þriðjudagur, janúar 07, 2003

Undarlegt nokk þá er ég ekki að fríka út af fráhvarfseinkennum. Að vísu hef ég ekkert reykt í vinnunni þar sem það er bannað svo það hefur ekki verið fyrr en á heimleið sem löngunin hefur blússað upp. Skilyrt fíkn, mjög skrítið. Þannig að mitt fyrsta verk við heimkomu hefur verið að hella upp á kaffi og strompreykja. Núna hef ég enga ástæðu til að fara heim svo ég hangi bara í vinnunni. Er að hugsa um að koma með svefnpokann, neeii...
Ungdómurinn ákvað að vera yndislegur í dag svo ég vissi bara ekki hvaðan á mig stóð veðrið.´
Skyldukennarafundur svo ég verð að hlaupa.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...