mánudagur, apríl 18, 2005

Sumarkomuhátíðin er alveg að smella saman. Ég get ekki neitað að ég var pínu stressuð um helgina, fannst frekar langt í land. En svo æfðu þau leikritið í dag og það gekk bara svona ljómandi vel. Tilfellið er að hlutirnir smella yfirleitt saman á lokasprettinum. Þetta verður stórskemmtilegt.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...