miðvikudagur, janúar 19, 2005

Pain and suffering all the time.
Ég er með krónískan bakverk eins og ég er búin að nefna margoft. Hef prufað alls konar hita- og bólgueyðandi krem og teygjuæfingar en gengur ekki sem skyldi. En núna um daginn frétti ég kvennahópi í jógaeinkatímum og tróð mér með. Var sem sagt í fyrsta tímanum í dag og ÁIIII!!! Það er þvílíka spennan og sársaukinn þarna í bakinu á mér að það er bara ekki fyndið. Svo ég ætla náttúrulega aftur. Auddaa... (Svo er kannski smá von til þess að ég grennist. Pínu pons, agnarögn, smá. Það var nefnilega áramótaheitið mitt í ár að gera lítið úr mér.)

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Varðandi fána – Seinni hluti

  Ég er fullkomlega sátt við regnbogafánann og megi hann flagga sem viðast. Hins vegar finnst mér umræðan og baráttan ansi einhæf. Það hefur...