sunnudagur, janúar 30, 2005

Þvílíka dásemdarblíðan í dag. Ég og hálf Reykjavík vorum bara úti að sporta okkur. Svo fór ég í stutt stopp til mútter og festist yfir sjónvarpinu. En það er líka bara fínt. Helgarnar eru til að hvíla sig. Það er óvenju mikið við að vera í félagslífi Fellskælinga um þessar mundir og gamla konan hefur bara ekki jafnmikið úthald og unglingarnir.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...