Fyrst ég fór að segja frá honum pabba mínum þá langar mig að segja eins sögu til sem snýr kannski meira að afa og ömmu.
Afi og amma fluttu fyrst til Akureyrar þar sem afi vann hjá sýslumanni. En svo fékk afi útibússtjórastöðu á Siglufirði svo fjölskyldan flutti þangað. Þeir bræður voru ungir menn þegar síldarævintýrið var í algleymi og tóku þátt í því. Hér er mynd af pabba á planinu.

(Mér er alveg sama hvað OV segir, þetta er hann!)
Ég skannaði þessa mynd eitthvað illa inn svo ef einhver hefur áhuga þá er hún í betri gæðum hér..

Pabbi talaði oft um síldarárin og sagði okkur með annars það að þegar þeir fóru á morgnana þá beið eftir hvorum sex samlokur og tveir Camel pakkar. Og þegar þeir komu heim á kvöldin þá beið eftir þeim sitthvort mjólkurglasið og konfektmolinn.

Þetta kemur gríííðarlega á óvart.

Your Dominant Intelligence is Linguistic Intelligence

You are excellent with words and language. You explain yourself well. An elegant speaker, you can converse well with anyone on the fly. You are also good at remembering information and convicing someone of your point of view. A master of creative phrasing and unique words, you enjoy expanding your vocabulary. You would make a fantastic poet, journalist, writer, teacher, lawyer, politician, or translator.

What Kind of Intelligence Do You Have?

Með sérstöku tilliti til þess að ég er tungumálakennari og finnst það æðislegt.
Fundið hjá Hrund.

Þá er ég búin að fara á bókamarkaðinn. Tók múttu með mér. Það var alveg stappað af fólki svo við fórum í gegn eins og stormsveipur. Mér tókst nú samt að kaupa mér bækur fyrir 14 þúsund. Saga Íslands í 5 bindum vegur náttúrulega þyngst. Þar sem það er svo yndislegt veður þá ákváðum við mútta að sporta okkur aðeins og rúntuðum upp í bústað og í hesthúsið. Segi ekki að líf mitt sé mjög spennandi en það er ósköp ljúft. Og ég er alveg sátt við það.

Mig langar á bókamarkaðinn.

Af því að þetta er mitt blogg og ég má skrifa um það sem mér sýnist og vera eins væmin og sjálfhverf eins og mér sýnist þá langar mig til að segja aðeins frá honum pabba mínum.
Pabbi minn var bara svona pabbi eins og gengur og maður spáir ósköp lítið í það hvernig karakterar foreldrar manns eru. En um daginn þá vorum við að tala um börn og hvenær á að láta þau vakna sjálf í skólann og bera sjálf ábyrgð á háttatíma sínum, hætta að horfa á sjónvarpið, slökkva á tölvunum og svona. Þá mundi ég eftir því að alveg langt fram eftir aldri, svei mér ef það kom ekki jafnvel fyrir eftir stúdentspróf þá passaði pabbi alltaf upp á það að vekja mig og okkur systurnar. Það er að segja ef við vöknuðum ekki sjálfar því við vorm jú með klukkur.Hann byrjaði á því að koma inn í herbergi og segja okkur hvað klukkan væri. Ef við komum okkur ekki fljótlega á lappir þá kom hann aftur inn og sagði ákveðinn: ,,Sestu upp!" Jemundur hvað ég þoldi það ekki. Og einhvern tíma hvæsti ég eitthvað á hann en man ekki hvað það var. En það var alla vega mjög sjaldgæft að við svæfum yfir okkur.
Þegar ég var að rifja þetta upp þá mundi ég líka að pabbi hafði þann sið að fara alltaf síðastur að sofa. Ég spáði náttúrulega ekkert í það á þeim tíma en sé það núna að hann var að passa upp á okkur, gæta þess að allir væru komnir í ró og ekki að vaka fram eftir.Það var ekki fyrr en ég var komin í menntaskólann og var kannski að lesa undir próf að pabbi færi að sofa þótt ég vekti fram eftir.

Hann faðir minn hafði þann eiginleika að vera alltaf með manndrápssvip a öllu myndum

en hann er ágætur hér með múttu einhvers staðar úti í heimi. Hann er líka með Churchill vindilinn uppi í sér sem var einkennandi fyrir hann og hefur vafalítið átt stóran þátt í krabbameininu sem lagði hann að velli 1996 þegar hann var rétt orðinn 55 ára.
En hann var nú ekki alltaf með manndrápssvip. Hér er hann lítill og sætur.

Hér er hann 18 ára í Mennaskólanum.

Skeggið er ekki alveg vaxið saman. Amma Didda fullyrti að hann haefði verið kallaður shake-inn frá Siglufirði af því hann þótti svo sætur! Ég veit nú ekki um það eða hvort þetta hafi verið móðurástin. Hverjum þykir sinn fugl fagur...

Ég er veik heima, hjá mömmu. (Oh, come on! Það er glatað að vera ein veik heima.) Mér líður að vísu ágætlega, nema þegar ég hreyfi mig, þá fer eitthvað af stað. Ég hreyfi mig þá bara mest lítið, ég meika það. Það er heldur ekki gott þegar Snotra leggst ofan á magann á mér. Snotra er alveg yfir sig ángð að hafa mig í heimsókn.
Það fer í taugarnar á mér að vera veik. Ég gengst upp í því að vera hörkutól sem veikist aldrei og mætir í vinnuna no matter what. En... Tilhugsunin um að gubba í miðri kennslustund var ekki freistandi. Falleg mynd, ekki satt?

Gat ekki klárað vinnudaginn vegna flökurleika (no pun intended). Fann það í morgun þegar ég gekk út um dyrnar að mér var hálfóglatt en var alveg sannfærð um að þetta myndi lagast. Það gerðist ekki. Ég er samt ekki komin með gubbupest ennþá enda er þetta ekkert vúlgar blogg! En þegar ég var komin með beinverki og höfuðverk ofan á flökurleikann þá gafst ég upp og fór. Líður samt betur núna eftir að ég er búin að sofa og taka verkjalyf. Vona að ég komist í vinnuna á morgun.