Fara í aðalinnihald

Brotin loforð alls staðar

Af því að ég var upptekin við annað í gær þá ákvað ég að nota tækisfærið og heyra í tveimur lögfræðingum. Ég setti þá inn í forsögu málsins og las svo þennan kafla úr bréfi oddvitans fyrir þá:
Gengið er út frá því að þrátt fyrir að könnunin nái til allra kjörgengra íbúa sveitarfélagsins þá verði skilgreint hvert viðhorfið er á skólasvæði Þingeyjarskóla eins og stefnt var að með íbúakosningunni. Það var alltaf megin markmið að leita eftir sjónarmiðum íbúa á skólasvæði Þingeyjarskóla og verður það gert með þessum hætti.
Ég talaði við þá í sitthvoru lagi en fyrstu viðbrögð beggja voru stutt þögn og svo: ,,Jáhá." Þeir voru sammála um að þetta bryti svo sem ekki í bága við neinn lagabókstaf en væri á pólitískt gráu svæði. Annar komst svo skemmtilega að orði: ,,Þessi túlkun ber vott um talsverða hugmyndaauðgi hjá meirihlutanum." Hinn benti mér á að það væri hægt og vel þess virði að senda kvörtun til innanríkisráðuneytisins. Þar sem ég er mjög upptekin við að hugsa ekki um þetta þá nenni ég varla að standa í því. En ef einhver annar/önnur hefur áhuga þá er þessi möguleiki til staðar.

Ég verð að endurtaka að það að setja fram kosningaloforð án þess að kynna sér lögmæti þess er alveg með ólíkindum. Ekki mjög traustvekjandi. Samstöðu varð líka kunnugt um efasemdir um lögmætið strax í kosningabaráttunni:
Í kosningabaráttunni og í sumar hafa þær raddir heyrst að íbúakosningar, með því formi sem stefnt var að, standist ekki sveitarstjórnarlög eða í besta falli séu á gráu svæði hvað þau varðar.
Hún hélt því samt til streitu. Að kalla skoðanakönnunina ,,stefnubreytingu" er veigrunarorð. Þetta eru hrein og klár loforðasvik. Meirihlutinn hefði vel getað efnt loforð sitt um íbúakosningu með því einfaldlega að halda löglega íbúakosningu þar sem öllum íbúum/útsvarsgreiðendum er gert jafnhátt undir höfði. En Samstaða hefur greinilega ekki mikinn áhuga á því.

Í tilefni af væntanlegri skoðanakönnun hef ég nokkrar spurningar vegna misvægis skoðana eftir búsetu innan sveitarfélagsins:

  • Setjum sem svo að innan skólasvæðis Þingeyjarskóla sé meirihluti fyrir óbreyttu ástandi en samanlagður meirihluti fyrir sameiningu séu skoðanir allra teknar með, hvað þá?
Ræður vilji íbúa á skólasvæði Þingeyjarskóla? Verður ekkert tillit tekið til vilja annarra íbúa?
Þetta getur að sjálfsögðu verið á hinn veginn; meirihluti fyrir sameiningu en samanlagður meirihluti fyrir óbreyttu ástandi.

  • Hvað ef meirihlutinn innan skólasvæðisins er naumur en samanlagður meirihluti yfirgnæfandi? Breytir það einhverju?
  • Er búið að ákveða vægi skoðana? Íbúar innan skólasvæðis hafi gildið 1 á meðan aðrir hafa gildið 0,5 svo dæmi sé tekið? Fáum við að vita hvernig þetta er metið?

Þá langar mig að spyrja um ljósleiðarann. Í títtnefndu bréfi oddvitans segir:
Sveitarstjórn hefur ákveðið að þar sem verið er að framkvæma skoðanakönnun í sveitarfélaginu sé rétt að nota tækifærið og kanna hug íbúanna til ljósleiðaravæðingar. Því munu í könnuninni verða nokkrar spurningar sem tengjast lagningu ljósleiðara um sveitarfélagið.
Ég átta mig ekki á tilgangi þessarar könnunar því ef ég man rétt þá var ljósleiðaravæðing óskilyrt loforð af hálfu Samstöðu. Í skjali sem ég hef vistað stendur:
Atvinnumál:
Byrjuð er vinna við að kostnaðargreina lagningu ljósleiðara í öll heimili
í sveitarfélaginu. Ljóst er að þrátt fyrir umtalsverðan kostnað þá er
verkefnið raunhæft og mikilvægt fyrir alla framþróun. Ljósleiðarar bæta
verulega búsetuskilyrði og auka tækifæri íbúa sveitarfélagsins til starfs
og náms.
Stefnt er að verkefnið taki 3-5 ár og hefjist jafn fljótt og auðið er.
Er Samstaða að reyna að koma sér undan þessu loforði líka?

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Að greinast með krabbamein

 

Fáránleg staða

Eins og lesendur hafa kannski tekið eftir þá hef ég verið að endurbirta, lítillega uppfærða, greinargerð sem hefur verið aðgengileg á netinu frá því 7. júní í fyrra. Ég vakti reyndar ekki athygli á henni fyrr en í október eftir kattamálið og fékk hún talsverðan lestur þá.  Vegna þessarar endurbirtingar er núna verið að reyna að setja mér einhverja úrslitakosti. Það sem er nú kannski merkilegast við það er sú staðreynd að þetta er greinargerðin sem viðkomandi dreifði sjálfur út um allt í nóvember 2017.  Það eru ekki margar konur svo æðislegar að m.a.s. þegar menn hata þær þá vilja þeir samt búa sem næst þeim og gera allt til að svo verði sem lengst. En út á nákvæmlega það ganga þessir afarkostir. Ég verð að segja eins og er að þessi staða er einhver sú fáránlegasta sem ég hef upplifað og er þó orðin eins gömul og á grönum má sjá. Meðeigendurnir fullyrða báðir að þeir vilji selja. Við viljum kaupa. Peningarnir liggja í bankanum og bíða eftir að verða borgaðir út

Sannleikurinn, slúðrið og ástin.

  Eftir að ég varð “klikkaða kerlingin á Hálsi” þá hef ég tekið kjaftasögum með mun meiri fyrirvara en áður. Ég hef lært að orðatiltækið „sjaldan veldur einn er tveir deila“ er kjaftæði og sannleikann er ekki endilega að finna í miðjunni á sitthvorri hliðinni. Sumir eru fullfærir um að valda og viðhalda deilum alveg einir árum saman og ljúga út í eitt. Ég hef líka fengið staðfest að það virðist mega tala hvernig sem er um konur og miðaldra konur alveg sérstaklega séu mun ómarktækari en aðrar. Þá eiga konur sem veikjast að einbeita sér að veikindum sínum. Ekki eyða orkunni í eitthvað annað. Ekki samt tala um veikindin. Bara halda kjafti. Helst úti í horni. Með þessa reynslu í farteskinu hefur mér fundist erfitt að fylgjast með fréttaflutningi og umræðum um Sólveigu Önnu annars vegar og mál Jóns Baldvins hins vegar. Orðræðan um Sólveigu Önnu hjó mjög nærri; klikkuð og erfið. Þetta er mjög algeng orðræða um konur, sérstaklega þær sem neita að læðast meðfram veggjum. Sólveig Anna benti