Vöruverð og hagræðing

Ég hef lengi tilheyrt einni óvinsælustu stétt landsins og nú er ég að tengja mig annarri, bændum. Þrátt fyrir að neysla almennings á íslenskum landbúnaðarafurðum sé í kringum 10% þá bera nú bændur samt ábyrgð á allri dýrtíð. Hagur almennings myndi snarbatna ef tollar yrðu afnumdir og leyft að flytja inn erlent kjöt og mjólk. Örugglega, alveg most diffenetly. Stórgrosserar eru nefnilega þekktastir fyrir einmitt það að stuðla að bættum kjörum almennings. Auðvitað gengur Baugi það helst til sem helsta málsvara aukins innflutnings. Þeir ætla örugglega ekki að vera innflytjendur og heildsalar hráefnisins. neinei, alls ekki. Og þegar þeir eru búnir að slátra íslenskum landbúnaði og allri samkeppni þá helst útlenda kjötið örugglega áfram ódýrt. Baugur er nefnilega alltaf að hugsa um hag alþýðunnar. Af hverju í ósköpunum ættu þeir að hækka útlenda kjötið þegar það er eina kjötið á markaðnum? Það er alveg með ólíkindum að mér skuli detta þetta í hug.

En ég ætlaði að ræða um hagræðinguna. Búið okkar gengur svo sem allt í lagi, við erum langt frá því að vera rík en tiltölulega réttu megin við fátækramörkin. Ég er nefnilega í fullri vinnu annars staðar. Það er samt nokkuð víst að í framtíðinni verður bara um tvennt að velja, leggja niður búskap eða kaupa róbót. Ég er alveg til í róbót. Þá er hægt að hafa um 80 kýr sem mjólka sig bara sjálfar.
Það er að vísu eitt sem ég er að spá. Í róbótahúsum er græja þar sem kýrnar hreinsa sjálfar af spenunum og svo fara þær sjálfar í mjaltagræjuna. Mannshöndin kemur hvergi nálægt. Við hins vegar eyðum löngum tíma í að þvo spenana því þær eiga það til að leggjast í flórinn. Ég er svo sem ekkert að efast um að hreinlætið sé ekki gott í róbótahúsum, Mjólkursamsalan hlýtur að sjá ef það kemur mikill flór með mjólkinni. Kosturinn við handvirka mjaltabásinn er hins vegar sá að við sjáum hvern einasta spena, við sjáum hvort þær hafi stigið á sig, hvort spenarnir eða júgrið sé sárt á einhvern hátt. Fyrir utan að við sjáum kúna, klaufirnar og fæturna og hana alla tvisvar á dag og getum fylgst með því að allt sé í lagi. Það hlýtur að vera erfitt í hundrað kúa, sjálfvirku fjósi. En hverjum er ekki sama um líðan kúa? Mjólkin verður ódýrari.

Samfylkingin og stóriðjustefnan

Húsvíkingar eru sannfærðir um að þeir séu að fá álver. Þ.a.l. er ekki lagt í neitt annað og ekkert annað skoðað, eins og t.d. heilsuþjónusta í Heiðarbæ.
Sjálf sé ég fyrir mér Spa-City á Þeistareykjum þar sem ríkir og feitir Ameríkanar koma í afvötnun og megrun en sú hugmynd nýtur ekki almennrar hylli.
Þeir sem eru á móti álverinu hafa mjög hljótt um það. Það er farið með það eins og mannsmorð. Eða eins og maður sé að taka matinn af diskum barnanna. Þess vegna hefur fólk mjög hljótt um það. Nema ég, það vita allir að ég er á móti álverinu. En ég er auðvitað aðflutt, við erum ekki að tala um ættingja eða aldagamla vini.
Ég hef hins vegar ekki lagst í harða baráttu því ég er ekkert viss um að þetta álver komi hér yfir höfuð. Það sem styrkir mig í þeirri skoðun núna er samfylkingin sem slær í og úr.
Í kosningabaráttunni setti Samfylkingin fram Fagra Ísland. Margt hefur nú verið rætt og ritað um það og Samfylkingin túlkar Fagra Ísland út og suður. Hins vegar skrifaðu Össur undir viljayfirlýsingu fyrir luktum dyrum og nú vill hann að Gjástykki fari í umhverfismat. Gott og blessað, ekki mótmæli ég. Skoðanakannanir sýna líka að meirihluti þjóðarinnar vill ekki frekari virkjanir og álver eru virkilega að hrapa niður vinsældalistann. Samfó verður að hugsa um fylgið. Hún verður líka að hugsa um grænu prósentin sem hún laðaði til sín frá Vinstri-Grænum í síðustu kosningum. Svo mér sýnist á öllu að Samfylkingin sé að reyna að koma sér undan álverinu án þess að segja það beint út. Og það þykir mér afar slæmt. Fólkið hérna treystir á þetta álver og að það leysi allan vanda. Ef það stendur til að slá þetta álver út af borðinu þá er rétt að það komi fram og hætt sé að draga fólk á asnaeyrunum. Ef það á að halda því til stefnu þá vil ég gjarnan vita það svo ég geti byrjað á mótmælaaðgerðum:)

Blessuð fegurðin..

... er ekki raunveruleg.
Það er ekki skrítið að stúlkunum okkar líður ekki vel.

Að biðja börnum sínum lífs

Það gengur illa með kettlingana. Þeir eru orðnir 10 vikna gamlir og við erum búin að auglýsa þá í þrjár vikur út um allt Norðurland. Það er einn farinn og það var fjölskylduvinur sem tók hann. Það hefur enginn hringt. Ekki ein einasta fyrirspurn.
Níu kettir á heimilinu er of mikið. Fólk er farið að hafa áhyggjur. Ef þeir ganga ekki út þá getur þetta ekki endað nema á einn veg.
Það er eins og Lilla, mamma þeirra, skynji þetta einhvern veginn. Um daginn kom hún inn með fugl, setti hann á gólfið og kallaði á kettlingana. Síðan hefur verið fuglafiður út um öll gólf á hverjum einasta morgni og iðulega verið komið að kettlingunum að borða. Í dag sátum við tengdafaðir minn að hádegisverði að borða fisk. Lilla sat og mændi og betlaði bita. Tengdapabbi gaf henni að lokum. Hún tók bitann í skoltinn, hoppaði niður af stólnum, setti bitann á gólfið og kallaði á kettlingana. Það er eins og hún sé að segja við okkur: ,,Sjáið. Ég get alveg gefið þeim að borða. Þeir mega líka borða matinn minn."

Bókin á náttborðinu

Hávaðinn

Ég er búin að vita það alla mína ævi að það eru skemmtistaðir í miðborginni. Ævi mín er talin í nokkrum tugum svo þetta er ekkert nýtt fyrirbrigði. Það hefur aldrei nokkurn tíma hvarflað að mér að kaupa mér húsnæði í miðbænum einmitt vegna þess að ég veit að drukkið fólk er hávaðasamt og getur verið til vandræða. Þess vegna finnst mér svolítið sérstakt að kaupa sér íbúð í miðbænum þar sem er vitað að eru skemmtistaðir, kvarta svo undan hávaða og ætlast til að skemmtistaðirnir loki. En það er kannski bara ég.

Snati og frisbí-diskurinn

Við Snati eigum frisbídisk sem við leikum okkur oft með. Við erum yfirleitt ekki að leika sama leikinn, ég er að leika leikinn: Ég kasta, þú sækir og kemur með til mín. Hann er að leika leikinn: Þú kastar, ég sæki, svo reynir þú að ná disknum af mér. Í gær var yndislegt veður og við vorum að leika okkur. Ég var með hundanammi í vasanum sem hann átti að fá í hvert skipti sem hann kæmi með diskinn. Það virkaði ekki. Hann og Lubba sleiktu bara nánast gat á buxnavasann. Í eitt skiptið sækir hann diskinn og leggst svo niður með hann í seilingarfjarlægð. Lubba kemur og leggst við fæturna á mér til að fá klapp. Snati þolir það mjög illa þegar Lubba fær athygli svo ég sest á hækjur mér og klappa Lubbu. Hann stekkur á fætur og kemur með diskinn. Gengur fram hjá mér, sleppir disknum á jörðina og mígur á hann.