Chew them up and spit them out

Það situr í mér umræða sem átti sér einu sinni stað þegar ég var í ónefndu stjórninni. Ungur maður með fjölskyldu hafði sótt um starf en flokkaðist sem næst-hæfastur. Ráðandi öfl langaði óskaplega til að ráða hann en sá hæfasti var ráðinn. (Búið að borga aðeins of mikið fyrir ólöglegar ráðningar.) Ég skil svo sem vel að þau hafi langað að ráða unga manninn, hér vantar ungt fjölskyldufólk. Hins vegar var alls ekki víst að um langtíma ráðningu væri að ræða og það truflaði mig líka. (Ég vil taka fram að þetta var bara umræða, það stóð aldrei neitt annað til en að hæfasti umsækjandinn yrði ráðinn.) Mér fannst það ekki gott að ungt fólk með ung börn flytti þvert yfir landið, kæmi sér hér fyrir, börnin aðlöguðust skólanum og eignuðust vini og svo væri starfið bara allt í einu lagt niður. Hér er litla vinnu að hafa sérhæfður starfsmissir kallar í raun á brottflutning.

Þeim fannst þetta alveg fáránlegt sjónarmið. Svona væri raunveruleikinn og fólk þyrfti bara að búa við þetta. Kennarar t.d. gætu ekkert treyst á langtíma vinnu.

Það þurfti svo sem ekkert að segja mér það, ég vissi allt um það. Bæði á eigin skinni og svo hafði ég horft á eftir fjölskyldu aftur suður þar sem krakkarnir, sem vildu fyrst ekki koma, voru búin að mynda góða vináttu og leið vel en þurftu svo að pakka saman aftur og fara. Það voru ekki fagleg sjónarmið sem réðu þar för. Dómur liggur fyrir.

Ég er ekki að segja að aðflutt fólk eigi að njóta einhverra forréttinda, alls ekki. Mér finnst hins vegar eðlilegt að við njótum sanngirni. Á þessum tímapunkti var hallinn óeðlilega mikill. Þetta getur ekki verið að aðflutt fólk, og sérstaklega konurnar, séu upp til hópa svona miklu óhæfara en síbúarnir. 

Röksemdafærsla á þá leið að "fólk verði að þekkja til samfélagsins" eða að aðfluttir aðilar "gangi ekki takt" eru að mínu viti ekki boðlegur málflutningur.

Það er svo gaman að ganga í takt.

Öll samfélag þurfa fjölbreytni, ákveðna endurnýjun og nýtt sjónarhorn. Jafnvel þótt ekki sé nema til að staðfesta að allt sé góðu standi.

Þá skil ég ekki hvernig aðflutt fólk á að aðlagast samfélaginu þegar því er einfaldlega ekki hleypt inn í það. Ég get nefnt sem dæmi að eitt sinn var ég að tjá mig á kaffistofu ónefnda vinnustaðarins og þá sagði ein samstarfskona mín: "Ásta er aldeilis farin að færa sig upp á skaftið" og reyndi svo að þagga niður í mér með einhvers konar flissi. Önnur samstarfskona þaggaði niður hinni. (Nei, það voru ekki allir óalandi og óferjandi ;)) Það sem sló mig var að þetta var fimmti veturinn minn á staðnum. Fimmti veturinn og þegar ég talaði á kaffistofunni þá var ég "aldeilis að færa mig upp á skaftið"!*

Ég skil alveg þá löngun að vernda það sem fyrir er og verðlauna þau sem þrauka. Ef öll sem þrauka sætu þá við það borð en því er ekki að heilsa.

Þá getur landsbyggðin ekki skælt undan landsbyggðaflótta og fámenni þegar lítið er gert til þess að laða til sín fólk og hvað þá til að halda því. 

*Nýverið sá ég þá fullyrðingu um Njál Trausta flugumferðastjóra og bæjarfulltrúa á Akureyri að hann væri aðfluttur og talaði því ekki fyrir Norðlendinga. Njáll hefur búið á Akureyri í rúm tuttugu ár.

Að gefast ekki upp

Ég veit ekki hvað ég á að segja. Ég bara dáist að þessu baráttuþreki.
Vinsamlegast styrkið þau. Þau eiga það skilið.

https://www.karolinafund.com/project/view/1220

Sokkasvartholið

Þau eru ýmisleg heimilisverkin og taka mismikinn tíma. Að klæða sjálfa sig og börnin í sokka er samt eitt af því sem ætti ekki að taka mikinn tíma. Sá verknaður er þó með þeim tímafrekari því einhverra óskiljanlegra hluta vegna finnast aldrei samstæðir sokkar! 

Þetta kristallaðist nýverið þegar ég stóð yfir sokkaskúffunni með sjö sokka í höndunum og engan samstæðan. 

Mér er þetta óskiljanlegt. Það sem ég kaupi mest af, fyrir utan matvöru, eru sokkar. Ég fer sjaldan í Rúmfatalagerinn án þess að kippa með 10 para pakkningu af sokkum fyrir strákana. Aldrei samstæðir sokkar í sokkaskúffunum. Ef samstætt par finnst er það iðulega götótt. 

Ég stend á gati fyrir þessum ósköpum. Ég skil ekki þessi undur.

Það skal viðurkennt að strákarnir hlaupa stundum út á sokkaleistunum og sokkar eru almennt ekki hannaðir fyrir steypu og möl. Ég stend á öskrinu og er orðin "þessi mamma" sem ég ætlaði aldrei að verða en það gengur illa að stöðva þetta. Það gæti skýrt götin á sokkunum. Það skýrir ekki hvarfið. Ég er 99% viss um að hundurinn át einn en eftir standa allir hinir horfnu sokkarnir. Ég bara næ þessu ekki.

 Ég hef samt ekki ámálgað þetta við neinn í þeirri vissu að þetta vandamál hljóti að einskorðast við mig og gæti mögulega þýtt að ég sé ekki hin fullkomna húsmóðir sem við viljum allar vera. Ég er ömurleg húsmóðir en það má engin/n vita það. Þetta er gríðarlegt skammar- og feimnismál. 

Um daginn lenti ég í því að finna ekki almennilega samstæða sokka á sjálfa mig svo ég brá á það ráð að fara í íþróttasokkum. Svona bleikum ökklasokkum. Ekki svo að skilja að ég sé mikil íþróttakona en sætir sokkar setja skemmtilegt yfirbragð á sjálfsblekkinguna. Hins vegar eru bleikir ökklasokkar við síðar buxur ekki lekkert. Það var líka kafsnjór og vont að fá snjó á beran ökklann svo ég sá þann kost vænstan að kaupa nýja sokka.

Svo sat ég fyrir framan kunningjakonur mínar að klæða mig í sokkana og opnaði þá á þetta langvarandi leyndarmál með sokkavandann. Þá komst ég að því mér til mikillar gleði að þetta er kosmískur og vel þekktur vandi. Þær voru algjörlega sammála að sokkar eru ekki jafngóðir í dag og þeir voru áður því það eru komin göt á þá alveg um leið (sokkaframleiðendur, takið eftir) Svo er það þetta stórundarlega og stöðuga sokkahvarf sem á sér stað greinilega mun víðar en bara á mínu heimili. Mér létti mjög mikið að heyra það.

En ég vil gjarnan fá skýringu á þessu dularfulla sokkahvarfi öllu. Þetta er með hreinum ólíkindum. 

Ég hefði aldrei trúað þessu en svo sá ég það...Vááá

Miðað við hvað ég er almennt kaldhæðin og tortryggin þá er ég alveg ótrúlega auðtrúa þegar kemur að sumum hlutum. Mér þykir ákaflega erfitt að viðurkenna það en ég féll fyrir svona fyrirsögnum á ensku alveg ítrekað.

-This Single Father Had No Idea How To Do His Daughter's Hair. What He Ends Up Doing? Wonderful!

-Cop Find 3-Year-Old Girl ‘Freezing Cold’ In Parking Lot At Night. How She Got There? UNBELIEVABLE!

Skoðaði þetta allt. Fannst það roooosalegt. Þar til ég las grein. Sem sagði að þetta væri kjaftæði. Þá loksins rann glýjan frá augunum. Sumt af þessu er það ómerkilegasta ever. Ég skil ekki hvernig ég gat fallið fyrir þessu. Gerði það samt. 

Ég féll um daginn. Þá sá ég þetta:

- Mom Got Pregnant 8 Times. 60 Years Later, She Finds A Hidden Note In Dads Desk.

Ég smellti. Enginn texti, bara vídeóklippa. Yfirleitt horfi ég ekki á þær en þetta hlaut að vera eitthvað mergjað. Og það var alveg ótrúlega, ofboðslega, yfirgengilega... ómerkilegt.

Ég skil ekki hvaða ands.. element það er sem fær mig til að falla fyrir svona smellabeitum. Það sem verra er, að ég skuli virkilega trúa ruglinu, svona í byrjun.

Ég fékk gallsteina, enda í argandi áhættuhópi (female, fat, forty, fertile.) Læknirinn sagði mér að ég ætti að láta taka gallblöðruna en ég tímdi því ekki. Leitaði á netinu að "náttúrulegum" lausnum. Síða eftir síðu mælti með sítrónukreistingi og ólívuolíu í morgunmat. Sölukona í Heilsuhúsinu líka. Ókey, ég er kannski auðtrúa en það koma stundum glufur. Ég gúglaði betur, þurfti að fara ansi djúpt en ég fann það. Tóm tjara. Einn einstaklingur fékk svo heiftarlegt gallsteinakast eftir svona morgunmat að hann þurfti að fara akút á sjúkrahús í bráðauppskurð. Miklu stærri og meiri uppskurð en hann hefði þurft að fara í ef hann hefði ekki fengið svona heiftarlegt kast. 

Þetta dugði ekki til að sannfæra mig um gallblöðrutöku. Það var ekki fyrr en ég fékk annað kast sem var hrikalegt  að ég gaf mig. Gallblöðrukvikindið var ekki þessara þjáninga virði.

Samt hélt ég áfram að trúa því sem ég las. Fullorðinn, karlkyns Íslendingur hlýtur að fara með rétt mál, ekki satt? Sérstaklega ef hann er náttúruverndarsinni í ofanálag.

Ég las grein eftir einn sem fullyrti, beinlínis fullyrti, að kaffikorgur væri góð hálkuvörn. Náttúruvænn og góður. Og auðvitað safnaði ég kaffikorgi, en ekki hvað. Og auðvitað henti ég honum á hálkuna. Og auðvitað flaug ég á hausinn í hálkupolli og rennblotnaði. Nei, mér leið ekkert betur þótt ég angaði af kaffi.

Ég reyni að hugga mig við að þessi sannfæring mín að (flest)allir séu að segja satt hljóti að vera til vitnis um trú mína á mannkynið. Ha, er það ekki?

Skólamálaumræða 2. tbl.

Tók saman skólamálaumræðuna þaðan sem frá var horfið síðast enda margt búið að gerast.

Plötuskápur foreldra minna

Ég hef alltaf haft gaman að tónlist. Ég veit ekki hvernig það kemur til en ég man þegar foreldrar mínir keyptu sér "græjur." Það var svona sambyggður kassi, sem er víst mjög retró og flott í dag, og ég var alveg heilluð af græjunni. Svo fóru að berast plötur inn á heimilið.
Ég lenti í einelti sem barn og var því einmana og asnalegur krakki. Mínar bestu stundir átti ég við þessar græjur, hlustandi á plötur foreldra minna, taka þær upp, uppgötva kanann.
Foreldrar mínir áttu hvorki mikið né veglegt plötusafn. Einu sinni var kom fljótlega inn á heimilið og hafði ég óskaplega gaman að henni. Spilaði hana í ræmur eins og sagt er.
Pabbi virðist ekki hafa verið mjög mikill áhugamaður um tónlist því hann keypti aðallega e.k. safnplötur.
Best fannst mér Juggernauts of the early 70's því á henni voru rokklög, m.a. "Mama told me not to come."
Hann keypti alla vega fjórar Top of the Pops plötur sem voru með hálfberum stelpum framan á. Engum þótti það neitt athugavert á sínum, en þetta æpir á konu núna í dag. Ég hlustaði á þessar plötur man ég. En svo kom sá tímapunktur að mér fannst "Crazy little thing called love" eitthvað skrítið. Þá uppgötvaði ég að þetta voru bara cover af lögunum. Þvílíkt prump.
Stóra systir mín átti þrjár Abba plötur sem mér fannst auðvitað mjög skemmtilegar The Album, Arrival og Greatest Hits með fræga coverinu. Þá átti hún líka plötuna með Bugsy Malone. Eins og gefur að skilja var hún ekki mjög hrifin af því að litla systir væri að spila plöturnar hennar.
Fljótlega kom upp úr dúrnum að pabbi hafði gaman að jazzi og átti hann safnplötur með Benny Goodman og Glenn Miller. Þá átti hann plötu með The Platters (ekki viss um að það hafi verið orginal bandið samt) þar sem "Only You" var í greinilegu uppáhaldi hjá honum.
 Presley kom líka sterkur inn en til voru einar þrjár plötur með honum.Tvær safnplötur og ein stúdíóplata.Gamla rokkið var svolítið "in" því það var líka til ein plata með Bill Haley and The Comets.
Eitthvað kom inn meira af íslenskum plötum, t.d. voru alla vega tvær með Halla og Ladda. Önnur endar á Taktu nálina af mér. Einu sinni kom lítil stúlka í heimsókn og platan var spiluð fyrir hana. Henni fannst þetta síðasta lag mjög skrítið og ég man að pabba fannst það mjög skemmtileg uppákoma. Ég man ekki betur en þau hafi bæði haft gaman að.
Plata með Hljómsveit Ingimars Eydals var líka til. Á henni er "Lagið um litlu hjónin" sem mér fannst óskaplega skemmtilegt.
Daglegt háð með Jörundi og Götuskó með Spilverki þjóðanna. Þá keypti pabbi plötu af Hjálmtý Hjálmtýssyni því þeir unnu í sömu byggingu á sínum tíma. Annars höfðu foreldrar mínir ekki mjög gaman að klassískri tónlíst á vínyl-tímabilinu. Það breyttist seinna og man ég eftir þó nokkrum geisladiskum með t.d. Pavarotti.
Soundtrack úr The Great Gatsby var líka til, umslagið var bleikt með mynd af Miu Farrow. (Finn ekki þá útgáfu.) Á þeirri plötu er lagið "What'll I Do?" eftir Irving Berlin sem mér þótti skemmtilegt. Leitaði að því fyrir ekki löngu en gat ekki fundið.
Mér þykir skelfilegt að viðurkenna það núna en ég hafði óskaplega gaman að Goombay Dance Band plötunum tveimur sem komu inn á heimilið.
Þá voru til þrjár jólaplötur. Þessi með teiknaða snjókarlinum framan á sem er að spila á rafmagnsgítar fannst mér skemmtilegust. Finn hana ekki á netinu sem mér finnst skrítið þar sem hún var örugglega mjög vinsæl.
Pabbi keypti líka Hjálpum þeim sem ég var fljót að nappa.
Þá man ég að mamma keypti plötur af Gylfa Ægis af því hann hringdi sérstaklega til að selja þær. Ég held þær hafi aldrei verið teknar upp.
Þetta er það sem ég man af safninu í fljótu bragði.

Þar sem tónlistarsmekkur minn var ekki alveg á pari við foreldrana keypti ég mér plötuspilara þegar ég var tólf ára að mig minnir. Fyrsta platan sem ég keypti var In Transit með Saga og plata tvö var Í mynd með Egó.Mig minnir að Sögur af landi með Bubba hafi verið síðasta vínylplatan sem ég keypti.

Sei, sei já.

Kostnaður endurbóta

Eins og allir muna voru skrifaðar skýrslur, endalausar skýrslur, en þrjár í síðustu lotu,. Þar af var ein frá Ráðbarði sem greindi viðhaldsþörf beggja skóla. Í þessari skýrslu er klásúla sem heitir Viðhald nú þar sem áætlað er hvað það eitt kosti að gera Hafralæklarskóla tilbúinn sem sameinaðan skóla. Er sú tala upp á kr. 16.600.000,- (Sextán milljónir og sexhundruð þúsund.)

Ég finn ekki fundargerðina þar sem það er samþykkt að fara í framkvæmdirnar en í bókun T-listans á síðasta sveitarstjórnarfundi kemur fram að kostnaðurinn hefði átt að vera undir 20 milljónum. 

„Fulltrúar T lista sitja hjá við atkvæðagreiðslu um viðauka við fjárhagsáætlun Þingeyjarsveitar 2015. Það er óviðunandi að fjáraustur til Þingeyjarskóla við Hafralæk fari svo gríðarlega fram úr áætlunum sem raun ber vitni. Fulltrúar T-lista minna á að þegar ákveðið var að flytja allt skólahald Þingeyjarskóla í starfsstöðina að Hafralæk var gert ráð fyrir að kostnaður endurbóta húsnæðisins yrði innan við tuttugu milljónir.“

A-listinn leggur líka fram bókun og segir að það hafi verið samþykkt í sveitarstjórn 4. júní að það yrði hækkun á þessari tölu eða 37,5 m.kr. Eins og það skipti öllu máli að það hafi sko verið samþykkt í sveitarstjórn. Þau eru með meirihlutann og geta gert allt sem þeim sýnist Duh..

En þarna erum við stokkin frá innan við 20 milljónir í rúmar 37 milljónir.

Lokaniðurstaðan er svo 62,5 m.kr. Það er talsvert stökk.

Tökum nú upp vasareikninn og reiknum. 62,5 milljónir eru 376% meira en 16,6 milljónir. Aðeins.

Við hliðina á Viðhald núna klásúlunni í skýrslunni frá Ráðbarði er Viðhald síðar sem hljómar upp á 477 milljónir. Ef sú tala blæs líka út um 376% þá eru við að tala um viðbótarviðgerðarkostnað upp á 1.793.520,000. (Einn milljarð, sjöhundruð nítíu og þrjár milljónir, fimmhundruð og tuttugu þúsund.)

Mér dettur auðvitað ekki í hug að þetta fari svona og eflaust er meira inni í framkvæmdunum en bara þessi byrjun en það breytir því ekki að viðhaldsþörf Hafralækjarskóla er meiri en gert var ráð fyrir.

Í beinu framhaldi af því er vert að hafa í huga að Bjarni, sem skrifaði skýrsluna fyrir Ráðbarð. setur líka fram hugmynd um það hvað það kosti að byggja nýjan skóla:

Stærðargráða kostnaðar við að byggja nýtt 1700 m2 skólahús fyrir 150 nemendur er um 765 m.kr. Þá er miðað við byggingarkostnað við nýbyggingu grunnskóla sé kr.450.000,- á m2 í Þingeyjarsveit. 

Ef viðgerðakostnaður á Hafralækjarskóla slagar hátt upp í byggingu nýs skóla, svo ekki sé talað um ef hann er beinlínis hærri, þá er það vissulega engin spurning að hér þarf að staldra við og skoða málin.