur og getur ekki boðið fjölskyldunni upp á það sama og venjulega. Eða, tekur maður þátt og leitar sér að annarri vinnu á meðan? Var það ekki það sem hann gerði? Ekki það að ég sé að verja borgarstjórann eitthvað sérstaklega, mér er nokk sama hver er borgarstjóri á meðan hann er vinstra megin við línuna. Mér finnst bara skrítið að það sé ráðist að Þórólfi úr öllum áttum en þjóðin minnkar ekkert viðskipti sín við glæpafyrirtækin. Er ekki einhver þversögn í þessu? Forstjórarnir sleppa, fyrirtækin sleppa en Þórólfi er slátrað. Það er pólitísk skítafýla af þessu.

Brunaði í BT strax eftir vinnu til að fjárfesta í Shrek 2 ,,strax í dag". Þegar á staðinn er komið sé ég að myndin kostar ca. 2.700,- Ég er ekki alveg nógu ánægð með það þar sem Troy kostaði ekki nema ca. 1.700,- Læt mig nú samt hafa það enda búin að fá útborgað:) Fer svo að athuga hvort Live Aid DVD diskurinn sé kominn því fyrst var talað um 1. nóv. (Sé núna að hann á ekki að koma fyrr en 16.) Fer og spyr einhvern kornungan starfsdreng hvort læfeid sé ekki komið. Hann starir á mig eins og hann hafi bara aldrei heyrt þetta áður. (Sem hann hefur væntanlega ekki gert.) Svo ég bæti því við að ég sé nú bara búin að bíða í 20 ár. Hann fær enn þá meira goose-look á andlitið en segist ætla að fletta þessu upp fyrir mig. Virðist samt halda að þetta sé vive eitthvað sem ég leiðrétti auðvitað snarlega enda vaskur kennari. Hann kemur aftur og segir að ,,þetta" (einn stærsti viðburður tónlistarsögunnar, þetta unga fólk! Fussum svei!) sé ekki komið inn enn. Ég þakka pent fyrir upplýsingarnar og lyfti Shrek og spyr hvort það sé ekkert verðstríð við Elko núna. Andlitið lýsir því að jú, ljósin eru kveikt en það er enginn heima. En svo kemur að það hafi verið hægt að fá tösku en þær gætu verið búnar. Ég þakka kærlega fyrir þetta líflega spjall og fer á kassann. Heimta að sjálfsögðu tösku en þær voru víst búnar.

Maður er eitthvað tættur þessa dagana. Ég er búin að taka hvert trompkastið* á fætur öðru. Mín kommúníska taug varð særð svo illilega að ég hvessti mig talsvert við nemendur mína. Þau voru samt svo sæt við mig að taka það ekki alvarlegar en það að þau spurðu mig stríðnislega í næsta tíma hvort ég væri farin að anda aftur. Ég ætla ekki að skrifa um nemendur mína á þessum vettvangi en bekkurinn minn er samt æðislegur:)
Ég er líka búin að vera á arginu yfir vesalings skólastjórnendum síðastliðna þrjá daga. Ég veit samt ekki alveg af hverju, við erum eiginlega sammála. Ég ætla ekki heldur að tala um yfirmenn mína á þessum vettvangi en ég er nefnilega með alveg fína yfirmenn. Ég er bara talsvert ánægð í vinnunni. Held það sé bara eitthvað undirliggjandi stress í gangi. Er mjög hrædd um að það sé von á löngu verkfalli. Var verið að segja mér að Mannréttindadómstóllinn hefði snuprað ríkisstjórnina/Alþingi fyrir að setja lög á sjómannaverkfall. En við gefumst ekki upp!

Svo fórum við systur og litla frænka í Dýraríki að kaupa kattamat. Þar festumst við fyrir framan stórt fuglabúr og fylgdumst með 6 litlum fuglum troða sér sitt á hvað í litla rólu. Það var ekki pláss fyrir nema 5 svo einn þrýstist alltaf upp. Sá sem þrýstist upp settist ofan á hina og tróð sér niður þar til einhver annar þrýstist upp. Þetta fannst okkur ferlega fyndið og hlógum og flissuðum fyrir framan fuglabúrið í lengri tíma. Stundum þarf svo lítið til að gleðja mann.


*Vinsamlegast athugið að stundum er fært í stílinn for dramatic purposes.

Þessi örlitli nasaþefur sem ég hef af pólitík er heldur hvimleiður.

Skemmtilegur þessi Michaelangelo þáttur. O, mig langar til Rómar.

Þetta er búið að vera ljóti dagurinn.
Fyrst var ég trakteruð á þvílíkum dónaskap að ég næ bara ekki upp í nefið á mér ég er svo sármóðguð. Og svo fékk ég alveg fáránlegar fréttir. Eðli málsins samkvæmt þá get ég ekki rætt það á opinberum vettvangi en í grófum dráttum snýst það um þetta:
Fólk fær góða hugmynd og maður gengur undir manns hönd til að hrinda henni í framkvæmd. Þetta kallar á að skriffinnskubáknið taki við sér. Svo loks þegar það er búið að ýta nógu mikið og hafa mjög mikið fyrir þessu þá sér báknið að það getur nýtt sér hugmyndina en ekki á þann hátt sem upphafsfólkið fór af stað með. Upphaflegu hugmyndinni er bara ýtt út af borðinu og fólkið sem er búið að vinna í þessu situr eftir með sárt ennið.

Og til að kóróna allt saman þá vann fíflið hann Bush! Hvað er að þessum Könum?