miðvikudagur, nóvember 20, 2002

Það hlýtur að liggja einhver skelfileg lægð yfir landinu. Ég er alla vega alveg í mínus.
Svo vil ég losna við þessa kossakú, hún fer í taugarnar á mér.
Jawohl, bara kvarta þá kemur það. Núna vil ég að fyrirsögnin færist neðar...
Neinei, þá kemur beljuskrattinn bara aftur.

Engin ummæli:

Skrifa ummæli

Kaffi á Ketilsbraut

Upp úr djúpi draumahallar dansar skynjun vitundar. Í eldhúsinu eitthvað kallar, ókunnugur situr þar. Við hans fætur Seifur sefur, sakl...