Kjaftagangurinn

Ég er ófrísk. Það er ósköp gleðilegt og velkomið en einnig mjög óvænt. Ég er orðin 41 árs og var eiginlega búin að gefa upp vonina um annað barn þegar þetta gerðist allt í einu.

Eins og flestar konur vita þá segjum við yfirleitt ekki frá þunguninni fyrr en eftir 12 vikur. Flest fósturlát verða á fyrstu 12 vikunum.
Ég hef misst einu sinni fóstur og ég hef líka misst barn á 24 viku meðgöngu. Fósturmissir er ein af þögguðum lífsreynslum kvenna en mjög algengur.
Það er sem betur fer ekki algengt að missa barn svo langt gengið en það gerist samt. Oft finnst engin ástæða. Í mínu tilviki fannst ástæðan og hún var sú að það vafðist upp á naflastrenginn. Bara hörmulegt slys.
Þegar ég uppgötva í lok október að ég er ófrísk þá ákveð ég að slaka bara á. Ég veit sem er að það eru meiri líkur á fósturmissi eftir því sem móðirin er eldri og það er líka meiri hætta á litningagöllum.
Vegna minnar forsögu er haft nánara eftirlit með mér svo á níundu viku fer ég í snemmsónar upp á Kvennadeild. Þar sést til mín.
Ég er ósköp ánægð þegar ég er gengin þessar 12 vikur en þá á ég eftir að fara í hnakkaþykktarmælingu. Fólk má hafa allar þær skoðanir sem það vill á Samþættu líkindamati. Þetta er mitt val og ég vel að fara í matið.
Hnakkaþykkt er fín og allt lítur vel út. Niðurstöðurnar í blóðsýninu eru hins vegar ekki nógu góðar. Þar koma fram auknar líkur á þrístæðu 13 og 18. 1 á móti 42. Þrístæður 13 og 18 þýða að ef barnið deyr ekki í móðurkviði þá deyr þáð á fyrstu dögum eða mánuðum lífs síns. Ég þarf væntanlega ekki að taka fram hversu gríðarlegt áfall þetta var.
Þetta var á föstudegi og fæðingarlæknirinn minn pantaði tíma fyrir mig í fylgjusýnatöku næsta mánudag. Sá galli er á gjöf Njarðar að það er 0,5 -2 prósenta líkur á fósturmissi eftir fylgjusýnatöku. Ég er eins og áður sagði 41 árs. Ég hef ekki orðið ófrísk í þrjú ár og líkurnar á annari óléttu litlar. Hættan var ekki nema 2,5% svo mér fannst áhættan ekki þess virði. Auk þess sagði fæðingarlæknirinn minn að þrístæðum 13 og 18 fylgdi svo mikil fötlun að hún sæist mjög líklega í 16 vikna sónar og nánast alveg örugglega í 20 vikna sónar. Ég tek því þá ákvörðun að fara ekki í fylgjusýnatökuna heldur bíða yfir jól og áramót eftir 16 vikna sónar. Auðvitað var biðin erfið. Ekki bætti úr skák að á þessum tímapunkti frétti ég að ónefnd kona í sveitinni hefur frétt af óléttunni og er að segja frá henni.
Fyrirgefið mér frekjuna, en eru þetta ekki mínar fréttir? Ég vil ekki vera þessi ,,Aumingja hún." ,,Guð, hún er búin að eiga svo erfitt." Ég vil hafa mínar vondu fréttir í friði. Ég vil eiga mínar erfiðu stundir í friði og fá að sleikja sárin í friði. Ég kæri mig ekki um vorkunnsemi. Svo get ég sagt frá því seinna þegar ég er búin að jafna mig. Á sama hátt vil ég geta sagt frá mínum góðu fréttum þegar mér hentar. Án þess að nokkrum manni komi það auðvitað við þá er tengdamóðir mín mun viðkvæmari en margur hyggur. Ef stúlkubarnið sem ég missti ber á góma þá tárast hún og verður klökk. Þess vegna var ég ekki búin að segja frá þunguninni. Ég var bara búin að segja minni nánustu fjölskyldu og vinum. Ég ætlaði ekki að segja tengdamóður minni frá þessu fyrr en ég væri orðin örugg.
Ég fer í 16 vikna sónar sem kemur sem betur fer mjög vel út. Á þessum tímapunkti hins vegar er ég komin með skrítið útbrot. 20 vikna sónar kemur einnig mjög vel út svo það er allar líkur á því að barnið sé heilbrigt. Guði sé lof og dýrð fyrir það:)
Hins vegar hafa útbrotin fært sig talsvert upp á skaftið. Allt í allt eru 6 læknar búnir að koma að þessum útbrotum. Í síðustu viku var tekinn úr mér bútur og sendur í ræktun. Niðurstaðan er: Gestational Pemphigoid. Það er ágætt að vita hvað er að en þetta er auðvitað ekki það besta sem gat gerst. Þetta getur nefnilega haft áhrif á fóstrið. Í sjálfu sér er ekkert við þessu að gera nema bara éta sterana sína, fara í vaxtarsónar og vona það besta.
En daginn áður en ég fékk þessar fréttir frétti ég að ónefnda konan hafi heimsótt tengdamóður mína og sagt henni að ég væri ólétt.
Ókey, það er farið að sjá á mér. Ég var að bíða eftir því að geta sagt tengdamóður minni frá því að ég væri ófrísk og það væri allt í lagi. Ég get að vísu ekki sagt henni að það sé allt í lagi en mig langaði að segja henni að ég væri ófrísk og það væru mestar líkur á að það væri allt í lagi.
Ég veit að þetta er lítið samfélag. Ég veit að fólki finnst gaman að tala. En þetta er mitt líf, mínar fréttir.  Það hljóta að vera einhver andskotans takmörk einhvers staðar!


Update í september.
Litli kútur fæddist síðla maímánaðar  og er sprækur og fínn.

Af hverju nauðga þeir?

Það má vera að nauðgunum hafi ekki farið fjölgandi, enda skiptir litlu hversu fáar þær eru, ein nauðgun er einni of mikið. Hins vegar finnst mér viðhorfið hafa breyst. Nú langar mig ekki mikið til að velta mér upp úr lýsingum en ég er hrædd um að það sé nauðsynlegt til þess að útskýra það sem ég er að hugsa.

Fyrir um 4 fjórum árum síðan var ungur maður dæmdur  fyrir nauðgun í salerni Hótel Sögu. Hann hélt því fram að ,,kynmökin” hefðu verið með vilja beggja. Gefum okkur að hann hafi í alvöru haldið það. En hér er það sem ég skil ekki: Stúlkan var frosin af ótta. Fannst honum í alvöru eðlilegt að stúlkan væri alveg eins og dauðyfli? Væri ekki líklegra að kynlíf ókunnugra inni á almenningssalerni væri svolítið villt? Svolítið líflegt? Þá var stúlkan einnig svo þurr að hún var öll rifin og tætt eftir aðfarirnar. Er þetta ekki Kynfræðsla 101? Ef konan er ekki blaut þá langar hana ekki.

Nú má vera að þessi ungi maður hafi undarlegar hugmyndir um kynlíf, hvernig sem á því nú stendur. En hann er greinilega ekki einn um það því maðurinn var sýknaður í héraðsdómi. (Málinu var svo aftur vísað heim í hérað.) Svo mætti lögfræðingurinn hans, svokallaður ,,stjörnulögmaður” í sjónvarpssal til að verja þessa sýknu. Málflutningurinn var: Ungi maðurinn hélt að stúlkan væri viljug. Hvernig, ó, hvernig er hægt að komast að þessari niðurstöðu?!

Nýverið kom fram kæra á hendur þekktum manni. Hann fullyrti að sjálfsögðu að kynlífið hefði verið með vilja allra aðila. Hins vegar kom fram í fréttum að stúlkan sem kærði þurfti að fara í aðgerð til að fjarlægja túrtappa sem hún var með. O, hvað það hlýtur að vera unaðslega gott að láta þjappa túrtappa upp í legið á sér. Tala nú ekki um af því að hann er rakadrægur svo nauðsynleg bleyta hefur ekki komist til skila. Allt þurrt sem sagt. Kynfræðsla 101, þið munið.

Gefum okkur að þessir menn hafi í alvöru haldið að þetta væri viljugt ,,kynlíf”.  Það eitt og sér er nógu slæmt. Það sem er öllu verra er allt fólkið sem er reiðubúið að verja þennan málstað.

Og hver er málstaðurinn? Jú, hann er sá að konur njóta ekki kynlífs og það er bara eðlilegt að þær njóti þess ekki.

Þetta er rangt. Kynlíf á að vera gott. Það á ekki að vera vont.  Hvernig má það vera að fullt af fólki virðist hafa misst sjónar á þessu grundvallaratriði? Eru ungar konur virkilega, upp til hópa, að lifa löngunarlausu kynlífi og þar með valda/viðhalda þessum ranghugmyndum?

Ég hef séð tvær bíómyndir um mansal. Annars vegar Human Trafficking og  Lilya-4-ever. Það óhuggulega var að í Lilya-4-ever þá er berst söguhetjan um og grætur á meðan viðskiptavinurinn er að hamast á henni og honum er alveg sama. Í Human Trafficking er sýnt þegar stúlkurnar liggja dauðar undir kúnnunum og þeim virðist vera alveg sama.  Nú má segja að þetta eru bíómyndir. Hins vegar er fullt af stúlkum seldar í kynlífsánauð (börn líka en ég treysti mér ekki út í þann viðbjóð) og alveg ljóst að þær kæra sig ekki um að þjónusta kúnnana. 

Fyrir einhverju síðan brann hóruhús til kaldra kola í Tælandi. Flestar stúlknanna brunnu inni því þær voru hlekkjaðar við rúmin.

Mér er það fullkomlega ljóst að mikill meirihluti karlmanna er fullkomlega eðlilegur og myndi aldrei nauðga. Mér er líka ljóst að til eru einstaka kvenkyns gerendur en þeir eru miklu færri. Staðreyndin er að kynlífsmarkaðurinn er tilkominn vegna eftirspurnar karlmanna og langflestar nauðganir eru framdar af karlmönnum.

Án þess að ég vilji firra einstaklingana ábyrgð langar mig að varpa fram eftirfarandi spurningum:

Hvernig stendur á því að sumum mönnum finnst þetta í lagi?

Hvað erum við sem samfélag að gera sem veldur því að þessi viðhorf skjóta rótum?

Erum það ekki við sem búum til þessa menn?

Ef ungar konur eru virkilega að lifa löngunarlausu kynlífi hvernig stendur þá á því?

Hvað erum við að gera rangt og hvernig getum við lagað það?

Á persónulegum nótum.

Á vordögum 2010 var ljóst að skera þurfti niður í kennarastöðum við Hafralækjarskóla. Þetta var aldrei rætt að neinu ráði við kennara, seint og um síðir kom tillaga þess efnis að allir tækju á sig skerðingu, sumir þó meiri en aðrir. Sumir sem áttu stórar stöður tóku á sig talsverða skerðingu á meðan aðrir sem áttu minni stöður fengu meiri vinnu. Skilyrði var að allir samþykktu tillöguna annars yrði gripið til uppsagna. Fór svo að einn aðili samþykkti ekki og uppsagnir ákveðnar. Varð ég hins vafasama heiðurs aðnjótandi og tveir aðrir en þeim var boðin minni endurráðning.  Yfirmaður minn mætti á tröppurnar heima hjá mér klukkan hálf sex 30. apríl og rétti mér uppsagnarbréfið.
Á vordögum 2011 var ljóst að skera yrði niður í kennarstöðum við Litlulaugaskóla. Varð úr að allir fengu á sig skerðingu. Yfirmaðurinn þar mat það sem svo að mikilvægara væri að allir héldu vinnu.
Ég er sem sagt eini kennarinn sem situr eftir atvinnulaus í þessari niðurskurðarhrinu. (Fyrir utan þann sem þáði ekki minni endurráðningu.)
Nú hefur verið ákveðið að sameina þessa tvo skóla. Það sem er hvað fyrirferðarmest í umræðunni og skiptir miklu máli eru réttindi starfsfólks. Ég sem sveitarstjórnarfulltrúi samþykki þessa málsmeðferð að ákveðnu leyti og hef ekki sett eitt orð út á þetta.

Hins vegar er því ekki að neita að ég sem einstaklingur er afar hugsandi yfir því að réttindi sumra virðast skipta mun meira máli en réttindi annarra.


Update.
Svo virðist sem ég hafi fengið rangar upplýsingar. Niðurskurðurinn í Litlulaugaskóla bitnaði ekki á öllum (kannski bara aðfluttum?). Það breytir því ekki að engum var sagt upp og skólastjórinn tók á sig 50% skerðingu, enda kominn í 50% stöðu annars staðar.

Ekkert álver.

Fyrir einum 4 ef ekki 5 árum síðan vorum við nokkur að hvíslast á milli hvort við ættum að taka upp formlega baráttu gegn álverinu. Það var mjög vandmeðfarið því hér var farið með álversandstöðu eins og mannsmorð. Svo hitti ég ónefnda konu og spurði hvort hún vildi vera með. Hún svaraði:

,,Ég myndi vera með ef ég héldi eitt andartak að hingað kæmi álver. En það er ekkert álver að koma hingað."
Ég hváði og spurði hvernig hún fengi þetta út:
,,Það er enginn búinn að leggja neina peninga í þetta nema sveitarfélögin. Alcoa er ekki alvara fyrr en þeir leggja einhverja alvöru peninga í þetta. Þannig virkar bissness."

Það varð aldrei úr neinni baráttu gegn álverinu því við sáum að þetta var rétt.  Það var engin alvara komin í málið. Og sú alvara kom aldrei.

Þeir sem vilja kenna sitjandi ríkisstjórn um að ,,eyðileggja" álversævintýrið fyrir sér geta bara skoðað blöðin og farið í gegnum fréttir. Jú, jú, Alcoa borgaði laun fyrir alveg heilan einn mann í einhvern tíma. Það er dropi í hafið miðað við veltu fyrirtækisins.
Ég heyrði um daginn, sel ekki dýrar en ég keypti, að undanfarna mánuði hefði PR deildin hjá Alcoa verið að vinna að því hvernig væri hægt að hafna Norðlendingum án þess að það kæmi illa út fyrir fyrirtækið. Tímasetningin er engin tilviljun. Fallegt af þeim samt að staðfesta orð Steingríms. Það hefur væntanlega ekki verið ætlunin.
Hvað mönnunum gekk til að vera með þennan blekkingarleik er í raun óskiljanlegt. Svo ekki sé talað um ófyrirgefanlegt að draga heilt byggðarlag svona á asnaeyrunum í öll þessi ár. Líklegasta kenningin er sú að þeir hafi viljað tryggja sér orkuna til stækkunar fyrir sunnan. Ef þeir eru alltaf efstir á blaði og einoka alla umræðu þá komast fáir aðrir möguleikar inn í umræðuna.
 
Flest sáum við samt í gegnum þetta, hvar sem við stöndum í flokkum. Það er í rauninni ámælisvert að það skuli hafa verið einblínt á þetta álver sem allir vissu að myndi aldrei koma og standa í vegi fyrir allri annarri atvinnuuppbyggingu á meðan.

Ég þori varla að segja það...

Þegar fréttist af bréfi Guðrúnar Ebbu þá var ég alveg viss um að þarna væri ,,sönnunin" komin. Þarna var hún, hafin yfir vafa. Svo horfði ég á viðtalið í gær. Eitt af því fyrsta sem hún segir er að  ,,hún hafi ekki munað fyrr en..." Allt í einu fóru að koma fram bældar minningar.
Fræðimenn eru ekki á eitt sáttir um bældar minningar. Sumir ganga svo langt að segja að þær séu ekki til. Ég er ekki fræðimaður í þessari grein svo ég er enginn stóri dómur um þetta. Ég er ekki heldur að segja að Guðrún Ebba sé að ljúga. Hvað ætti konunni að ganga til? Ég efast ekkert um að Guðrún Ebba trúi þessu sjálf. En á meðan bældar minningar sem sálfræðifyrirbrigði er ekki hafið yfir  vafa þá eru allar fullyrðingar byggðar á ný-mundum áður bældum minningum ekki hafnar yfir vafa.
Ég er alls ekki að segja það að Ólafur Skúlason hafi verið saklaus maður. Ég sagði mig úr þjóðkirkjunni 1996, ekki vegna ásakananna  heldur vegna viðbragða hans við þeim. Hrokinn var yfirgengilegur.
Nú er það komið í ljós að ÓS hafði dómínerandi viðveru og var hrokafullur. Hann hafði líka einkaklósett heima hjá sér.  Það þarf enginn að hafa einkaklósett heima hjá sér nema sá sem telur sig hafinn yfir annað fólk,  m.a. fjölskylduna sína. Eða auðvitað sá sem er up-to-no-good. Allt eru þetta skapgerðarþættir sem bendir til níðings. Það er mjög líklegt. En það er ekki sannað. Þetta er algjört grundvallaratriði. Í réttarríki er fólk saklaust uns sekt er sönnuð.

Nú er verið að ráðast að kirkjunnar mönnum fyrir aðgerðaleysi þeirra og jafnvel heimta afsagnir. Fyrir hvaða sakir? Auðvitað voru mistök. Auðvitað mátti gera betur. En við skulum ekki gleyma því að Ólafur Skúlason hefur aldrei verið dæmdur og sekur fundinn. Í augum laganna er hann saklaus.

Elsku besta Vinnumálastofnunin

Núna er góða fólkið hjá Vinnumálastofnun búið að ákveða að sveitarstjórnaseta mín flokkist undir ,,hlutastarf". Að vísu flokkar stéttarfélagið mitt sveitarstjórnarsetuna ekki undir hlutasatrf heldur ,,fundarsetu" sem reiknast ekki sem prósentuvinna en eins og góða stúlkan hjá Vinnumálastofnun bentu mér svo vinsamlega á um daginn þá vinnur Vinnumálastofnun ekki með verkalýðsfélögunum.
Vinnumálstofnun hefur sem sagt ákveðið það, algjörlega upp á eigið einsdæmi og einhliða að sveitarstjórnaseta mín flokkist sem 16% hlutastarf og hefur skert atvinnuleysisbæturnar mínar sem því nemur, niður 84%. Núna skulda ég VMST fullt af pening og hún er byrjuð að draga hann af mér. Mikið varð ég glöð þegar ég fékk útborgað síðast. Samt hef ég alltaf gefið upp launin og verið dregið af mér í samræmi.
Ég mæti á fundi tvisvar í mánuði. Þeir eru svona 3-4 tímar. Þetta er sem sagt alveg heill einn vinnudagur í mánuði. Síðast þegar ég vissi þá var vinnuvikan skilgreind sem 40 stundir. Þá ætti mánuðurinn að vera 160 stundir.  Nú hef ég svo sem aldrei verið sterk í stærðfræði en ég er tiltölulega sannfærð um að 8 af 160 séu ekki nema 5%. Gefum okkur að sveitarstjórnarsetan sé vel launuð og það eru nú alveg deildar meiningar um það. 16% er samt ansi ríflegt.

Tannlæknaraunir

Tannlæknirinn minn, sem ég er mjög ánægð með, hefur verið í fríi og/eða vinna annars staðar undanfarið. Í byrjun júlí er hringt í mig frá tannlæknastofunni og mér boðin skoðun sem ég þigg. Að vísu, er þá bætt við, er þetta nemi. Hmmm. Ég ákveð samt að  þiggja þessa skoðun því hvernig eiga þessir krakkar að læra ef þau fá ekki að spreyta sig.Auk þess fann ég ekki fyrir neinu og var tiltölulega sannfærð um að allt væri heilt.
Ég mæti á tilnefndum tíma og neminn skoðar mig. Allt heilt nema hvað að einn fyllingin er farin að ,,leka" og neminn vill endilega fá að laga hana. Í stórum jaxli. Ég skal viðurkenna að ég vildi það ekki. Hjartað sagði nei, en höfuðið sagði já, af fyrrgreindri ástæði. Hvernig eiga þau að læra...
Ég mæti aftur og neminn gerir við fyllinguna. Samanlagt var þetta 40 þús. króna fyrirtæki.
Viðgerðin fór fram á fimmtudegi. Þá um helgina finn ég að það er ekki allt í lagi með fyllinguna, það svona ,,dúmpar" á hana og ég get ekkert notað tönnina. Ég hringi á mánudegi og fæ að koma. Neminn segir að tannbein hafi verið bert og sparslar í þetta. Allt í orden.
Líða svo nokkrir dagar og ég finn að þetta er ekki lagi. Ég finn fyrir því þegar fer á tönnina og get lítið notað hana. Hringi ég aftur og fæ að koma. Er nú samt orðið greinilegt að ég er grunuð um hysteriu. Neminn sparslar meira og segir mér að það taki yfirleitt svona 3 vikur fyrir fyllingar að jafna sig.
Nokkru síðar verður ljóst að það er ekki í lagi með tönnina. Ég bíð samt í rúmar þrjár vikur áður en ég hringi aftur. Núna er þetta eiginlega orðið vandræðalegt. Neminn sparslar meira. Í þetta skipti er hins vegar tannlæknirinn minn á svæðinu og ég er hálfpartinn að vona að hann kíki á þetta en hann lætur það ógert.
Líður nú og bíður. Ég held áfram að finna fyrir tönninni þótt það hafi minnkað mjög mikið. Hins vegar kular líka í hana. Ég ákveð að láta mig hafa það. Ég geti bara ekki farið einu sinni enn. Vandamálið er hins vegar það að tönnin er hægra megin sem er sterka hliðin mín. Vinstra megin er ég með krónu sem bólgnar stundum í kringum ef álagið verður of mikið. Þegar ég er búin að tyggja bróðurpartinn af matnum vinstra megin í þrjá mánuði þá endar það auðvitað með því að krónan kvartar.
Það endar með því eina helgina að ég get hvorugu megin tuggið. Ég er vissulega komin yfir fertugt. En ég er skrambakollur ekki nema 41 og mér finnst það ansi hart að vera í alvöru að velja mat sem er mjúkur undir tönn. Ég ætlaði samt að láta mig hafa. Alveg þar til á miðvikudag þá vikuna að það var frekar kalt og ég asnaðist til að anda með opinn munninn. Mér var kalt í tönninni fram undir hádegi.
Svo ég hringdi. Klíníkdama samstarfstannlæknisins svarar. Nei, tannlæknirinn minn kemur ekki til baka fyrr en í desember. Neminn er farinn í skólann. Vei. Er þetta eitthvað akút? Ég lýsi raunum mínum og henni lýst ekkert á þetta. Býður mér tíma hjá hinum tannlækninum sem ég þigg. Mæti þar morguninn eftir og skoðar þetta og gerir eitthvað. Þegar ég borga þá segir klíníkdaman: Hann pússaði gaddana af jaxlinum á móti og svo var enn þá ber tannháls....
Eftir 3 viðgerðar heimsóknir þá var enn þá BER TANNHÁLS!!!! Hvað er eiginlega verið að kenna þessum krökkum í Tannlæknadeildinni?
Næst þegar mér verður boðinn nemi þá ætla ég að segja.....NEI!!!!!!!!!!!