Fara í aðalinnihald

Að loknum kosningum

Þá er niðurstaðan ljós hér í Þingeyjarsveit og fátt sem kemur á óvart.
Ég vil byrja á því að þakka kjósendum fyrir að leyfa mér að hafa Stórutjarnaskóla í friði næstu fjögur árin. Það er það sem ég vildi, ég gat bara ekki kysst vöndinn.
Þá þakka ég kjósendum fyrir að hafna með afgerandi hætti hugmyndum um fleiri skólastarfsstöðvar. Afskaplega hef ég takmarkaða trú á því fyrirkomulagi.
Talandi um starfsstöðvar. Nú liggur fyrir að farið verður í lofaða ,,íbúakosningu" en ég tel að hún standist ekki lög. Alla vega ekki með þeim hætti sem hún er boðuð. Vísa ég í fyrri skrif um það.
Nú má spyrja af hverju ég geti ekki unnt íbúum skólasvæðis Þingeyjarsskóla að kjósa um sín mál. Því er til að svara að skólamál sveitarfélagsins snerta alla íbúa sveitarfélagsins, við borgum öll fyrir alla skólana. En spyrjum okkur nú að því hvað gerist eftir ,,íbúakosninguna"? Ef íbúar skólasvæðis Þingeyjarskóla hafna sameiningu þá eru væntanlega allar hugmyndir um skólasameiningu í Þingeyjarsveit út af borðinu. Ef íbúar skólasvæðis Þingeyjarskóla samþykkja sameiningu þá eru allar líkur á að umræðan haldi áfram og farið verði í frekari sameiningu. Verður farið í íbúakosningu um innlimun Stórutjarnaskóla? Hvernig mun sú kosning fara fram? Á skólasvæði Þingeyjarskóla og Stórutjarnaskóla? Öllu sveitarfélaginu sem sagt. Það er alveg sama hvernig á það er litið, með boðuðu fyrirkomulagi er verið að mismuna íbúum sveitarfélagsins. Það er verið að veita hluta þeirra meira vald í skólasameiningarmálum en öðrum. Og það vill svo skemmtilega til (aldrei þess vant) að ég get vísað til þess að ég er ekki ein um þessa skoðun. Sigurlaug Svavarsdóttir (við erum ekki skyldar) segir í aðsendri grein á 641.is, Eitt samfélag, einn skóli:
Það er ekki góð stjórnsýsla að okkar mati að ætlast til að hluti íbúa sveitarfélags taki ákvörðun um framtíðarskipan svo viðamikils málaflokks, þegar kemur að slíkri ákvörðun hljóta allir að bera sameiginlega ábyrgð, annað teljum við ekki lýðræðisleg vinnubrögð.
hollowcorpse.deviantart.com
Ég veit að Samstaða vill vel en það er ekki nóg að vilja vel. Eins og enskurinn segir: ,,The road to hell is paved with good intentions." Það verður að fara að lögum og reglum. 107. grein Sveitarstjórnalaga um íbúakosningar er alveg skýr. Jafnræðisregla Stjórnarskrárinnar er það líka en hún er svohljóðandi:
Allir skulu vera jafnir fyrir lögum og njóta mannréttinda án tillits til kynferðis,
trúarbragða, skoðana, þjóðernisuppruna, kynþáttar, litarháttar, efnahags, ætternis og stöðu að öðru leyti.
Konur og karlar skulu njóta jafns réttar í hvívetna.
Ég myndi telja að heimilisfang innan sama sveitarfélags falli undir stöðu.
Almennir íbúar geta, ef þeir telja að ólýðræðislega sé að farið, sent inn stjórnsýslukæru til Innanríkisráðuneytisins. Hvort sem þeir telja að ólöglega sé staðið að íbúakosningu eða t.d. skólasameiningu. Eyðublaðið er hér.
Að öðru leyti óska ég nýrri sveitarstjórn velfarnaðar og ætla sjálf að fara að hugsa um skemmtilegri hluti enda orðin almennur borgari á ný.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Að greinast með krabbamein

 

Fáránleg staða

Eins og lesendur hafa kannski tekið eftir þá hef ég verið að endurbirta, lítillega uppfærða, greinargerð sem hefur verið aðgengileg á netinu frá því 7. júní í fyrra. Ég vakti reyndar ekki athygli á henni fyrr en í október eftir kattamálið og fékk hún talsverðan lestur þá.  Vegna þessarar endurbirtingar er núna verið að reyna að setja mér einhverja úrslitakosti. Það sem er nú kannski merkilegast við það er sú staðreynd að þetta er greinargerðin sem viðkomandi dreifði sjálfur út um allt í nóvember 2017.  Það eru ekki margar konur svo æðislegar að m.a.s. þegar menn hata þær þá vilja þeir samt búa sem næst þeim og gera allt til að svo verði sem lengst. En út á nákvæmlega það ganga þessir afarkostir. Ég verð að segja eins og er að þessi staða er einhver sú fáránlegasta sem ég hef upplifað og er þó orðin eins gömul og á grönum má sjá. Meðeigendurnir fullyrða báðir að þeir vilji selja. Við viljum kaupa. Peningarnir liggja í bankanum og bíða eftir að verða borgaðir út

Sannleikurinn, slúðrið og ástin.

  Eftir að ég varð “klikkaða kerlingin á Hálsi” þá hef ég tekið kjaftasögum með mun meiri fyrirvara en áður. Ég hef lært að orðatiltækið „sjaldan veldur einn er tveir deila“ er kjaftæði og sannleikann er ekki endilega að finna í miðjunni á sitthvorri hliðinni. Sumir eru fullfærir um að valda og viðhalda deilum alveg einir árum saman og ljúga út í eitt. Ég hef líka fengið staðfest að það virðist mega tala hvernig sem er um konur og miðaldra konur alveg sérstaklega séu mun ómarktækari en aðrar. Þá eiga konur sem veikjast að einbeita sér að veikindum sínum. Ekki eyða orkunni í eitthvað annað. Ekki samt tala um veikindin. Bara halda kjafti. Helst úti í horni. Með þessa reynslu í farteskinu hefur mér fundist erfitt að fylgjast með fréttaflutningi og umræðum um Sólveigu Önnu annars vegar og mál Jóns Baldvins hins vegar. Orðræðan um Sólveigu Önnu hjó mjög nærri; klikkuð og erfið. Þetta er mjög algeng orðræða um konur, sérstaklega þær sem neita að læðast meðfram veggjum. Sólveig Anna benti