fimmtudagur, nóvember 27, 2008

Eftirlaunafrumvarpið

Ég var að lesa Fréttablaðið síðan á laugardag, forsíðuna.

Í fyrsta lagi. 
Er Davíð Oddsson búinn að vera á fullum eftirlaunum undanfarin ár jafnframt því að vera á fullum launum sem Seðlabankastjóri? Fékk hann kannski biðlaun líka?

Í öðru lagi.
Sigurði Kára Kristjánssyni finnst breytingarnar á eftirlaunafrumvarpinu ganga alveg nógu langt. Svo klikkir hann út: ,,Ég er síðan alltaf reiðubúinn að ræða það hvort færa eigi lífeyrisréttindi opinberra starfsmanna nær því sem gerist á almennum markaði."

Já, sniðugur er hann. Ef þið eruð eitthvað að rífa ykkur þá sviptum við stóran hluta launþega réttindum. Hvað er þetta annað en hrein og klár hótun? Því hann ætlar alveg örugglega ekki að færa laun opinberra starfsmanna til samræmis því sem gerist á almennum markaði. Ætli það..

þriðjudagur, nóvember 25, 2008

Mótmælin

Ég gleðst óskaplega í hjarta mínu við fréttir af mótmælum og verð jafnvel klökk á stundum. Samt finnst mér of langt gengið þegar fólk reynir að brjótast inn á lögreglustöðvar og brýtur og eyðileggur. Það erum við sem munum borga skemmdirnar og við höfum bara nóg annað við peningana að gera þessa dagana.

Hins vegar hafa Íslendingar brennt sig á því að friðsamleg mótmæli skila engu svo það er kannski ekki nema von að upp úr sjóði að lokum. 
Ég vil endilega hafa mótmæli, ég vil að þau séu friðsamleg en auðvitað þurfa þau að skila einhverju. Til að friðsamleg mótmæli virki þarf sennilega að eyða heilmiklum tíma í þau. Fólk hefði sennilega þurft að hafa vaktaskipti í mótmælunum og teppa lögreglustöðina í lengri tíma. Það er alla vega það sem mér dettur helst í hug. 

laugardagur, nóvember 22, 2008

Tölfræðin

Í 90-95% tilvika pissar sonur minn þegar það er verið að skipta á honum. Hann er líka ótrúlega hittinn:(

Vantar svona:)

mánudagur, nóvember 17, 2008

Reality Check

Þá er það komið á hreint að Ísland er smáþjóð sem hefur enga vigt og aðrar þjóðir geta valtað yfir hana eins og þeim sýnist.
Það hefði verið ágætt ef íslensk stjórnvöld hefðu áttað sig á þessu áður en þau eyddu offjár í heimskulegt framboð til Öryggisráðsins.

laugardagur, nóvember 15, 2008

IMF og skilyrðin

Ég á dálítinn pening í bankanum.  Hingað til hef ég látið hann liggja kyrran því ef við hlaupum öll til og tæmum reikningana okkur þá fyrst lendum við í vandræðum. 
Núna hins vegar er það ljóst að ríkisstjórnin er búin að semja við IMF um eitthvað. Það er líka ljóst að ríkisstjórnin er búin að éta ofan í sig mikið af stóru orðunum sem voru látin falla í byrjun. Það á ekki að fara fyrir dómstóla, það má ekki styggja neinn, NATO ákvað að bretarnir kæmu ekki...
Það ganga sögur um að það eigi að frysta innlánsreikninga Íslendinga. Í fréttum er rætt um að Íslendingar og ESB búar eigi að sitja við sama borð. Ef eignir bankanna duga ekki fyrir skuldum, og eignir Kaupþings voru að fara fyrir smotterí, þá fá væntanlega allir innlánseigendur bara hluta af peningunum sínum. 
Ég er að verða hálfstressuð yfir þessu. 
Um hvað er ríkisstjórnin búin að semja?

fimmtudagur, nóvember 13, 2008

Hvað skal gjöra?

Ég veit svo sem ekkert hvað á að gera í þessum fjármálum. Satt best að segja skil ég ekki helminginn af þessu. Hvers vegna er t.d. miklu betra að taka upp evru? Hverju mun það breyta í hagstjórn landsins? Ég veit ekki heldur hvar er best að taka lán. Hins vegar er ég mótfallin því að fórna nánast hverju sem er fyrir erlent lán.
Núna er ég bara ósköp venjulegt normalatet. Ég naut aldrei hlutdeildar í meintu góðæri. Bíllinn minn er 11 ára gamall og ég á engan flatskjá. Ég leigi hjá skólanum þar sem ég kenni. Undanfarin ár hef ég lagt fyrir hjá verðbréfasjóði hjá Kaupþingi og varfærnum sparibréfum hjá Landsbankanum sem upphaflega voru ríkisskuldabréf. Kaupþing er búið að tilkynna mér að ég hafi tapað 113 þúsundum hjá þeim. Ég veit ekki hvað ég hef tapað miklu hjá Landsbankanum.  Ég lagði fyrir af því ég var að reyna að vera skynsöm, lenda ekki í vandræðum þegar eitthvað kæmi upp á. Eins þegar þvottavélin lagði upp laupana eða þegar bíllinn bilar eins og bílar eiga til. Ég nenni svo sem ekkert að ergja mig óskaplega á þessu, þetta eru bara peningar. En þetta er fúlt engu að síður, það er hægt að kaupa slatta af bleyjum fyrir 113 þús. 
Ég skil vel að innstæðueigendur í Englandi og Hollandi séu fúlir og auðvitað eiga þessir bankar að standa skil. En ef valið stendur á milli þess að þeir fái innistæðurnar sínar eða ég þá vel ég mig. 
Ég neita að borga fyrir sukk fárra einstaklinga. 
Ég vil ekki heldur fara með betlistaf um heiminn.

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...