Nokkrar færslur um framboð.

Ég birti hér nokkrar færslur af Facebook, lítillega uppfærðar.

I. Framboðið sjálft.

Af því að fólk hefur verið að lýsa undrun sinni á þeirri rosalegu frekju og tilætlunarsemi Katrínar Jakobsdóttur að ætla sér að fara beint úr stól forsætisráðherra í forsetastólinn þá finn ég mig til knúna að leggja orð í belg.

Katrín talaði um það opinberlega að hún hafi verið búin að ákveða að hætta í stjórnmálum fyrir næsta kjörtímabil. Kannski talaði hún ekki um það opinberlega fyrr en í forsetaframboðinu en og nú ætla ég bara að segja það beint því það mun koma fram, við erum frænkur og hún var búin að tala um þetta við sína nánustu. Þannig að nei, ég er ekki hlutlaus. Ég veit alveg nákvæmlega hvaðan Katrín kemur.

Katrín sagði líka opinberlega að hún hefði hvatt Guðna Th. til að sitja eitt kjörtímabil til. Það hefði nefnilega verið fullkomin tímasetning. Katrín hefði hætt fyrir næstu þingkosningar sem eru 2025. Þá hefði hún haft þrjú ár til hvíldar og stjórnmálaöldurnar hefði lægt og hún hefði getað boðið sig fram til forseta 2028, 52 ára gömul. Þetta hefði verið fullkomið og með hreinum ólíkindum að Katrín hin alvalda eða skrímsladeild Sjálfstæðisflokksins og við í „sóða-„ og „dauðasveitunum“ gátum ekki þvingað Guðna Th. til að sitja lengur.

En Guðni fékk bara alveg að ráða ráðum sínum sjálfur og ákvað að hætta. Hvað átti Katrín að gera í þeirri stöðu? Og ég ætla ekki að taka undir karlrembulegar fullyrðingar um valdasýki. Né heldur að forsætisráðherra megi ekki bjóða sig fram. Allar fullyrðingar um slíkt eru rangar eins og þjóðhetjan sjálf Ólafur Ragnar Grímsson kom inn á í kosningasjónvarpinu.

Sumir segja að Katrín hefði átt að bíða. Setjum þá sviðsmynd upp: Halla Tómasdóttir hefði verið kosin. Halla er 56 ára á þessu ári, hún getur vel setið næstu 12 ár, jafnvel lengur. Átti Katrín að bíða í 12, 16 eða 20 ár? Eftir 20 ár er Katrín orðin 68 ára. Ef Katrín hefði ekki verið í framboði í þetta skipti og fólk ekki ,,neyðst" til að kjósa taktískt þá hefði Halla Hrund getað unnið. Halla Hrund er 43 ára. Auðveld 20 ár þar.

Þá hefur verið gagnrýnt að hún hafi ekki sagt strax af sér eftir ávarp Guðna Th. og hafið forsetaframboðið. Tilkynning Guðna kom öllum á óvart og þá átti Katrín eftir að hugsa málið og ræða það við fjölskylduna sína. Þá var lokafrestur til að bjóða sig fram klukkan 12:00 þann 26. apríl. Katrín var búin að tilkynna framboð sitt vel innan þess ramma.

Katrín hefði getað boðið sig fram gegn sitjandi forseta eftir 4 ár. Er það samt? Hvernig hefði það litið út? Það er hefð fyrir því að sitjandi forseti sitji eins lengi og hann vill. Ástþór hefur að vísu neitað að samþykkja þá hefð en sitjandi forseta hefur aldrei verið skákað.

Mér finnst það alveg augljóst að fyrst Katrín vildi láta á þetta reyna þá var tíminn núna. Persónulega hefði ég viljað hafa hana áfram í stjórnmálunum en ég virði það að hún sé orðin þreytt.

 

II. Orðræðan

(Vinsamlegast athugið! Í þessari færslu er beitt kaldhæðni. Fyrir þau sem ekki vita hvað það er má sjá útskýringu hér.)

Eitt af því sem gekk linnulítið um netheima og gerir enn er sú fullyrðing að Katrín Jakobsdóttir hefði látið „gabba sig“ til að gefa eftir forsætisráðherrastólinn og fara í framboð til forseta. Af því að henni hefði verið „lofaður“ forsetastóllinn.

Ah, gamla, góða kvenfyrirlitningin aftur og enn.

Svona orðræða hefur linnulítið verið í gangi frá því að Katrín kom fram á sjónarsviðið. Iðulega kölluð „Kata litla“ sem er að sjálfsögðu til þess ætlað að gera lítið úr henni. Fyrst í stað var talað um að Steingrímur J. stjórnaði henni á bak við tjöldin og nú í seinni tíð að Bjarni Ben stjórnaði.

Af því að auðvitað getur kona ekki stjórnað sér sjálf, hvað þá öðrum. (Fyrir utan þegar hún er alvalda og stjórnar t.d. allri fjölmiðlaumræðu.)

Katrín hefur verið í stjórnmálum í meira en tuttugu ár. Hún hefur setið á Alþingi í sautján ár, var menntamálaráðherra i fjögur ár og forsætisráðherra sl. sjö ár. Varaformaður VG í tíu ár og formaður sl. ellefu ár. Auðvitað, auðvitað, veit þessi kona nákvæmlega ekkert um það hvernig lýðræðið virkar. Auðvitað gleypir hún það bara hrátt þegar henni er „lofaður“ forsetastóllinn af því auðvitað ber hún ekkert skynbragð á það að fyrst þurfi að fara fram kosningar. Á sl. tuttugu árum hafa nefnilega bara farið fram sex Alþingiskosningar þar sem VG hefur gengið misvel.

Og af því að hún er bara svona lítil kona þá getur Bjarni Ben auðvitað, auðvitað, bara gabbað hana og snúið í hringi alveg eins og honum hentar.

En stundum er líka talað um það hvað hún er vel menntuð, og tilheyrir þá einhverri neikvæðri elítu. Það náttúrulega ber Háskóla Íslands ekki gott vitni að svona rosalega einföld og vitlaus kona skuli fara svona auðveldlega í gegnum hann.

Nei, Katrín Jakobsdóttir tekur sínar ákvarðanir sjálf. Hún er bæði vel menntuð og vel gefin og veit að sjálfsögðu hvernig lýðræðið virkar á Íslandi.

PS.

Ég vona að ég sé ekki að „hijacka“ einhverjum orðum úr femínismanum í færslu um þessa voðalegu konu sem EKKERT, nákvæmlega EKKERT hefur gert fyrir konur á Íslandi. Eða þannig.

                                                Guði sé lof að þessi framúrskarandi femínisti vann!

III. Orð

Núna langar mig að tala um fyrirbærið -orð-.

Í forsetaþætti Heimildarinnar sagði Baldur Þórhallsson að haft hefði verið samband við „okkur“ úr „herbúðum Katrínar“ og hann beðinn um, jafnvel þrýst á hann að draga framboð sitt til baka.

Ég vil taka það strax fram að ég mun ekki væna Baldur um lygar. Hefði Katrín ekki boðið sig fram þá hefði ég verið í miklum vandræðum með atkvæðið mitt því mig langaði að fá konu í embættið en mig langaði líka mjög mikið að kjósa Baldur.

Það hefur aldrei komið skýrt fram hvaða mengi þetta „okkur“ spannar og því síður hugtakið „herbúðir Katrínar.“ Það er kannski vert að taka fram að Katrín varð undrandi á þessum fréttum og ekki var hún leikkonan í hópnum.

Baldur sagði sem sagt ekki í þættinum að það hefði verið talað við hann beint. Það var talað við „okkur.“ Það má því leiða að því líkum að einhver í „herbúðum Katrínar“ hafi talað við einhvern í „herbúðum“ hans.

Við tökum eftir að hann talar ekki um „kosningateymi“ né „kosningastjóra“. „Herbúðir“ er ansi vítt hugtak. Ég ætla að leyfa mér að halda því fram að „herbúðir“ spanni ekki bara kosningastjóra og kosningateymi heldur einnig dygga stuðningsmenn. Ég var yfirlýstur stuðningsmaður Katrínar og hef því þá væntanlega verið í hennar „herbúðum“. Mér er það bæði ljúft og skylt að taka það fram að ég hafði ekki samband við „herbúðir“ Baldurs og fór fram á að hann drægi framboð sitt til baka.

Reyndar sýndist mér að honum fyndist meira úr þessu gert en var ætlun hans. Mér gæti skjátlast.

Þegar fólk setur fram svona alvarlega fullyrðingu, mætti jafnvel segja ásökun, þá þarf að rökstyðja hana. Það verður að koma fram hver það var sem hafði samband og við hvern. Ef það kemur ekki fram þá eru þetta bara dylgjur.

Það var seinna gengið á Baldur og hann beðinn um nöfn og þá sagði hann að þetta hefði verið einkasamtal og ekki eðlilegt að nefna nöfn. Hann hefði verið að ræða þetta „almennt.“ Það má spyrja hversu eðlilegt það sé að varpa fram ásökunum byggðum á einkasamtölum opinberlega. Ég held nefnilega að Baldur hafi hlaupið á sig þarna og var svo að reyna að draga í land.

Það getur alveg verið að einhver úr „herbúðum Katrínar“ , ekki samt ég, hafi haft samband við einhvern í „herbúðum Baldurs“ og lagt það til að Baldur hætti við framboðið. Kannski var það í einkasamtali yfir kaffibolla eða jafnvel inni á bar. En þetta var enginn þungavigtaraðili í kosningateymi Katrínar.

Sú fullyrðing hefur verið sett fram að Baldur hafi sagt hinum frambjóðendunum hver þetta var. Sé það rétt og hafi þetta verið einhver þungavigtaraðili í „herbúðum Katrínar“ þá væri Steinunn Ólína búin að segja okkur hver þetta var.

Á meðan þetta er eitthvað almennt einkasamtal ónefndra aðila þá er þetta því miður bara dylgjur.

 

Heterósexismi

Ég er einlægur George Michael aðdáandi. Ég fylgdist með honum á hátindinum og ég fylgdist með honum í botnfallinu síðustu æviárin. Hann misnotaði eiturlyf og lifði ekki heilbrigðu lífi og dó að lokum langt fyrir aldur fram. Að sjálfsögðu var ég og svo mörg önnur algjörlega sannfærð um að hann hefði verið mjög óhamingjusamur. Af hverju? Jú, af því að öll viljum við eiga maka og börn. George Michael hins vegar, þótt hann ætti maka, var á stöðugu karlafari út um alla koppagrundir og átti ekki börn. Augljóst, ekki satt?

En svo gerðist tvennt; ég rakst á viðtal við goðið á Youtube þar sem hann er bara fokvondur yfir því að hann fái ekki að lifa lífi sínu í friði og svo heldur hann því fram að samkynhneigðir karlmenn hafi aðrar skoðanir tryggð í samböndum. 

Mér finnast þessar skoðanir þarna dálítið karlrembulegar en ef makinn hans er sáttur við þetta hver er ég þá að dæma? Kemur mér þetta yfir höfuð eitthvað við?

Svo gerðist hitt. Ég las Kynjafræði fyrir byrjendur og þar segir: 

Judith Butler gagnrýnir einmitt hinsegin samfélagið fyrir að gangast stundum of mikið upp í orðræðu hins gagnkynhneigða forræðis. Til dæmis þegar gengið er út frá því að hinsegin fólk (samkynhneigðir/trans o.s.frv.) vilji eiga eins líf og gagnkynhneigðir og leggi of mikla áherslu á að auðvitað vilji allir giftast og eignast fjölskyldu – hvers vegna eru ekki allir „penir“ í Gleðigöngunni? Hinsegin fræðin hrista einmitt upp í þessu!

Ég verð að viðurkenna að ég varð bara alveg rasandi hissa. En kannski er það tilfellið; kannski vilja ekki allir lifa samkvæmt þessari formúlu. Og er það ekki bara allt í lagi?

Helstu atriði Hallgerðar

 

Já, ég veit. Snýst mjög mikið um karlana í lífi hennar😞

Það má alltaf hata konur

 Sl. föstudag var ung kona á bar. Sennilega drakk hún of mikið og drapst inni á einu klósettanna. Þegar dyraverðir ætluðu að loka staðnum sáu þeir læsta hurð. Kannski brutust þeir inn, kannski náðu þeir að vekja konuna. Hún alla vega rankaði við sér og brást ekki vel við og þurfti að kalla til lögreglu.* Sumir fjölmiðlar segja að hún hafi verið handtekin aðrir að henni hafi verið ekið heim. Fyrirsvarsmaður staðarins hefur beðið konuna afsökunar fyrir hönd dyravarða og þar með viðurkennt að framganga þeirra var full harkaleg. Enginn slasaðist, enginn má eiga von á að smitast af heimsfaraldri, ekki var talað niður til neinna minnihlutahópa nema kannski dyravarða sem viðurkennt hefur verið að beittu óþarfa mikilli hörku.  Öllum ber saman um að engin kæra hafi verið lögð fram og engir eftirmálar verði af atvikinu.

Ekki alveg. Konan er nefnilega þingmaður og til þeirra eru gerðar strangari siðferðiskröfur. Já, er það?

20. nóvember 2018 sátu sex þingmenn að sumbli á Klaustur bar, fimm karlar og ein kona. Rétt er að taka fram að á sama tíma fór fram umræða um fjárlög á Alþingi svo strangt til tekið var þetta fólk á fylleríi á vinnutíma. Karlarnir töluðu með mjög niðrandi hætti um nafngreindar konur og fatlað fólk.

Þetta viðbjóðslega tal náðist á upptöku eins og frægt er orðið. Sigmundur Davíð hefur að sjálfsögðu snúið veruleikanum á hvolf og telur sig og drykkjufélaga sína fórnarlömbin í atburðinum. Þau voru nefnilega „hleruð.“ Þau sitja sem sagt reglulega að sumbli á þessum bar eða öðrum og tala viðbjóðslega um annað fólk.

Sagði einhverjir þessara einstaklinga af sér? Að sjálfsögðu ekki. Tveir fóru í leyfi og sneru svo til baka þegar umræðan hafði róast. Það var auðsjáanlegt í fréttum að ein konan sem hafði orðið fyrir skítaustrinum var brugðið við endurkomu þeirra. Annar þessara manna hélt því fram fullum fetum að hann hefði farið í 36 klukkustunda „blackout“ þetta kvöld. Áfengisvandi, einhver?

Tveir þessara manna sitja enn á þingi.

20. ágúst 2009 steig karlkyns þingmaður í pontu Alþingis og hélt skrautlega ræðu. Nógu skrautlega til þess að fólk var almennt sammála um að hann hefði verið fullur. Sem hann neitaði auðvitað en aðrir báru að sést hefði til hans hella í sig. Þessi þingmaður sagði að sjálfsögðu ekki af sér. Samt var hann í vinnunni.

Mig minnir að rætt hafi verið í fréttum eftir uppákomuna 2009 að það hefði verið algengt að þingmenn væru kenndir í vinnunni en skal viðurkennt að ég finn það ekki nú. Hins vegar hafa menn verið sakaðir um slíkt oftar.

Þannig að eru virkilega gerðar strangari siðferðiskröfur til þingmanna? Svo virðist alls ekki vera. Eru kannski gerðar strangari siðferðiskröfur til þingkvenna?

Það nokkuð almenn vitneskja að það sé meiri pressa á kvenkyns stjórnmálamönnum en karlkyns.

Það gerist mun oftar að mótmælt er við heimili stjórnmálakvenna en stjórnmálakarla.

Alls hafa sjö ráðherrar sagt af sér í gegnum tíðina þar af tvær konur. Nokkuð gott hlutfall væri hægt að segja sem sannaði ekki meira álag eða kröfur á konur. En ef við myndum skoða hversu margir karlkyns ráðherrar hafa verið í gegnum tíðina og hversu margir kvenkyns, hvernig myndi hlutfallið vera þá? Þá hefur hvorug konan átt afturkvæmt í stjórnmálin á meðan flestir karlarnir gátu snúið til baka.

Ég held að hin meinta siðferðiskrafa hér eigi við lítil rök að styðjast. Þetta er bara gamaldags kvenfyrirlitning.

Bermúdaskál í botn!

#þaðmáalltafhatakonur

 * Lögreglan hefur verið kölluð til áður.

Vandamál og lausnir

 

Ég hef reynt að nálgast lífið á þann hátt að það séu engin vandamál heldur bara lausnir. Gengur vissulega ekki alltaf en ég reyni. Ég hef líka tekið eftir því að til er fólk sem finnur vandamál við öllum lausnum. Nýverið birtist færsla í opnum og fjölmennum hópi á facebook þess efnis að fullorðinn einstaklingur sem er klaufi í ensku gat ekki gert sig skiljanlegan á sölustað og fékk ekkert að borða. Þurfti því að fara svangur á braut. Uppleggið var spurningin hvort það væri til of mikils mælst að afgreiðslufólk á Íslandi talaði íslensku. 

Þegar ég las innleggið fannst mér vandamálið vera að viðkomandi fékk ekki að borða (grundvallarþörf) á ferðum sínum um landið og benti á að til væru alls konar þýðingaröpp fyrir snjallsíma. Þetta innlegg mitt uppskar hláturkall frá upphafspóstanda svo það var greinilega ekki aðalvandinn, vandamálið var að afgreiðslufólk talaði ekki íslensku. 

Nú hefur það verið rætt ítarlega að starfsfólk á hinum ýmsu stöðum tali ekki íslensku og það sé ekki gott, sérstaklega ekki gagnvart þeim Íslendingum sem tali ekki ensku. Mælt hefur verið með er að við kúnnarnir hjálpum starfsfólkinu að læra íslensku. 

Setjum þetta upp: 

Vandamál: Starfsfólk talar ekki íslensku. 

Lausn: Viðskiptavinir kenna starfsfólkinu íslensku. 

1. 1. Við erum í vegasjoppu, þreyttir og svangir ferðalangar standa í röð og vilja afgreiðslu. Ég bið um kaffi á íslensku. “Sorry I don’t understand.” Ég: “Oh no. This is impossible! You are working in Iceland you have to speak Icelandic. Kaffi, kaaaffffiiiii is coffee in Icelandic...” Sjáið þið þetta í anda? Væruð þið ekki til í að standa í röðinni á bak við mig?  

2. 
   

2. 2. Ég sé bara enga ástæðu til þess að vinna launalaust í mínum frítíma. Það er miklu fljótlegra að skipta bara yfir í ensku, ég er ágæt í ensku svo þetta er ekkert vandamál fyrir mig. Ég vil bara fá kaffibolla, punktur. 

3. 
   

3. 3. Flest starfsfólk er yfirleitt hér á Íslandi í 3-4 mánuði, það þjónar afar litlum tilgangi að kenna því íslensku.  

4. 
   

4. 4. Flestir ferðamennirnir sem fólkið er að afgreiða eru útlendingar svo það er óþarfi að tala íslensku í meirihluta tilfella. 

5. 
   

Eftir stendur að örfáir Íslendingar fá ekki þjónustu vegna vankunnáttu í ensku. Er einhver lausn á því? Já. Það er hægt að hafa matseðlana á bæði íslensku og ensku, er m.a.s. þannig í flestum tilvikum. Það er hægt að benda á það sem maður vill og svo er hægt, wait for it.... að fá sér þýðingarapp í símann. Það er líka hægt að láta starfsfólkið vera með þýðingarapp hjá sér.  

Ég vil ekki að fólk haldi að ég sé að gera lítið úr þessu. Nú vil ég veg íslenskunnar sem mestan og bestan. Þetta er bara ekki vandamálið sem þarf að leysa. 

Vandamálið er: Af hverju eru Íslendingar ekki að vinna þessa vinnu?  

Sennilegast þykir mér að hún sé ekki nógu vel launuð. Lausnin á þessum vanda er því að hækka launin. Það er hér sem hnífurinn stendur í kúnni. Ef launin verða hækkuð þá fá eigendurnir ekki nógu mikinn milljarðahagnað. Það gengur auðvitað ekki svo hækkuðum launakostnaði verður velt út í verðlagið. Erum við tilbúin að greiða þann kostnað?  

Lausnin á þessum vanda er einföld: 

Hættum þessari misskiptingu sem viðgengst í heiminum og alveg sérstaklega á Íslandi og borgum fólki mannsæmandi laun. Það er ekki að fara að gerast því ríka liðið mun aldrei samþykkja að missa spón úr aski sínum. Beinið reiðinni þangað en ekki að saklausu fólki sem er bara að reyna að vinna fyrir sér. 

Kennum fólki íslensku. Þá er ég að tala um það fólk sem kemur hingað til búsetu. Það er tíma- og peningasóun að kenna skammtímabúum íslensku, við hljótum að vera sammála um það. En fólk sem kemur hingað til að setjast að á rétt á því að læra tungumálið. Og já, mér finnst að ríkið eigi að borga það.  

Annars bara góð.