sunnudagur, ágúst 28, 2005

Detti mér allar dauðar úr höfði... Það er ekki lengur hávaðarok hérna. Tréin bærast reyndar en liggja ekki flöt við jörðu svo það verður að teljast framför. Ég get m.a.s. opnað glugga. Ég var búin að lofa vettvangsferð við fyrsta tækifæri, það skyldi þó bara aldrei verða á morgun.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...