Fara í aðalinnihald

Færslur

Flokkur (karl)fólksins á Akureyri - Grein Hjörleifs

 Þessi grein er reyndar opinbert harakiri en við skulum samt greina hana. Mjög alvarlegar ásaknir á mig. Það er stórt orð Hákot var sagt en miklu verra er að vera sakaður um kynferðislega áreitni og ýmsan annan óþverra og eiga karlmenn eðlilega erfitt með að þvo slíkan óþverra af sér, sér í lagi þar sem ég hef aldrei á langri ævi verið sakaður um slíkt fyrr en nú af svikakvendum þremur. Karlmenn hafa ekki átt í neinum vandræðum með að "þvo af sér slíkan óþverra". Nokkrir hafa orðið fyrir tímabundnum óþægindum en hafa svo snúið aftur í opinbert rými. Er skemmst að minnast landsliðsfyrirliðans.  Uppnefni hafa aldrei þótt vandaður málflutningur. Sorgarumfjöllum sem er að stórum hluta lygi og óhróður hefur verið í gangi í fjölmiðlum nú um hríð og hefur aðallega beinst gegn tveimur heiðursmönnum þeim Jóni Hjaltasyni og Brynjólfi Ingvarssyni fyrsta og þriðja manni á framboðslista Flokks fólksins og í þriðja lagi mér undirrituðum eins og fyrr segir. Það eru upphlaupsmanneskjur og sv
Nýlegar færslur

Flokkur (karl)fólksins á Akureyri

 Það leynir sér ekki að kvenfyrirlitning og karlremba lifa góðu í Flokki fólksins á Akureyri. Þrjár konur hafa sagt frá óviðunandi hegðun og framkomu karla innan flokksins. Þær séu sagðar vitlausar, geðveikar og svo rógbornar. Hvernig bregðast þeir við? Jú, þeir segja að þær séu vitlausar, geðveikar og rógbera þær. Við skulum byrja á grein Brynjólfs og Jóns. Strax í fyrirsögninni segja þeir að þær ljúgi: Konurnar segja ósatt og varaformaðurinn lætur hafa sig að fífli - Vísir Á þessum trúnaðarfundum hafa þær aldrei – við undirstrikum aldrei – verið lítilsvirtar, hvað þá kallaðar vitlausar eða geðveikar. Þvert á móti hafa þar allir setið við sama borð, verið jafningjar, og þær ekki síður en undirritaðir haft orðið. Upplifun kvennanna er fullkomlega hunsuð. Þetta er rangt hjá þeim. Upplifun karlanna er rétt.  Það hvessti hins vegar þegar umræðan hófst um tilraun hennar og stallsystra til að hrekja Brynjólf úr bæjarstjórn. Sem að vísu átti að gerast undir yfirskini mannkærleika. Semja átt

Opið bréf til menntamálaráðherra

 Háttvirtur Ásmundur Einar Daðason. Ég heiti Ásta Svavarsdóttir og kenni íslensku. Ég hef verið kennari í 20 ár. Í gegnum árin hef ég reynt að temja mér nýja tækni eftir bestu getu til að geta sinnt vinnu minni sem best. Til að byrja með notaði ég GoogleDrive . Þar gat ég deilt efni með nemendum en alveg sérstaklega notaði ég GoogleDocs, þá deildi ég skjali með hverjum nemanda og gat fylgst með ritgerðarskrifum, leiðrétt og gefið punkta. Nokkrum árum seinna var ákveðið að færa skólann yfir í Office pakkann og þá þurfti ég að flytja talsvert af efni á milli kerfa. Persónuverndardæmi. Office Word online er alls ekki jafn lipurt og Google Docs svo ég get ekki lengur fylgst með ritgerðarskrifum í rauntíma en Office hefur upp á ýmislegt að bjóða. Sway er mjög skemmtilegt, Forms er ágætt líka. Teams er mjög gott og kom sér vel í fjarkennslu. Svo er rás sem heitir Stream . Ég hef undanfarin ár dundað mér við að taka upp kennslumyndbönd og er komin með nokkuð góðan pakka. Á Stream

Til hamingju, þú vannst.

  Marteinn á inni launaskuld hjá búinu sem hann ætlaði að innheimta til að borga þetta. Launaskuldin er horfin úr bókhaldi! Það eru sem sagt engin takmörk. Það er enginn botn á því hversu lágt er hægt að leggjast. Að þú skulir hafa geð í þér Árni Njálsson að taka þátt í þessu.

Prelude

 Að gefnu tilefni bendi ég aftur á þessa klippu.

Lygin á sér mörg andlit

 Fyrir mörgum árum lenti ég í vandræðum. Einstaklingur sem fann fyrir vanmætti hreytti í mig: "Ég er bara vangefinn!" Þessu svaraði ég með setningunni: "Nei, þú ert ekki vangefinn."  Ég veit að rétta orðið er þroskaheftur, það er bara ekki orðið sem einstaklingurinn sem ég var að svara notaði. Þriðji aðili frétti af þessum orðaskiptum og fór í vegferð. Ástu Svavarsdóttur skyldi refsað fyrir fordóma sína gagnvart þroskaheftu fólki. Á þessari vegferð tókst viðkomandi að búa til alls konar hluti og setja fram alls konar ásakanir og fann mér flest allt til foráttu. Sjálf áttaði ég mig illa á þessum ásökunum og um hvað þær snerust. Þetta voru allt frekar óljósar aðdróttanir. Þetta var linnulítið. Að lokum snerist þetta um það að Ástu Svavarsdóttur skyldi refsað fyrir þá yfirgengilegu frekju að dirfast að vera til og taka pláss í heiminum.  Þetta gekk upp allan stigann og loks var fulltrúi frá yfir-yfir yfirstjórninni kallaður til. Það var haldinn fundur með mér, viðkoman