Synjunin

Ég hef alltaf verið hlynnt 26. grein stjórnarskrárinnar. Mér finnst nauðsynlegt að til staðar sé ákveðinn öryggisventill ef svo bæri við að stjórnmálamenn færu offari. Ég fagnaði ákaft þegar forsetinn virkjaði í fyrsta skipti í sögu lýðveldisins 26. greinina og synjaði fjölmiðlalögunum svokölluðu staðfestingar. Af hverju fagnaði ég? Jú, ég stend vinstra megin við línuna frægu. Eins og málið var sett upp af fjölmiðlum og andstæðingum þáverandi ríkisstjórnar þá snerust lögin um persónulega vanþóknun Davíðs Oddssonar á Bónusfeðgum. Lögin snerust um eignahald á fjölmiðlum og krosseignatengsl. Forsetinn synjaði lögunum staðfestingar, ríkisstjórnin dró þau til baka og þau aldrei sett. 2008 varð efnahagshrun á Íslandi. Margt hefur verið tínt til um ástæður þess, m.a. að fjölmiðlar, flestir í eigu Bónusfeðga, sinntu ekki hlutverki sínu og það voru engin lög um krosseignatengsl. Úpps...
Núna situr vinstri stjórn í landinu og að sjálfsögðu styð ég þá ríkisstjórn. Þannig í raun er alveg sama hvað ég segi um sífellda synjun fostetans til að staðfesta lögin um Icesave, það verður alltaf metið út frá flokksskírteininu mínu. Það eru þó nokkrir hlutir sem ég tel vert að íhuga.

Öryggisventillinn: Nú hefur sami forsetinn notað þessa áður ónýttu grein þrisvar sinnum á síðustu 7 árum. Á fyrstu 60 árum lýðveldins var ákvæðið aldrei nýtt og aldrei af 4 forverum sitjandi forseta. Er ventillinn að virka eða er hann orðinn lekur?

Þingræðið: Í Alþingiskosningum vitum við að við erum að velja pólitíska fulltrúa. Þetta er fólkið sem fer með valdið í landinu. Ég kýs forseta eftir allt öðrum forsendum. Nú hefur stjórnskipan landsins verið breytt einhliða á þann veg að hér er forseta þingræði. Það hlýtur að hefta störf þingsins gríðarlega að það sé ekki nóg að ná meirihluta innan þess, það þarf líka að þóknast forsetanum.
Höfum í huga að þessi ríkisstjórn mun ekki sitja að eilífu. Einhvern tíma kemur ný ríkisstjórn. Er sú ríkisstjórn reiðubúin að hlýta þessum skilmálum? Gefum okkur að Bjarni Ben. verði forsætisráðherra og Davíð Oddsson forseti.


Lýðræðið: Nú hefur verið sýnt fram á mjög ákveðna vankanta á undirskriftasöfnuninni kjosum.is. Er hægt að knýja fram synjun á hvaða máli sem er? Er nóg að vera hávær? Er betra að hafa kerfisfræðing innanborðs? Dugar sem sagt að eiga peninga og hafa tengsl? Hverjir eru það? Það er ekki almenningur í landinu, svo mikið er víst. Hvar er þá lýðræðið?

Forsetaembættið: Þegar ég kýs forseta kýs ég ekki eftir pólitískum áherslum. Ég hef alltaf litið á forsetaembættið sem sameiningartákn þjóðarinnar og skrautfjöður. Það má vera að mér skjátlist en ég er þá ekki ein um þennan misskilning. Reyndar tel ég að þvílík eðlisbreyting hafi átt sér stað á forsetaembættinu að forsendur séu brostnar og eðlilegt að kosið verði sem fyrst eftir hinum nýju forsendum.

Stuðningsyfirlýsing.

Ég hef stutt Vinstri hreyfinguna grænt framboð frá upphafi. Ég hef tekið nokkuð virkan þátt í starfi flokksins síðastliðin 5-6 ár. Mér hefur alltaf líkað vel sú opna umræða sem átt hefur sér stað innan flokksins og að fólk geti og megi hafa skiptar skoðanir. Þar sem ég bý í Norð-austurkjördæmi hef ég setið þó nokkra fundi með formanni flokksins Steingrími J. Sigfússyni og hefur mér fundist hann frekar styðja opin skoðanaskipti en hitt.

Ég er eindreginn andstæðingur Evrópusambandsaðildar og því þótti mér mjög erfitt að taka því að VG samþykkti aðildaumsókn sumarið 2009. Held ég að öllum sé ljóst að Samfylkingin sneri mjög harkalega upp á handlegg VG í því máli. Seinna meir á kjördæmisráðsfundi þar sem málið var rætt sagði Björn Valur Gíslason að engin ríkisstjórn hefði verið mynduð sumarið 2009 sem hefði ekki haft Evrópusambandsaðildarumsókn á stefnuskránni. Þetta held ég að sé alveg rétt. Stjórnarandstæðingar geta sagt allt sem þeir vilja. Borgarahreyfingin hafði aðild á sinni stefnuskrá. Framsókn einnig með skilyrðum. Formaður Sjálfstæðisflokksins er hlynntur inngöngu. Þessir flokkar hefðu allir gengið að Evrópusambandsskilyrðinu til að komast í ríkisstjórn með Samfylkingunni sem hafði töglin og haldirnar eftir kosningarnar.

Það er engum vafa undirorpið í mínum huga að besta ríkisstjórnin sem völ var á situr nú að völdum. Þá vil ég einnig að það komi fram að ég treysti engum manni betur til að takast á við þau erfiðu mál sem við er að eiga í Fjármálaráðuneytinu en Steingrími J. Sigfússyni.

En ég er eindreginn andstæðingur Evrópusambandsaðildar og ég hef rétt til að tjá mig um það. Mér þykir leitt ef það er túlkað í fjölmiðlum hægri aflanna sem svo að ég sé að grafa undan ríkisstjórnarsamstarfinu eða kljúfa flokkinn. Það er ekki ætlun mín.

Ég styð ríkisstjórnarsamstarf Samfylkingar og Vinstri hreyfingarinnar græns framboðs.

Að axla ábyrgð

Fyrir tveimur árum síðan hrundi fjármálakerfið á Íslandi og allt fór í hönk. Við vitum, nokkurn veginn, hverjir bera ábyrgð á þessu en það er afar erfitt að koma lögum yfir þessa einstaklinga. Aðallega vegna þess að lögin eru ekki til staðar. Eins siðlausar og gjörðir þessa fólks voru eru þær ekki ólöglegar. Svo þjóðin, Rannsóknarnefnd Alþingis og nú Þingmannanefndin hafa reynt að fá fólk til að axla ábyrgð. Viðbrögð þessa fólks eru öll á sömu leið: Ekki benda á mig. Auðmennirnir og bankamennirnir gerðu ekkert rangt. Tólfmenningarnir í skýrslu Rannsóknarnefndarinnar gerðu ekkert rangt og nú segjast ráðherrarnir ekkert rangt hafa gert. Og við, þjóðin, erum yfir okkur hneyksluð. Þjóð sem hoppaði upp í bílana sína til að sjá bangsa þegar ísbjörn gekk hér á land. Þjóð sem arkaði upp að eldstöðvum þegar það byrjaði að gjósa. Þjóð sem er byrjuð að lögsækja náunga sína hægri vinstri. ,,Hefur þú orðið fyrir tjóni?” Þjóð sem neitar að standa við skuldbindingar sínar. Það bera nefnilega allir aðrir ábyrgðina. Ekki ,,ég”. Við ættum kannski að hætta að hneykslast á ,,þessu fólki” því ,,þetta fólk” er ekki að gera neitt annað en nákvæmlega það sama sem ,,við” gerum.

Og hvað nú ef...

Munið þið eftir þessu? Þetta er stúlkan sem er forsprakkinn í þessu.

Svefnherbergismyndin

Ég er að hugsa um mynd í svefnherbergið. Er þessi of gróf?
A Man and Woman Making Love, Plate I of "Liebe," 1901
Ætli við verðum þekkt sem ,,Fólkið með klámmyndina"?

LOL

Síðbúin afsökunarbeiðni

Ég sé, því miður, að Hrafn Friðbjörns er dáinn. Ég þekkti hann ekki mikið en fannst hann alltaf mjög myndarlegur. Dökkur og flottur:) Þegar hann fór í sálfræðinámið þá unnum við saman á Kleppi í smá stund. Þótt hann væri svona "selebb" þá var hann alltaf mjög almennilegur og var bara einn af starfsmönnunum. Kjaftaði og mætti í partý og var næs.

Ég hitti hann síðast á Akureyri 2006 í jólainnkaupum og fór og spjallaði en þá hringdi gemsinn minn. Ég var að selja íbúðina mína og fasteignasalinn í símanum svo ég þurfti að svara og tala í smátíma svo Hrafn bara nikkaði og fór. Hins vegar finnst mér það ókurteist þegar fólk tekur símann á meðan það er að tala við mann svo mér fannst þetta alltaf frekar leiðinlegt. Ekkert issjú svona en nóg til þess að ég ætlaði að biðjast afsökunar á þessu næst þegar ég hitti hann. Það verður greinilega bið á því svo Hrafn ef þú ert þarna einhvers staðar þá biðst ég afsökunar á dónaskapnum.

Þrítugskrísan

Fyrir tæpum tíu árum síðan leið mér ekki vel. Það kristallaðist á því augnabliki sem ég fékk bréf um 10 ára stúdentafagnað. Þá þurfti ég aðeins að sitjast niður og anda því ég var alls ekki á þeim stað í lífinu sem ég hafði ætlað mér að vera 10 árum fyrr þegar ég útskrifaðist sem cocky, little shit úr MR. Ég hafði ekki lokið námi, var ógift og barnlaus í láglaunavinnu á geðdeildinni. Með fullri virðingu fyrir þeirri vinnu. Þetta var bara ekki planið. Seinna mun ég væntanlega fabulera um mikilvægi þess að fara út af sporinu og þroskast en það breytir því ekki að mér leið alls ekki vel á þessum tíma.

Lengi vel hélt ég að þetta hefði bara verið ég og mitt líf en ca. sjö árum seinna fer þá þrítug kona að tala um að óánægju sína með lífið og tilveruna. Og fyrir skömmu er rétt rúmlega þrítug kona að tala um að hlutirnir séu bara ekki eins og þeir eigi vera við mig og aðra konu. Sú kona fer að tala um að einmitt upp úr þrítugu hafi ákveðin óánægja gripið um sig hjá henni og hún hafi í framhaldi skellt sér í nám.

Ég ætla því að halda því fram að til sé fyrirbærið þrítugskrísa sem grípur konur og verði viðurkennt í fræðibókum.