Læðupúki sléttunnar

Það er undarlegt með okkur. Við eyðum svo miklum tíma í að bíða. Bíða eftir öðrum tíma, þrá annan tíma. Stöndum á stoppistöðinni og bíðum eftir því að lífið taki okkur upp í. Viljum ekki vera, viljum fara. Og þegar við erum farin þá söknum við. Stundum nægja nokkrir tónar til að setja söknuðinn af stað.
Það var ’81 eða ’82 að félagsheimilið Læðupúki sléttunnar var stofnað. Við krakkarnir í stigaganginum fengum að yfirtaka hitakompuna í kjallaranum. Þarna átti að fara fram margs konar og mikils háttar starfsemi. Úr henni varð lítið. Við vildum vera fullorðin en vorum það ekki. Það var ekkert flóknara en það. Hins vegar var mikið spjallað og hlustað á plötur. Einn okkar, nafngjafinn, kom með gamla ferðaplötuspilara mömmu sinnar. Bubbi var í Egó, Rokk í Reykjavík í algleymi og við hlustuðum á Bítlana.
It’s been a hard day’s night.
Hann vildi vera hippi því að pabbi hans og mamma höfðu verið hippar. Eftir á að hyggja fær það varla staðist. Þau voru vart af barnsaldri þegar hann fæddist svo þau hafa rétt misst af hippabylgjunni. Þau gáfu honum því bara sömu þrána. Hann vildi vera það sama og þau vildu vera en ekkert þeirra var.
Hann var sex ára gamall þegar mamma hans pakkaði saman, kvaddi og fór. Hann var skilinn eftir hjá afa og ömmu. Hann talaði um þetta einu sinni. Eftir fyrstu meðferðina sína 15 árum seinna. Hann sagði mér líka frá því þegar hann fór á skrifstofu pabba síns og var ekki hleypt inn. Tíminn hjá pabba hans kostaði tvö þúsund krónur. Ég hlustaði ekki. Fannst þetta vera væl.
Don't want to cry when there's people there
I get shy when they start to stareVinur minn, fyrirgefðu.
Ég man ekki hvernig við urðum vinir, við vorum það bara alltaf. Fyrst sátum við í stigaganginum fullorðna fólkinu til mæðu. Með tímanum færðum við okkur yfir í eldhúsið hjá mér, drukkum gallon af kaffi og reyktum upp heilu tóbaksekrurnar. Seinna söfnuðust upp rauðvínsflöskur fyrir framan kjallaraherbergið.
Drykkjufélagi minn.
Þetta voru góðir tímar. Við vissum allt, kunnum allt, gátum allt. Okkur voru allir vegir færir og við hefðum getað bjargað heiminum. Nokkrum sinnum. Auðveldlega.
You know I feel alright.
Það var samt alltaf skuggi sem læddist um í sál hans. Við fórum út að borða þegar við vorum um tólf ára gömul. Þjónustufólkinu fannst við greinilega lítið, sætt par. Samt vorum við aldrei par. En borðfélagi minn vildi fá vín með matnum. Ég sagði nei en hann spurði samt. Skömmustutilfinningin er farin núna en hún sat lengi.
Víman var spennandi. Vinur minn hljóp með refnum á Melrakkasléttu og gaggaði á tunglið.
Það er marghringt á dyrabjölluna um hánótt. Það er hringt á allar dyrabjöllur hússins, bankað og barið. Fólk vaknar og það er umgangur. Ég veit að þetta er hann. Ég svara ekki.
Stundum reyndi hann að snúa aftur en ég held hann hafi aldrei viljað það í raun. Seinna var það ekki hægt.
Það situr ljóshærður maður í stofunni minni og drekkur kaffi. Ég veit ekki hver hann er. Ég skil ekki um hvað hann er að tala. Hann líkist vini mínum en þetta er ekki hann.
Æskuvinur minn, ég sakna þín.
Any time at all, any time at all, any time at all , all
You've gotta do is call and i'll be there.Það hefur verið brotið og bramlað hér og þar. Það hefur verið hótað og það hefur verið ógnað. Það hafa verið pústrar og eignaskemmdir. Ég ætlaði aldrei að hafna þér en nú sit ég á lögreglustöðinni og gef skýrslu.
Ég líka, bróðir minn.

Nýtt ár

Gleðilega hátíð og farsælt komandi ár til allra.
Þakka liðið.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Litlu hlutirnir

Sambýlismaðurinn er kúabóndi. Um daginn keypti ég danskan ís. Það lá við skilnaði.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Hið daglega líf

Það hefur lítið verið bloggað undanfarið og svo sem engu um að kenna nema almennri leti. Ég er byrjuð að vinna og demdi mér strax í árshátíðarvinnu og hafði gaman af. Það er afskaplega gaman að heyra fullan sal af fólki hlæja að bröndurunum sínum:)
Núna er ég að reyna að þrífa (þess vegna sem ég er að blogga) af því að á morgun verður pottakynning hjá mér. Jájá, við sambýlisfólkið (lögskráð) keyptum ægilega dýra og fína potta nýverið og pottakynning fylgdi sem skilyrði með kaupaukanum. Ég er að verða svo mikil kerling það er ekki einu sinni fyndið:)
Í gær fór Kvenfélagið í laufabrauð og ég með. Skar út eins og ég ætti lífið að leysa. Það var fullt af konum, spiluð jólalög og lítil börn að leik. Jólin verða greinilega erfið.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Ossið er pirrað

Ég er búin að vera í orlofi núna í tæpan einn og hálfan mánuð. Maður á nefnilega rétt á svoleiðis þegar maður lendir í hörmungum. Í þennan tíma hef ég svo sem gert lítið annað en að reyna að rata út úr þokunni og horfa á sjónvarpið. Ég borga himinhátt áskriftargjald að Stöð 2 en af því að ég bý úti á landi þá næ ég bara Stöð 2 og stundum Stöð 2 bíó en engu öðru af áskriftarpakkanum. Til að kóróna allt saman þá urðu skilyrðin allt í einu frekar slæm fyrir rúmum mánuði síðan. Sjónvarpsskilyrðin hérna eru reyndar upp og ofan og fara eftir veðri og vindum svo ég kippti mér ekkert sérstaklega upp við þetta. Fyrir ca. mánuði síðan kom húsvörðurinn til mín til að lesa af rafmagnsmælinum. Ég nefni þá að skilyrðin í sjónvarpinu séu frekar slæm og það væri gott ef hann gæti kíkt á þetta við tækifæri. Svo líður og bíður. Um daginn hitti ég á nágranna minn og spyr hvort skilyrðin séu svona slæm hjá honum. Hann er bara með Sjónvarpið og skilyrðin þar eru ágæt þegar veðrið er gott. Hins vegar segir þessi nágranni minn að hann hafi heyrt húsvörðinn verið að tala um þetta úti í skóla og þær (það sjá hjón um húsvörsluna hérna og bæði skólastjórinn og oddvitinn eru kvenkyns svo ég veit ekki við hvora húsvörðurinn var að tala) hafi verið að velta fyrir sér hver ætti að sjá um loftnetið, eigandinn eða leigjandinn, og frekar verið á því að þetta væri mál leigjandans. Á fimmtudag hringi ég í formann leigjendasamtakanna og fæ það staðfest sem ég vissi að sjónvarpsloftnetið er algjörlega á könnu eigandans. Síðdegis sama dag fer ég til Akureyrar að undirbúa haustþing og er þá að tala við konu í stjórninni sem sem býr í dalnum og það fyrsta sem hún segir þegar ég nefni loftnetið er: ,,Ertu ekki búin að ná í nýja afruglarann?” Nei, ég var ekki búin að ná í nýja afruglarann af því að ég hafði ekki hugmynd um að Digital Ísland væri komið í Aðaldal. Mér var nefnilega ekki send nein tilkynning um það og enginn sagði mér það. Ég var að tengja nýja afruglarann. Núna eru skilyrðin miklu betri og ekki nóg með það, núna næ ég Stöð 2 plús, Stöð 2 bíó alltaf, Sirkus og Skjá einum. Og þessu öllu hefði ég getað náð alveg frá 1. ágúst og haft allan tímann á meðan ég var í orlofinu. Undarlegt nokk þá er ég dálítið pirruð núna. Í fyrsta lagi, af hverju lét Stöð 2 eða hennar umsjónaaðilar hér ekki vita að digital Ísland væri komið. Í öðru lagi. Kannski vissi húsvörðurinn ekki að digital Ísland væri komið þar sem hann stóð og horfði á gamla afruglarann minn en allir í skólanum vissu það því ég frétti að það hefði verið rætt. Það var hægt að ræða það ítarlega að sjónvarpsskilyrðin hjá mér væru léleg og komast að þeirri niðurstöðu að það væri mitt vandamál en það gat enginn sagt mér það. Ef það hefði verið gert þá hefði ég hringt eftir aðstoð og sú aðstoð hefði sennilega sagt mér að digital Ísland væri komið. Þar fyrir utan þá gat bara enginn sagt mér að þetta væri komið. ,,Ásta liggur í mínus heima hjá sér og kvartar undan því að Stöð 2 náist illa. Hún hlýtur að finna það á sér að digital Ísland er komið.” Urrr...

Já, ég er kredduföst

Ég ætla að viðurkenna það formlega og opinberlega hér og nú að nýja auglýsingin frá Símanum særir mig. Ég veit ekki alveg á hvaða hátt, hvort hún særi siðferðisvitund mína, réttlætiskennd eða trúarvitund. Spurningin: ,,Er mönnunum ekkert heilagt?" hefur slegið niður. Hvort sem svik Júdasar voru raunveruleg eða goðsöguleg þá erum við samt að tala um táknmynd hinna algjöru svika. Mér er fyrirmunað að sjá neitt spaugilegt við það.

Örlítið framhald

Ég sé á blogginu hennar Lorýu að frændur vorir Finnar koma líka til móts þarfir viðskiptavina.
Ég veit að hvíta hveitið ódýrara en heilhveitið en miðað við verðlagið á veitingastöðum... Need I say more?