Ástþór og forsetafrúin

Nýverið var viðtal í síforsetaframbjóðandann Ástþór Magnússon í útvarpsþættinum Harmageddon.Viðtalinu var nokkuð dreift á samfélagsmiðlum og ég skrollaði alltaf fram hjá því enda orðin nokkuð langþreytt á Ástþóri sannast sagna. Það var ekki fyrr en fésbókarvinur mælti sérstaklega með því að ég lagði á mig að hlusta á viðtalið. 

Ástþór er gífuryrtur, því verður ekki neitað. Í stuttri endursögn segir Ástþór að Shlomo Moussaieff, tengdafaðir forsetans, hafi verið hálfgerður glæpamaður sem hafi auðgast á vafasaman hátt, m.a. með smygli á demöntum yfir landamæri. Þá sé fjölskyldufyrirtækið ekki búið að vera í "marga ættliði" í

fjölskyldunni heldur hafi Shlomo stofnað það upp úr 1960.

Dorrit sjálf sé heldur sérstök og nefnir hann að hún hafi fengið á sig nálgunarbann í London og svo telur hann að hún og fjölskyldufyrirtækið hafi sérstaka hagsmuni af því að hún hafi diplómapassa frá Íslandi. Nefnir hann uppákomu við landamæraeftirlit í Ísrael.

Ókey, ég er ekki aðdáandi forsetahjónanna. Það að ég sé ekki hrifin af manninum á auðvitað ekki að bitna á konunni en satt best að segja finnst mér framkoma hennar á stundum jaðra við kjánaskap sem er hreint ekkert krúttlegur.

Þrátt fyrir þetta hugsaði ég með mér "nei, andskotinn, Ástþór." En hann sagðist hafa fundið þetta allt á netinu svo það ætti að vera hægur vandi að staðfesta eða hnekkja frásögnina. Sjálf fann ég strax í fréttum að nágranni Dorritar í London hafi fengið á hana nálgunarbann ( kjánahrollur, úff) að til "öskurkeppni" hafi komið á milli hennar og landamæravarðar.
Vera Illugadóttir tók fyrir ásakanirnar á hendur Shlomo og gerir það faglega.
Fyrir utan hversu hjákátlegt margt af þessu er þá er ákveðið skemmtanagildi fólgið í þessu og ég er ekki að ætlast til að fjölmiðlar velti upp mörgum steinum í leitinni að sannleikanum. Hins vegar er eitt sem mig langar virkilega til að vita og óska eftir upplýsingum um og það er þetta:
Hvaða starfsheiti hefur Dorrit Moussaieff hjá skartgripasölunni Moussaieff Jewellers sem er svo ábyrgðarfullt og mikilvægt að hún þurfti að flytja lögheimilið sitt frá Íslandi til að geta sinnt því?

Dvalarheimilið á Bessastöðum

Nei, ég er ekki aðdáandi Ólafs, ég dreg engan dul á það og mér finnst tímabært að hann hætti. Hann

má vissulega bjóða sig fram, þ.e. alla vega ekkert sem bannar það. Það eru nokkur atriði sem ég geri athugasemdir við, bæði við manninn sjálfan og málflutning hans.

Sú hefð hefur skapast að fólk býður sig ekki fram gegn sitjandi forseta. Sú hefð hefur verið brotin og var í síðustu kosningum gerð heiðarleg tilraun til að koma manninum frá. Sú tilraun tókst ekki sem skyldi og er það trúa mín að hefði Ólafur tilkynnt um framboð í áramótaávarpi sínu síðast þá hefði eitthvað af því fólki sem bauð sig fram (tveir búnir að draga sig baka svo ég viti) ekki gert það. Mér finnst hann hreinlega hafa dregið fólk á asnaeyrunum.

Maðurinn er fæddur 14. maí 1943, hann er því að verða sjötíu og þriggja ára og formlegur eldri borgari. Kjörtímabilið er fjögur ár. Hann verður því sjötíu og sjö ára þegar því lýkur.

Í lögum um réttindi og skyldur starfsmanna ríkisins , sem gilda vissulega ekki um forseta Íslands, ber fólki að láta af störfum þegar það er orðið sjötugt. Nú má vissulega deila um það hvort fólk sem er heilbrigt og heldur fullu starfsþreki eigi að láta nauðugt af störfum. Árið 2001 var sett á stofn nefnd um sveigjanleg starfslok og skilaði hún niðurstöðum sínum 2002 í skýrslu. Þar er mælt með möguleika á sveigjumlegum starfslokum en ekki er gert ráð fyrir að fólk vinni lengur en til sjötíu og fimm ára aldurs. Þrátt fyrir þetta er starfsmönnum ríkisins skylt að hætta störfum þegar þeir eru orðnir sjötugir. Af hverju aðrar reglur gilda um forsetann skil ég ekki og fyrst svo er þá finnst mér eðlilegt að opnað sé fyrir að aðrir fái að halda áfram störfum sínum. Hins vegar efa ég ekki að ástæða er fyrir þessu starfslokaákvæðum vegna aldurs. Alveg eins og því að ökurskírteinin okkar gilda til sjötugs og eftir það þurfum við að endurnýja þau nokkuð ört.

Maður sem getur ekki endurnýjað ökurskírteinið sitt nema til tveggja ára býður sig fram að stýra þjóðarskútunni til fjögurra ára. 

Ein af ástæðum þess að Ólafur telur sig ómissandi er vegna óvissu í samfélagsmálum. Ef Ólafur hefði samþykkt þingrofsbeiðni fv. forsætisráðherra og sumir telja að honum hafi borið þá væri engin óvissa í samfélaginu. Þar fyrir utan eru ekki allir sammála því að einhver óvissa sé.

Þetta er nokuð gott: "Vegna þeirrar miklu óvissu sem ég hef skapað verð ég að sitja áfram." !!

Það hefur verið mikil óánægja í samfélaginu vegna ríks fólks sem vill ekki leggja sitt á lóðarskálarnar og telur sig ekki þurfa að hlíta sömu kjörum og hinn almenni borgari. Dorrit, eiginkona Ólafs, flutti lögheimili sitt til Englands 2013 svo hún þyrfti ekki að borga auðlegðarskatt á Íslandi. Svo það gæti verið mögulegt þurftu forsetahjónin að skila á borði og sæng. Eru þau enn skilin á borði og sæng eða kannski endanlega skilin? Er Dorrit búin að flytja lögheimilið sitt aftur til Íslands og farin að borga skatta hér? Það er jú búið að leggja af auðlegðarskattinn. 

Mér finnst eðlilegt að gera sömu kröfur til forsetans og ég geri til forsætisráðherra og fjármálaráðherra.

Hér svo góð grein um annan þaulsetinn forseta sem fólk gæti haft gaman að.

Góðar stundir.

Hagsmunaskráning sveitarstjórnarfulltrúa

Í kjölfar mikilla umræðna um hagsmuni kjörinna fulltrúa undanfarið þá eru hin ýmsu sveitarfélög að leggja til að fulltrúar þeirra skrái hagsmuni sína.

Ég efast ekki um að sveitarstjórnarfulltrúar Þingeyjarsveitar bregðist skjótt við og ákveði hagsmunaskráningu.

Ég ætla bara að segja það beint út:

Þegar héraðsmiðillinn 641.is (sem er orðinn ósköp bitlaus nú í seinni tíð)  birti lista yfir gjalda- og tekjuhæstu einstaklingana í Þingeyjarsveit þá varð ég hreint út sagt frekar hissa. Ég varð hissa á því að í þessu gósenlandi ferðaþjónustu og laxveiði séu opinberir starfsmenn með hæstu launin! Hvernig má það vera?

Það eru nokkrir möguleikar:

• Ferðaþjónustan og laxveiðin gengur bara ekki vel í Þingeyjarsveit.

• Ferðaþjónustu- og laxveiðibændur eru mjög lélegir bissnessmenn.

• Það er ekki verið að borga allt það til samfélagsins sem ber.

Ef um skattsvik er að ræða (takið eftir ef-inu) þá gildir, að mínu viti,  alveg það sama um skattsvik innansveitar og um aflandsreikninga: Það er verið að skapa verðmæti í þessu sveitarfélagi vegna þeirra auðlinda sem þetta sveitarfélag hefur til að bera. Að sjálfsögðu á sveitarfélagið að njóta þess í rétt greiddum gjöldum.

Því þykir mér eðlilegt að sveitarstjórnarfulltrúar gangi á undan með góðu fordæmi og skrái sína hagsmuni. Þá sér hinn almenni íbúi líka að það fólk sem höndlar með okkar sameiginlega sjóð borgi það sem því ber í þann sjóð.

Góðar stundir.

Nokkrar spurningar um skattaskjól

Nú er ég bara einfalt normalatet og viðurkenni fúslega að ég skil ekki flókna fjármálagerninga. Það eru því nokkur atriði sem ég skil ekki varðandi skattaskjól og það að borga samt alla skatta.

Fólk sem á peninga leggur þá yfirleitt inn á banka og fær af þeim vexti. Af vöxtunum þarf það svo að borga 20% í fjármagnstekjuskatt. 

Er fólk með peningana sína í bönkum í skattaskjólum, fá á þá vexti, gefur upp vextina á Íslandi og borgar 20% í fjármagnstekjuskatt?

Það sem mér finnst skrítið við þessa sviðsmynd er að ef það er fjármagnstekjuskattur í skattaskjólinu, þótt hann sé lágur þá er viðkomandi að borga meiri skatt en hann þarf. Það meikar engan sens.

Skattaskjólið þarf að vera algjörlega skattlaust svo að þetta borgi sig. Þá skil ég ekki hvað skattaskjólslandið græðir á því að vera skattaskjól. Einhver verðmætasköpun hlýtur að fylgja fyrir skattaskjólið. Eitthvað sem reikningseigandinn borgar. Þá erum við aftur komin að þeim punkti að það er dýrara að vera með peningana úti. (Fyrir nú utan að sú verðmætasköpun fer ekki fram í heimalandi fjármagnseigandans.)

Ég veit að þetta eru ekki sparisjóðsbækur heldur e.k. félög og fyrirtæki sem eru ekki í rekstri. Ég veit ekki hvaða skatta slík félög borga né hvernig því er háttað. Hver tilgangurinn með því er veit ég ekki ef hann er ekki sá að fá vexti á fjármagnið sitt.

Svo er annað sem ég skil ekki.

Ég stend í þeirri meiningu að ef t.d. einn milljarður er færður frá Íslandi og í skattaskjól þá sé einum milljarði minna í íslenska hagkerfinu. 

Setjum sem svo að Jón eigi einn milljarð og leggi hann inn í Sparisjóð Þingeyinga. Svo fer Gunna í Sparisjóðinn með hugmynd að litlu fyrirtæki og fær lánaðar 50 milljónir. Þá getur Sparisjóðurinn lánað henni af því að hann á milljarð inni. Gunna fer og stofnar fyrirtækið sitt, borgar iðnaðarmönnum og kaupir hluti og ræður tvær manneskjur í vinnu. Svo kemur Stína og fær lánaðar 20 millur til að kaupa hús o.s.frv, o.s.frv.

En ef milljarðurinn er ekki á Íslandi heldur einhvers staðar úti þá hefur Sparisjóðurinn engan milljarð til að lána. Get my point?

Eftir því sem minni peningar eru í umferð og hægt að lána hækka vextir á lánsfé. Því minna ræður fólk við að fá lánað og því minni hreyfing á peningum. Hefði ég haldið.

Þannig að ég skil ekki hvernig það getur verið "ekkert að því að eiga eignir á lágskattasvæðum."

Kannski er ég bara að misskilja þetta allt saman en það væri voða gott ef einhver fjölmiðill myndi taka sig til og útskýra þetta fyrir okkur venjulega fólkinu.

Simmi í orlofi

Jahá, þetta er nú meiri vitleysan.

Bara svo það sé á hreinu þá vil ég kosningar, absalútt, en ég ætla aðeins aða fara í gegnum atburði til að ná utan um þá.

 SDG ætlaði sér, klárlega, að nota þingrofsréttinn sem svipu á BB. Stöðufærsla hans á facebook sýnir það sem og orðalagið: "rjúfa þing nú eða síðar." 

Ég hefði alveg viljað að ÓRG hefði veitt honum réttinn en það er alls ekki víst að hann hefði rofið þingið samt sem áður.

SJS talaði um í Morgunútvarpinu að mistök SDG hefðu verið þau að tala ekki fyrst við þingflokkinn sinn því þá hefði verið meirihluti fyrir þingrofi. Það er rétt en ég efast stórlega um að þingflokkur Framsóknar hefði samþykkt þingrof. Hitt er annað mál að það kom ekki fram fyrr en í sjónvarpsviðtali við Karl Garðarsson að SDG hafði ekki talað við þingflokkinn og þá sat SDG hjá ÓRG. Voru þeir að horfa á sjónvarpið?  Er ekki eðlilegt að oddviti flokks tali fyrir flokkinn? Stjórnarandstaðan var búin að leggja fram vantrautstillögu. Oddviti Framsóknar stendur inni á gólfi og biður um þingrofsrétt. Hafði forseti Íslands einhverja ástæðu til að ætla annað á þessum tímapunkti en að meirihluti væri fyrir þingrofi? Hvernig var þetta samtal eiginlega?

SDG: Ég vil fá leyfi til að rjúfa þing.

ÓRG: Jæja Simmi minn, forsætisráðherra og formaður Framsóknar. Ég hef ástæðu til að ætla að ég viti betur vilja þinna þingmanna en þú og ætla því ekki að veita þér leyfi til að rjúfa þing."

Það var að vísu rétt hjá honum, en samt. Eina vonin um þingrof var að Sigmundur hlypi á sig. Eina sem Ólafur gerði var að hafa vit fyrir Sigmundi og verja ríkisstjórnina falli. Takk fyrir það, eða þannig.

Það eitt að Sigmundur Davíð hverfi úr stjórnmálum er samt mesta einstaka siðbótin í íslensku stjórnmálalífi og umræðu í dag. Ef hann væri að fara. Sem hann er ekki. Nei, hann situr áfram á þingi og er áfram formaður Framsóknarflokksins. Hann er ekki að fara neitt. Og það sem meira er. M.a.s. á þessari stundu þegar þjóðin er í losti og umheimurinn hlær að okkur eru hann og ráðgjafar hans enn með orðhengilshátt, orðaleiki og útsnúninga. "Nei, Sigmundur er ekki hættur, hann er bara í smá pásu, svona tímabundið."

Með því að taka þátt í þessum skrípaleik, að halda áfram samstarfi við þennan mann og flokkinn sem heldur hlífiskildi yfir honum er Sjálfstæðisflokkurinn alveg jafnsekur. Fyrir nú utan það að einstaklingar innan hans eru svo sannarlega jafnsekir og eiga að taka pokann sinn. 

Auðvitað er Sjálfstæðisflokkurinn laskaður og þess vegna leyfa þeir Sigmundi að ráðskast með sig. Hann tilkynnir hver eigi að vera forsætisráðherra. Virkilega? Ef einhver annar en formaðurinn getir orðið forsætisráðherra þá geta líka einhver annar orðið forsætisráðherra hjá Sjálfstæðisflokknum en Bjarni. Er það ekki augljóst? 

Einu sinni var Sjálfstæðisflokkurinn stóri bróðir Framsóknar, núna er hann litli þjónninn hans. Mér ætti auðvitað að finnast það fyndið en mér finnst það bara sorglegt. Vegna okkar allra.

Þess vegna er mér misboðið.

Í 10 fréttum sjónvarps í gærkvöldi kom Stefanía Óskarsdóttir stjórnmálafræðingur og til að greina stöðuna í þjóðfélaginu, að ég held.
Stefanía gerði sem minnst úr þeim upplýsingum sem skekið hafa þjóðfélagið undanfarna daga og sagði m.a.: "Fólki er misboðið, sumir eru ríkari en aðrir." Tónninn og svipurinn sem fylgdi þessari yfirlýsingu staðfesti orðin; það er bara öfund og smáborgaraháttur sem þjakar meirihluta þjóðarinnar. Einmitt.

Nei, Stefanía, mér er alveg sama þótt sumir séu ríkari en ég. Ég þarf stundum að nurla og get ekki leyft mér allt sem mig langar en ég hef aldrei verið fátæk né liðið skort. Það eru ekki allir jafn heppnir og ég.

Það sem misbýður mér er að hér á landi er fólk, ég mun eftirleiðis nota hið fordómafulla hugtak "þetta fólk", sem er svo ógeðslega ríkt að það veit ekki aura sinna tal. Það telur sig ekki vera stóreignafólk þótt það noti 40 milljónir til að kaupa hlut í íbúð á Dubai. Það veit ekki einu sinni hvar það geymir 40 milljónirnar sínar.

Það misbýður mér að þetta fólk skuli taka milljarða úr íslensku hagkerfi, þótt það segist borga af því skatta. Á meðan peningarnir eru í skattaskjólum erlendis þá eru þeir ekki inni í efnahagsflæðinu hérna á Íslandi að skapa verðmæti.

Ég minni á "New Deal" Roosevelts sem tókst á við kreppuna miklu. Peningarnir verða að vera í umferð. Á meðan við, þessi sem erum minna rík en hinir, klóruðum okkur upp úr kreppu lágu milljarðar gagnslausir í skattaskjólum. 

Við skulum ekki gleyma að þetta fólk skapaði kreppuna hér 2008 einmitt með því að mergsjúga peninga úr kerfinu.

Það misbýður mér að þetta fólk sem veit greinilega ekkert um það hvernig almúginn hefur það sé að stjórna landinu á þann hátt að það gagnist því sjálfu best. 

Það er unnið hörðum höndum að því að eyðileggja velferðarkerfið og menntakerfið. Landsspítalinn okkar er að niðurlotum kominn og menntakerfið hefur verið vængstýft. Svo á að einkavæða heilbrigðisþjónustu og menntakerfi svo að þetta fólk geti nú notið betri þjónustu en við hin og menntað börnin sín betur en við hin.

Það misbýður mér að einkavæðing þessa fólks byggist á því að einkavæða gróða og ríkisvæða skuldir. Svo það er ekki nóg með að þetta fólk njóti betri þjónustu á allan hátt en ég, ég þarf samt  líka að borga fyrir  það! Svo þarf ég að borga meira fyrir verri þjónustuna sem mér er boðið upp á.

Það er þetta sem misbýður mér, ekki það að einhver sé ríkari en ég. 

Svo vil ég vinsamlegast biðja RÚV um að velja stjórnmálaskýrendur sem eru ekki með gilt flokksskírteini í vasanum framvegis.

Kæri Bjarni

Herra Bjarni Benediktsson.

Fyrirgefðu að ég skrifi þér í páskafríinu en ég held að þú sért eini maðurinn sem getur leyst þann vanda sem upp er kominn í íslenskri pólitík og samfélagi.

Ég ætla ekki að neita því að ég hef aldrei kosið Sjálfstæðisflokkinn og sé ekki að ég muni nokkurn tíma gera. 

Nú er svo komið að forsætisráðherra sem er formaður samstarfsflokks ykkar í ríkisstjórn er rúinn öllu trausti og meirihluta fólks gróflega ofboðið. Til marks um hve ofboðið fólki er þá hurfu hryðjuverkin í Brussel í skuggann á skattaskjólsmálinu.

Stjórnarandstaðan mun leggja fram vantrauststillögu sem verður felld því ríkisstjórnarflokkarnir hafa, eðli málsins samkvæmt, meirihluta á Alþingi. Ég veit ekki hvort hægt sé að leggja fram vantrauststillögu á forsætisráðherrann einan en mér þykir augljóst að slík tillaga verði einnig felld því þingmenn þínir yrðu þá að koma fram sem einstaklingar og kjósa gegn ráðherranum.

Forsætisráðherrann er berst um á hæl og hnakka og hikar ekki við að taka fleiri með sér í fallinu. Hann gerir Landsbanka Íslands ábyrgan fyrir stofnun aflandsreikningsins og segir bankann hafa mælt með slíkum reikningum við efnaða Íslendinga. Viðbjóðslegra siðleysi á ég erfitt með að ímynda mér og við skulum ekki gleyma tengslum Illuga Gunnarssonar við Landsbankann.

Þá er Eyjan, málgagn Framsóknarmanna, byrjuð að ýja að vitneskju um fleiri aflandsreikninga og nefnir í sama pistli að Sjálfstæðismenn séu ekki duglegir að koma forsætisráðherranum til varnar. Hreinni verða hótanirnar ekki.

Þannig að möguleikarnir eru eftirfarandi:

a) Sigmundur situr áfram í þínu skjóli, almenningi til armæðu. Við munum halda að vörnin komi til af því að þið hafið eitthvað að fela.

b) Sigmundur situr áfram en almenningi er svo ofboðið að hann mun knýja fram afsögn ykkar. Það hefur gerst áður, vanhæf ríkisstjórn, manstu.

c) Þú sest í forsætisráðherrastólinn. 

Ég skal alveg viðurkenna að ég vil endilega að skattaskjólslistinn verði birtur og/eða þið farið frá völdum en ég sé það ekki gerast. Þú ert hins vegar að mínu auðmjúka áliti mun álitlegra forsætisráðherraefni en Sigmundur. Ef þið skiptið, eins og Halldór og Davíð gerðu um árið, þá myndi skapast ró í samfélaginu. Sigmundur má samt ekki verða fjármálaráðherra. Hann getur tekið sér frí, klárað námið sitt og orðið sendiherra á Tortóla með tíð og tíma. 

Hugsaðu málið.

Kveðja,

Ásta