Af lýðræði og svoleiðis smotteríi.

Nei, þessi færsla er ekki um ESB.

Eins og allir vita verða sveitarstjórnarkosningar í vor. Í síðustu kosningum voru boðnir fram hér í Þingeyjarsveit tveir listar; listi Samstöðu og Framtíðarlistinn.
Ef ég man rétt, og við skulum hafa fyrirvara á minni mínu sem og því sem ég hef heyrt,  ég studdi nefnilega ekki lista Samstöðu og tók ekki þátt í starfi hans, þá hélt Samstaða opna málefnafundi þar sem allir íbúar sveitarfélagsins voru velkomnir. Þessi vinnubrögð voru alveg frábær og á Samstaða heiður skilið fyrir þau. Ég veit ekki hvernig var raðað á listann en, og hér treysti ég á sögusagnir svo við skulum hafa fyrirvara á þessu, það gekk um sveitina að það hefði ekki náðst samstaða um oddvita. Addi Ben var reiðubúinn að leiða listann en fékk ekki meirihluta. Þess vegna var Ólína Arnkels fengin til að leiða listann þó svo að hún hafi gefið það út að hún vildi hætta.
Núna berast fréttir af því að Árna Pétri hafi verið ,,boðið" þriðja sætið á listanum og Addi Ben ,,verði" í fyrsta sæti og Margrét í Dæli í öðru.
Við skulum hafa það alveg á hreinu að ég styð ekki Samstöðu svo mér kemur þetta auðvitað ekkert við en ég er talsvert undrandi á þessum fréttum. Getur fólk virkilega bara sett sjálft sig í sæti? Hafa verið fundir? Það hefur alla vega ekki frést af neinum fundum. Hefur uppstillingarnefnd verið að störfum? Er bakland Samstöðu sátt við þetta? Er engir aðrir á listanum sem gætu hugsað sér að færast ofar, jafnvel takast á um oddvitasætið?
Eins og ég segi, mér kemur þetta auðvitað ekkert við, mér þætti samt gaman að vita þetta. Mér finnst líka eðlilegt að kjósendur viti hvaða aðferð er notuð til að raða á lista.

Óskalistinn

Það var verið að segja mér í dag að Samstaða um að aðstoðarskólastjórar muni halda vinnunni í lágmark tvö ár enn muni bjóða fram í Þingeyjarsveit í vor. Mér hrýs hugur.

Það er þrennt sem ég set á oddinn og vona að standi til boða í vor:

1. Að Þingeyjarskóli verði sameinaður í eitt hús strax.

(Af hreinni og klárri sjálfselsku vil ég að Stórutjarnaskóli verði sjálfstæð eining áfram því, let's face it, ég vil geta sent börnin mín í skóla í sveitarfélaginu.)

2. Að lausaganga stórgripa verði áfram leyfð.

3. Síðast en ekki síst: Opin og gegnsæ stjórnsýsla.

Þetta er listi sem ég myndi kjósa.

PS.
Ef einhverjir byltingarsinnar leggja í hann og halda að ég geti gert gagn þá má tala við mig.

Merkingarmið

 Við erum að fara í Málsögu í skólanum og vorum að ræða fyrirbærið merkingarmið orða í dag. En merkingarmið er: ,,Sá veruleiki sem orð vísar til."

Eins og lítillega er kunnugt þá bloggaði ég í desember um upplifun mína í Hafralækjarskóla. Upphaflega bloggfærslan birtist laugardaginn 14. des. og þá myndlaus. Á einhverjum tímapunkti bætti ég inn mynd af fólki í hring og einn fyrir utan ásamt yfirskriftinni Við útilokum þau sem þóknast okkur ekki (ég hafði þessa tilvitnun innan gæsalappa á blogginu því setningin er ekki mín heldur foreldris barns í skólanum). Það er svo ekki fyrr en á mánudag eða þriðjudag sem ég skeyti lógói Þingeyjarsveitar inn. Þá var mesta heimsóknarhrinan gengin yfir.

Myndin alræmda

Það kemur fólki kannski á óvart en ég velti þessari myndbirtingu talsvert fyrir mér. Ég hafði engan hug á að vega að öllum íbúum sveitarfélagsins enda flestir hið besta fólk og ekki inni í ,,aðal hópunum" (skemmtilega tvírætt) sem ráða hér öllu og stjórna. Hins vegar er merkingarmið lógósins í mínum huga stjórnsýsla sveitarfélagsins. Og ég var svo sannarlega að gagnrýna hana.
Líður svo og bíður og ekkert gerist.

Þann 9. janúar 2014 bregður allt í einu svo við að Akureyri Vikublað hefur tekið útdrátt úr færslunni og birtir í blaðinu. Hér er auðvitað reginmunur á, á blogginu mínu hafði færslan á þessum tímapunkti fengið rúmlega 800 flettingar en Akureyri Vikublað er prentað í 13500 eintökum og dreift í öll hús í Þingeyjarsveit. Hins vegar er ekkert minnst á myndina, hvað þá að hún sé birt í blaðinu.
Í næsta tölublaði Akureyri Vikublaðs birtist athugasemd vegna greinar í síðasta blaði frá skólastjóra og oddvita.

 Í þessari athugasemd finnst oddvita nauðsynlegt að taka það fram að hún telji notkun mína á lógóinu ,,í hæsta máta óviðeigandi."
Ef merkingarmið lógósins er í hennar huga allt sveitarfélagið og íbúar þess þá get ég vel skilið að hún telji þessa notkun vera sveitarfélaginu til vansæmdar. Mér þykir hins vegar mjög skrítið, ef þetta er tilfellið, af hverju í ósköpunum hún hringdi ekki í mig strax í desember og tjáði mér þessa skoðun sína og bað mig að taka myndina út. Mér finnst líklegt að ég hefði orðið við því þótt það sé auðvitað auðvelt að segja það svona eftir á.
Mér finnst líka skrítið, ef þetta er tilfellið eins og áður sagði, af hverju hún beinir athyglinni að myndinni. Myndin er aldrei nefnd í Akureyri Vikublaði. Eftir þessa athugasemd tók www.641.is hins vegar málið upp og birti myndina og dv.is í kjölfarið á því.
Hins vegar hefur hvarflað að mér að þetta sé bara alls ekki tilfellið. Mér dettur helst í hug að myndin hafi verið notuð til að drepa gagnrýninni á dreif: ,,Sjáið bara, hún er að gagnrýna okkur öll en ekki bara fáa." Það verður að segjast oddvitanum til hróss að þetta tókst alveg ljómandi vel. Ég er niðurrifsseggur og ekki góð kona og guð má vita. Well played, well played indeed. I applaud you.

En svo gerðist annað. 22. janúar birtist Tilkynning frá Þingeyjarsveit á 641.is með lógói og alles.

Það er hérna sem ég hætti að botna í hlutunum. Sveitarstjórinn skrifar undir tilkynninguna. Er þá sveitarstjórinn Þingeyjarsveit? Svona eins og Loðvík XIV og ,,Ríkið, það er ég."? Eða var haft samband við alla íbúa sveitarfélagsins? Eða, og nú fer málið að vandast, er merkingarmið lógósins í huga stjórnsýslu sveitarfélagsins, stjórnsýsla sveitarfélagsins?

Að síðustu

Sæll Árni Pétur, oddviti minn, og þakka þér tilskrifið.

Þú mátt alveg nefna mig þegar þú skrifar til mín en það mátti svo sem öllum vera ljóst að til mín var leikurinn gerður. Fyrirgefðu innilega að ég skuli bera svona í barmafullan lækinn og svara þér þótt nóg sé komið. (Af mínum skrifum væntanlega, ekki ykkar.)

Ég ætla ekkert að rekja bréf þitt í smáatriðum, en vil gjarna taka undir lokaorðin: „Verum góð við hvert annað.“ *

Það er nefnilega þar sem hnífurinn stendur í kúnni. Við erum ekkert sérstaklega góð við hvert annað. Við erum líka mun betri við suma heldur en aðra.

Það var það sem ég var að reyna að koma á framfæri. Nú er ég fullorðin kona og þoli það alveg að fólk sé ,,leiðinlegt“ við mig. Ég ætla ekki að neita að mér fannst það erfitt og erfiðast fannst mér að ég skyldi leyfa fólki að koma svona fram við mig því ég var að reyna að halda í vinnuna. Þess vegna bloggaði ég um daginn. Ég er búin að skrifa þessa færslu margoft í mörgum myndum en aldrei birt hana fyrr en nú.

Ég nenni ekki að rekja þá sögu alla né hina sem á eftir kom en vil samt koma á framfæri að ég tel bloggsíðuna mína ekki vera ,,fjölmiðil“ og þegar ég birti eitthvað hér þá sé ég ekki að hlaupa með það ,,í fjölmiðla". Það eina sem ég hef sent á fjölmiðla (641.is) var svar við tilkynningu þar sem ég var vænd um lygar. Hins vegar hafa skólastjórinn, oddvitinn, sveitarstjórinn og nú þú sent athugasemdir, tilkynningar og greinar í fjölmiðla. Hver er það aftur sem er að halda þessari umræðu gangandi?

Þá finnst mér leiðinlegt að fólk skuli upplifa það sem svo að ég sé að fordæma alla sem unnu í Hafralækjarskóla á sama tíma og ég. Ég hélt að það væri ljóst að það var alls ekki það sem ég meinti og skal ítrekað nú.

Þú veist jafnvel og ég að mórallinn var ekki góður á þessum tíma. Samstarfsfólk okkar veit það líka. Ég vona innilega að hann hafi breyst og fólki líði vel** í vinnunni núna. Miðað við viðbrögðin við greininni þinni þá virðist svo vera. Er það vel.

Við fullorðna fólkið getum auðvitað leitað leiða til að leiðrétta okkar hlut ef okkur finnst á okkur brotið, mikið rétt. Fyrrum tónlistarskólastýra gerði það. Ráðuneytið og héraðsdómur úrskurðaði einmitt það, að á henni hefði verið brotið. En við, Þingeyjarsveit, viðurkennum það ekki. Við viðurkennum ekki að við höfum gert eitthvað rangt, það er enginn kallaður til ábyrgðar. Jú, við ákveðum að una dómnum og setjum svo fram í fundargerð að við vorum ekki dæmd til að greiða jafnháar bætur og fram á var farið eins og um stórsigur sé að ræða. Erum við að læra af reynslunni? Erum við að tryggja að þetta komi ekki fyrir aftur? Við hvern erum við góð með þessum viðbrögðum? Erum við ekki að taka afstöðu með einum aðila umfram annan?

En, skítt með það,  við fullorðna fólkið getum séð um okkur sjálf. Börnin okkar hins vegar geta það ekki.

Mér hefur verið sagt af foreldrum að börn þeirra hafi orðið fyrir einelti í Hafralækjarskóla og sum jafnvel árum saman. Eins og þú væntanlega veist þá kom upp leiðinlegt mál síðastliðinn vetur. Mér var sagt að fólk hefði verið mjög óánægt með hvernig það var tæklað.  Þegar ég fékk upplýsingar um það beið ég eftir einhverjum viðbrögðum sem aldrei komu. Ég yppti öxlum og hugsaði með mér að það yrði þá bara að vera svo, þetta væri ekki á mína ábyrgð. Svo fékk ég allt í einu hroll niður bakið því ég áttaði mig á að þarna var ég með þessa vitneskju og gerði ekkert. Það var raunverulega það sem mér gekk til. Ég hef aldrei viljað neitt annað en að Þingeyjarsveit og  íbúum hennar farnist sem best. (Öllum, ekki bara sumum.)

Nú hafa skólastjóri, oddviti, sveitarstjóri og samherji minn risið upp til varnar fyrir stjórnendur og stjórnarhætti í Þingeyjarsveit.  Það gleður mig virkilega að mér skuli skjátlast. Það er gott að íbúum, starfsfólki og þó sérstaklega börnum sveitarfélagsins líði vel.

Að vísu sagði fyrrverandi nemandi Hafralækjarskóla við mig í bréfi um daginn: „Ef þú ert ekki úr aðal hópunum ertu ekki með.“ Getur verið að það búi tvenns konar fólk í Þingeyjarsveit? Þið sem tilheyrið aðalhópunum og svo við hin? Það er alkunna að forréttindahópar átta sig yfirleitt ekki á yfirburðastöðu sinni. (Kallast forréttindablinda.)

En við skulum ekki velta okkur upp úr því, það er jú meira en nóg komið.
Ég þakka þeim sem hafa haft samband og þakkað mér fyrir og stappað í mig stálinu. Ég skil vel að fólk treysti sér ekki til að koma fram undir nafni. En það er mjög erfitt að standa ein í þessu stappi og ég er gjörsamlega þrotin kröftum.
Þið getið starfað og stjórnað í friði fyrir mér héðan í frá.

Ásta Svavarsdóttir

 *Skemmtilega kaldhæðið miðað við hvernig þú úthúðar mér í greininni. Er ég kannski ekki ,,með"?

**Og vonandi nær fólk betri heilsu.

Fullkomlega eðlilegar embættisfærslur

Ekkert lógó ;)

2009.
Ákveðið að leggja niður Tónlistarskólann við Hafralæk og gera hann að undirdeild í skólanum. Auglýst er eftir deildarstjóra í 100% stöðu og er ,,æskilegt" að hann hafi píanó og kórstjórn á valdi sínu. Gróa Hreinsdóttir sem hafði sinnt afleysingum sem skólastjóri og er bæði píanókennari og kórstjóri sækir um en einnig ungur maður frá Brasilíu. Hann kann hvorki á píanó né kórstjórn. Hann er engu að síður ráðinn í 100% stöðu sem og eiginkona hans í óvænta og óauglýsta 60% stöðu.
Framhald þeirrar sögu þekkja lesendur mínir núorðið.

2010-2011
Vegna barnafjölgunar í Barnaborg (leikskóli sem er undirdeild í Hafralækjarskóla) er ákveðið að opna útibú í skólanum sem er skírt Lækjarborg og elstu börnin send þangað. Ung kona frá Þýskalandi sem hefur unnið við leikskólann frá ca. 2006 og er menntaður grunnskólakennari er fengin til að fara yfir og gerð að deildarstjóra. Enginn annar starfsmaður vildi taka þetta að sér. Með henni er nýráðin ung einstæð móðir.
Um vorið 2011 hefur börnunum fækkað svo Lækjarborg er lögð niður. Ungu konunum er báðum sagt upp á þeirri forsendu að deildin þeirra hafi verið lögð niður. Þýska stúlkan var ekki nýjasti starfsmaður leikskólans og var á þessum tímapunkti menntaðasti starfsmaðurinn. Hún hefði að sjálfsögðu aldrei samþykkt þennan flutning ef hún hefði vitað að hann fæli þetta í sér. Þessari ákvörðun var ekki haggað en henni voru boðnar ræstingarnar í leikskólanum. Af hrikalegum menntahroka hafnaði hún því góða boði.
Ekki leið á löngu að ráða þurfti nýtt fólk inn og fékk einstæða móðirin afleysingavinnu.

2012.
Vegna laga/reglna þarf að auglýsa allar stöður ófaglærðra sem voru ráðnir eftir 2008 í leikskólanum. Unga mamman sækir um stöðuna sem hún hafði sinnt en fram hjá henni er gengið. Dóttir skólastjórans er ráðin.
Vert er að taka fram að skólastjórinn var í námsleyfi þennan vetur en var komin aftur til starfa í litla stöðu til að vinna að meintri sameiningu skólanna.
Kona sem hefur unnið í nokkur ár við leikskólann gefst upp og hættir. Foreldrar söfnuðu undirskriftum til að fá hana til að skipta um skoðun en hún var búin að fá nóg.

2012-2013
Aftur mikil fjölgun barna svo Lækjarborg er opnuð aftur. Aftur mikil fækkun svo Lækjarborg er lokað aftur. Núna bregður hins vegar svo við að ekki þarf að segja upp starfsmönnum niðurlögðu deildarinnar.

Varðandi tilkynningu frá Þingeyjarsveit.

Þann 2. júni 2013 barst sveitarstjóra og formanni fræðslunefndar tölvupóstur frá foreldri barns í Þingeyjarskóla. Bréfið ber yfirskriftina Kvörtun vegna viðhorfs skólastjóra og skólasálfræðings Hafralækjarskóla til eineltis og hefst á orðunum Kæra Þingeyjarsveit.*

Nú mætti ætla að bréf sem ávarpar Þingeyjarsveit ætti erindi til sveitarstjórnar en það er sveitarstjóra að meta slíkt. Hins vegar á bréfið klárlega erindi við fræðslunefnd.

Bréfið var rætt utan dagskrar í fræðslunefnd og almennir fulltrúar fræðslunefndar fengu ekki afrit af bréfinu né að sjá það yfir höfuð.  Hvaða upplýsingar þeir nákvæmlega fengu er ómögulegt að segja. Hins vegar er ljóst að bréfinu sjálfu var ekki hleypt lengra, það var ekki rætt sem trúnaðarmál á fundi fræðslunefndar, það var ekki fært í trúnaðarmálabók og koma bréfsins var ekki nefnd einu orði þegar gerð var grein fyrir fundargerð fræðslunefndar á sveitarstjórnarfundi. Tilvera bréfsins er því væntanlega hvergi skráð í gögnum Þingeyjarsveitar.

Ferlið fólst sem sagt í því að koma kvörtuninni yfir viðhorfi skólastjórans og skólasálfræðings til eineltismála í hendur skólastjórans sem kvartað var yfir.**

Eðlilegt ferli .... Kona spyr sig.

*Ég veit af þessu bréfi aðeins og eingöngu í gegnum kunningsskap. Ég hef ekki fengið neinar upplýsingar um það sem sveitarstjórnarfulltrúi. 

**Vinsamlegast athugið að ég er ekki að taka afstöðu til kvörtunarinnar. Hins vegar þykir mér eðlilegt að málið sé kannað af öðrum en hlutaðeigandi.

Traustur vinur.

Æ, stelpur, ofsalega eruð þið sætar að harma svona tilfinningar mínar. Ég verð bara alveg mússí í hjartanu. ♥♥♥
Mér finnst samt pínku skrítið að þið skuluð eyða svona miklu púðri í uppsögnina. Vandinn fólst ekki í því að hætta í vinnunni. Hann fólst í því að vera í vinnunni. Uppsögnin var eitt af því besta sem fyrir mig kom á þessum vinnustað.

 

Það er alveg rétt að ég var ráðin til að kenna við sérdeildina. Ég var engu að síður ráðin við Hafralækjarskóla og var einn af kennurunum þar. Það var t.d. byrjað að tala um það strax fyrsta veturinn minn að kæmi til uppsagna vegna fækkunar HEIMANEMENDA þá væri mitt nafn efst á blaði. Þetta var löngu áður en nokkurt ský á himni sást yfir Árbót. Það verður að teljast nokkuð sérstakt fyrst ég var svona sérstaklega ráðin við sérdeildina eins um alveg sérstaka sérstofnun hafi verið að ræða... En það er auðvitað svo margt sem ég ekki skil.


Anyways...
Mér finnst alveg yndislegt að sjá þennan afdráttarlausa stuðning oddvitans við embættismanninn jafnvel þótt að honum hafi orðið pínu á. Útsvarsgreiðendur borga bara þann reikning. Þetta er svo fallegt að það liggur við að ég tárist.