Nýtt ár

Gleðilega hátíð og farsælt komandi ár til allra.
Þakka liðið.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Litlu hlutirnir

Sambýlismaðurinn er kúabóndi. Um daginn keypti ég danskan ís. Það lá við skilnaði.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Hið daglega líf

Það hefur lítið verið bloggað undanfarið og svo sem engu um að kenna nema almennri leti. Ég er byrjuð að vinna og demdi mér strax í árshátíðarvinnu og hafði gaman af. Það er afskaplega gaman að heyra fullan sal af fólki hlæja að bröndurunum sínum:)
Núna er ég að reyna að þrífa (þess vegna sem ég er að blogga) af því að á morgun verður pottakynning hjá mér. Jájá, við sambýlisfólkið (lögskráð) keyptum ægilega dýra og fína potta nýverið og pottakynning fylgdi sem skilyrði með kaupaukanum. Ég er að verða svo mikil kerling það er ekki einu sinni fyndið:)
Í gær fór Kvenfélagið í laufabrauð og ég með. Skar út eins og ég ætti lífið að leysa. Það var fullt af konum, spiluð jólalög og lítil börn að leik. Jólin verða greinilega erfið.

Að endingu legg ég til að Eiríkur Jónsson segi af sér sem formaður KÍ.

Ossið er pirrað

Ég er búin að vera í orlofi núna í tæpan einn og hálfan mánuð. Maður á nefnilega rétt á svoleiðis þegar maður lendir í hörmungum. Í þennan tíma hef ég svo sem gert lítið annað en að reyna að rata út úr þokunni og horfa á sjónvarpið. Ég borga himinhátt áskriftargjald að Stöð 2 en af því að ég bý úti á landi þá næ ég bara Stöð 2 og stundum Stöð 2 bíó en engu öðru af áskriftarpakkanum. Til að kóróna allt saman þá urðu skilyrðin allt í einu frekar slæm fyrir rúmum mánuði síðan. Sjónvarpsskilyrðin hérna eru reyndar upp og ofan og fara eftir veðri og vindum svo ég kippti mér ekkert sérstaklega upp við þetta. Fyrir ca. mánuði síðan kom húsvörðurinn til mín til að lesa af rafmagnsmælinum. Ég nefni þá að skilyrðin í sjónvarpinu séu frekar slæm og það væri gott ef hann gæti kíkt á þetta við tækifæri. Svo líður og bíður. Um daginn hitti ég á nágranna minn og spyr hvort skilyrðin séu svona slæm hjá honum. Hann er bara með Sjónvarpið og skilyrðin þar eru ágæt þegar veðrið er gott. Hins vegar segir þessi nágranni minn að hann hafi heyrt húsvörðinn verið að tala um þetta úti í skóla og þær (það sjá hjón um húsvörsluna hérna og bæði skólastjórinn og oddvitinn eru kvenkyns svo ég veit ekki við hvora húsvörðurinn var að tala) hafi verið að velta fyrir sér hver ætti að sjá um loftnetið, eigandinn eða leigjandinn, og frekar verið á því að þetta væri mál leigjandans. Á fimmtudag hringi ég í formann leigjendasamtakanna og fæ það staðfest sem ég vissi að sjónvarpsloftnetið er algjörlega á könnu eigandans. Síðdegis sama dag fer ég til Akureyrar að undirbúa haustþing og er þá að tala við konu í stjórninni sem sem býr í dalnum og það fyrsta sem hún segir þegar ég nefni loftnetið er: ,,Ertu ekki búin að ná í nýja afruglarann?” Nei, ég var ekki búin að ná í nýja afruglarann af því að ég hafði ekki hugmynd um að Digital Ísland væri komið í Aðaldal. Mér var nefnilega ekki send nein tilkynning um það og enginn sagði mér það. Ég var að tengja nýja afruglarann. Núna eru skilyrðin miklu betri og ekki nóg með það, núna næ ég Stöð 2 plús, Stöð 2 bíó alltaf, Sirkus og Skjá einum. Og þessu öllu hefði ég getað náð alveg frá 1. ágúst og haft allan tímann á meðan ég var í orlofinu. Undarlegt nokk þá er ég dálítið pirruð núna. Í fyrsta lagi, af hverju lét Stöð 2 eða hennar umsjónaaðilar hér ekki vita að digital Ísland væri komið. Í öðru lagi. Kannski vissi húsvörðurinn ekki að digital Ísland væri komið þar sem hann stóð og horfði á gamla afruglarann minn en allir í skólanum vissu það því ég frétti að það hefði verið rætt. Það var hægt að ræða það ítarlega að sjónvarpsskilyrðin hjá mér væru léleg og komast að þeirri niðurstöðu að það væri mitt vandamál en það gat enginn sagt mér það. Ef það hefði verið gert þá hefði ég hringt eftir aðstoð og sú aðstoð hefði sennilega sagt mér að digital Ísland væri komið. Þar fyrir utan þá gat bara enginn sagt mér að þetta væri komið. ,,Ásta liggur í mínus heima hjá sér og kvartar undan því að Stöð 2 náist illa. Hún hlýtur að finna það á sér að digital Ísland er komið.” Urrr...

Já, ég er kredduföst

Ég ætla að viðurkenna það formlega og opinberlega hér og nú að nýja auglýsingin frá Símanum særir mig. Ég veit ekki alveg á hvaða hátt, hvort hún særi siðferðisvitund mína, réttlætiskennd eða trúarvitund. Spurningin: ,,Er mönnunum ekkert heilagt?" hefur slegið niður. Hvort sem svik Júdasar voru raunveruleg eða goðsöguleg þá erum við samt að tala um táknmynd hinna algjöru svika. Mér er fyrirmunað að sjá neitt spaugilegt við það.

Örlítið framhald

Ég sé á blogginu hennar Lorýu að frændur vorir Finnar koma líka til móts þarfir viðskiptavina.
Ég veit að hvíta hveitið ódýrara en heilhveitið en miðað við verðlagið á veitingastöðum... Need I say more?

Hvítir yfirburðir

Maðurinn minn er með sykursýki eins og þúsundir annarra Íslendinga. Þetta er lífstíðardómur sem hefur í för með sér miklar breytingar á lífsháttum og hættu á mörgum alvarlegum fylgikvillum.
Minn maður er mjög passasamur og fylgir þeim ráðum sem hann fékk við uppgötvun sjúkdómsins. Því betur sem hann passar sig því minna þarf hann af lyfjum, því jafnari sem blóðsykurinn er því sjaldnar þarf hann að mæla hann. Í framtíðinni eru minni líkur á aukaverkunum eins og t.d. kransæðasjúkdómum. Þar sem við búum í velferðarsamfélagi þá eru lyfin hans og blóðsykursmælarnir niðurgreiddir. Þótt passasemi hans sé fyrst og fremst til þess fallin að viðhalda eigin lífsgæðum þá hlýst sú hliðarverkun af að útgjöld samfélagsins verða minni. Tala nú ekki um ef honum tekst, eins og ég vona auðvitað, að forðast alvarlegri fylgikvilla sykursýkinnar því þeim fylgja dýrar sjúkrahúsvistir, aðgerðir, aflimanir og örorka.
Allir vita að sykursjúkt fólk verður að forðast sykur. Það sem færri vita er að líkaminn, og þá meina ég líkami allra, bregst við hvítu hveiti eins og sykri. Því verður sykursjúkt fólk að forðast hvítt hveiti. Og þá erum við komin að ástæðu þessara skrifa.
Á sumrin fara Íslendingar í ferðalög. Það er gjarnan stoppað í vegasjoppum eða komið við í grillhúsum og veitingastöðum á viðkomandi stöðum. Ódýrast og einfaldast er að fá sér hamborgara eða samloku. Flest allir skyndibitar eru í brauði. Á öllum stöðum, alls staðar, er hvítt brauð. Stundum er hægt að fá venjulegt heilhveiti samlokubrauð í staðinn, oftast ekki. Til að losna við brauðið þarf að velja úr dýrari hluta matseðilsins eða fara á fínni veitingastað. Þegar við erum á ferðalögum þá standa okkur til boða þrír kostir: 1)Vera alltaf með nesti og setjast hvergi inn. 2) Þurfa alltaf að kaupa einn dýrasta réttinn á matseðlinum. 3) ,,Svindla” á mataræðinu. Þetta er það sem við höfum gert undanfarið, valið bara einn af þessum kostum. En þetta er náttúrulega ekki mjög hátt þjónustustig.
Ef við færum hringinn í kringum landið þá þyrftum við skv. valkosti eitt alltaf að passa upp á að vera í kaupstað á opnunartíma verslana, það mætti ekkert út af bregða. Við værum í slæmum málum ef það springi dekk. Skv. valkosti tvö þyrftum við að vera ívið ríkari en annað fólk. Við erum það ekki. Valkostur þrjú er ekki ósvipaður því að óvirkur alkóhólisti væri á ferð og hvergi fengist neitt nema áfengi. Hva! Er ekki allt í lagi að fá sér einn?
Þegar upp er staðið þá snýst þetta ekki bara um okkur eða ferðalög. Ekki er langt síðan að birt var viðtal við ungan mann í sjónvarpinu sem var orðinn blindur vegna ómeðhöndlaðrar og/eða illa meðhöndlaðrar sykursýki. Viðtalið var tekið vegna þess að börn og unglingar með sykursýki sinna sjúkdómnum mjög illa. Börn og unglingar vilja vera eins og hinir. Hinir krakkarnir fá sér nammi, drekka kók og borða hamborgara. Það er hægt að fá sykurlaust kók. Hugsið ykkur ef það væri nú hægt að fá hamborgara í heilhveiti brauði. Unglingurinn getur fengið sér kók og hamborgara eins og hinir krakkarnir án þess að leggja heilsu sína að veði.
En það er ekki bara sykursýki. Reglulega birtast fréttir um það að offita sé að verða alvarlegt vandamál. Það er talað um offitufaraldur. Börn og unglingar eru víst líka að verða alveg sérstaklega feit. Nú má segja að hver og einn eigi að bera ábyrgð á sjálfum sér og foreldrar á börnum sínum. Við vitum það hins vegar fullvel að fólk eyðir ekki jafn miklum tíma í matargerð og það gerði. Ef allir væru mjög meðvitaðir og hefðu nægan tíma þá gengju ekki allir þeir matsölustaðir sem ganga í dag. Ef öll börn hefðu alltaf komið nestuð í skólann þá hefði væntanlega ekki komið fram sú krafa að það ættu að vera mötuneyti í öllum skólum.
Nú má mér sem öðrum vissulega vera það ljóst að skyndibitar eru eðli sínu samkvæmt óhollir og það öllum. Hins vegar er skyndibitamatur í Danmörku ekki nándar nærri jafn óhollur og á Íslandi því þar er búið að banna notkun á hertri fitu. Í Svíþjóð er hægt að fá mjólkurlausan mat því margir eru með mjólkuróþol. Þá eru ótaldir allir þeir sem eru með glútenóþol.
Á Íslandi er hægðatregða algilt vandamál hjá eldra fólki. Hægðatregða stafar yfirleitt af trefjaskorti. Það eru engar trefjar í hvítu hveiti. Þær eru hins vegar í heilhveiti.
Ef einhver þarf að passa línurnar eða heilsuna þá þarf viðkomandi að borða ,,vondan” mat. Það er ímyndin sem við höfum. Þegar við heyrum að einhver þurfi að passa mataræðið þá sjáum við viðkomandi umsvifalaust fyrir okkur að naga gulrót. Þetta þarf ekki að vera svona. Danir hafa sýnt okkur það. Svíar hafa sýnt okkur að það er hægt að taka tillit til allra. Það er hægt að selja hamborgara í heilhveitibrauði, franskar kartöflur úr alvöru kartöflum sem eru ekki djúpsteiktar í hertri fitu og eggjalausa kokteilsósu. Ef viljinn er fyrir hendi þá er þetta hægt. En ég er ekki að fara fram á þetta. Ég er aðeins að óska eftir þeim valmöguleika að geta fengið heilhveiti brauð í staðinn fyrir hvítt.