Ah.. komin á netið aftur! Ekki vegna þess að mér hafi loksins tekist að laga tölvuna hjá litlu systur heldur vegna þess að ég er mætt í vinnuna. (Ég ítreka samt að ég er ekki að eyða vinnutímanum í blogg, neineineinei....) Annað hvort verð ég að játa mig sigraða fyrir tölvunni eða kalla út hjálp. Mér er samt alveg djöfullega við það að gefast upp fyrir maskínu. Litla systir er líka búin að ítreka það nokkrum sinnum að það þyrfti nú eiginlega nýja tölvu á heimilið en mér er dálítið annt um bankabókina mína. Og núna er nauðsynlegt að taka það fram að ég bý ekki ennþá heima hjá mömmu. Ég flutti sko fyrir ca. 5 árum, að vísu bara í næstu götu svo ég færi nú ekki of langt frá ísskápnum en ég er samt flutt!!! Þótt ég sé alltaf heima hjá mömmu og hananú.
Vídeóið tók upp á því að fara í baklás og litla systir heldur því fram að það sé líka mér að kenna. Það er tóm tjara, ég var bara að stilla inn stöðvarnar. Það er engan veginn mér að kenna að græjan neiti að virka eftir það.

Var að draga upp áramótaheitin. Þetta er alltaf sami pakkinn. Algjörlega breyttur lífstíll. Hætta að reykja, hreyfa sig meira, borða minna súkkulaði, verða mjó, sæt og sexí, (ekki svo að skilja að ég sé feit, ljót og óflatterandi. Ég er frjálslega vaxin, kynferðislega kósý og mislukkuð í andliti. Skiptir öllu máli hvernig maður orðar hlutina, sko) ná mér í mann, taka til í íbúðinni, blabla og blabla. Held ég hafi heitið þessu sama rugli síðastliðin 15 ár og þetta gengur aldrei upp. Þannig að ég fékk brainstorm:
Fyrst áramótaheitin ganga aldrei upp hvernig væri þá að beita öfugri sálfræði: Reykja eins og strompur, éta eins og svín, hreyfa mig eins lítið og ég mögulega kemst upp með. Verða obís í öðru veldi. Gjörsamlega hætta að hugsa um karlmenn. Taka til, hvað er það? Og ef þetta virkar ekki þveröfugt eins og vonir standa til þá get ég alla vega huggað mig við það að loksins get ég staðið við áramótaheitin.

Ætti ég að íhuga eitthvað vinnutengt fyrst ég er hérna? Ekki svo að skilja að ég sé að eyða vinnutímanum í tölvunni, sko, eða þannig...

Jæja, þá er loksins komið jólafrí. Ég sat fram á síðustu stundu yfir prófum og einkunnagjöf, ég er nefnilega ekki ofurmenni eins og frændi minn.

Þar sem mér tókst að eyðileggja tölvuna hjá litlu systur þá er óvíst að mér takist nokkuð að blogga í jólafríinu. Annars er ég mjög ósátt við þessa tölvu. Litla systir fékk hana gefins og var fullt af einhverju drasli í henni. Harði diskurinn er ca. 95% fullur. Einhvers staðar heyrði ég að því fyllri sem diskurinn væri því hægar ynni tölvan. Svo ég tók mig til og hreinsaði út. Við notum jú ekkert nema Word og netið. En eftir tiltektirnar er ekki hægt að komast á netið. Tölvan kvartar linnulaust um að einhverju mwave hafi verið hent en það sagði hvergi að það snerti netið á nokkurn hátt. Þetta er eitthvað músikforrit sem á ekki að skipta neinu máli. Mér finnst að forritin eigi ekki að heita einhverjum skammstöfunum heldur nöfnum sem gefa notagildi þeirra til kynna. Eins og t.d. If you want to be able to get to the Internet you may not throw this out. Það myndi auðvelda mér lífið í alla staði. Ég er að reyna að kippa þessu í liðinn og vona að það takist sem fyrst því ég fæ þráhyggju yfir svona hlutum.

Ég er algjörlega fjúríus yfir hækkuninni á tóbaki. Ég veit að það er stórhættulegt að reykja, ég veit að ég á að hætta, ég vil hætta og ætla að hætta einhvern tíma. En ég þoli það gjörsamlega ekki að ríkisvaldið sé að neyða mig til að hætta. Mér finnst ríkisvaldið vera að segja við okkur: ,,Ok, nú er ég búið að segja ykkur hvað tóbak er hættulegt þó ég haldi áfram að selja það. En þið eruð svo heimsk að þið fattið ekki dæmið svo núna ætla ég að hækka verðið á þessu mjög svo ávanabindandi eiturlyfi svo þið venjulegu launþegarnir hafið ekki efni á því. Ég ætla samt ekki að hætta að selja það." Nei, ríka pakkið getur haldið áfram að reykja, sem er svo sem ágætt því þá losnum við fyrr við það. En að gera dópið mitt að einhverju forréttindadópi er fyrir neðan allar. Og að svipta mig frumkvæðinu að því að ákvarða líf mitt og heilsu er óþolandi líka.
Þetta er hrein og klár kúgun. Og ef ég held áfram að reykja þá er ég að gangast undir fjárkúgun. Djöfull þoli ég þetta ekki.

BERGLIND, TIL HAMINGJU MEÐ AFMÆLIÐ!!!

Það eru allir vondir við mig, m.a.s. tölvurnar.

Sumir dagar eru tvímælalaust erfiðari en aðrir.
Þar sem prófin eru búin en skólinn ekki þarf auðvitað að hafa ofan af fyrir börnunum. Svo við fórum í Skautahöllina þar sem ég álappaðist til að reima á mig skauta. Orðatiltækið belja á svelli came to life og læt ég það duga um þá frammistöðu.

Þá var mér bent á það skýrt og skorinort að ég er víst mjög erfið í umgengni. Það stendur til að setja lítið borð og stól út í horn á kennarastofunni fyrir mig. Þá get ég átt mitt eigið sæti og þarf ekki að reka annað fólk upp frá borðum með frekju og yfirgangi. Ég geri fastlega ráð fyrir að borðið mitt verði nógu langt í burtu til að ég nái ekki að móðga einn eða neinn með hnitmiðuðum skotum mínum. Mér var nefnilega líka sagt að ég yrði að vera blíðari á manninn. Ég er sár.

Og til að kóróna allt saman þá á ég að skila einkunnum af mér á morgun svo ég verð greinilega við vinnu í alla nótt.

Gvöð hvað það er þreytandi að fara yfir próf. Komin með verk í bakið og sé bara rautt. 2 down and 3 to go. Væri sennilega skynsamlegra að leysa prófið áður en ég byrja að fara yfir. Ætti ég að koma mér í færi, verða aumingjaleg og fiska annað faðmlag? Aðeins of áberandi kannski...
But then again, þeir fiska sem róa!

Þá er prófunum lokið hjá krökkunum og komið að mér að munda rauða pennann. Einkunnaafhending á föstudaginn, ég verð að fara að koma mér að verki.
Það er nú meira kæruleysið í þessu liði. Sat yfir í prófi og þurfti í alvöru að segja fólki að vera ekki að tala saman. Svo er ég orðin forpokuð líka. ,,Snúðu þér fram! Taktu lappirnar af borðinu! Sittu eins og manneskja!" Good grief, af hverju verður maður svona? Ég sem er ófær um að hafa lappirnar á gólfinu í sitjandi stöðu. Og ,,Sittu eins og manneskja" hvaða steypa er nú það?

Ú, ú. Fékk faðmlag í dag! Helvíti var það hyggelig.