Ósköp voru rökin rýr...

Í aðdraganda og framkvæmd sameiningar Litlulaugaskóla og Hafralækjarskóla fannst mér alltaf eðlilegt að Hafralækjarskóli væri valinn. Hann er byggður sem skóli og hentar betur til skólastarfs að mínu auðmjúka áliti. Hins vegar ræð ég ekki neinu og strangt tiltekið skiptir mitt álit afar litlu nema á fjögurra ára fresti þegar ég greiði atkvæði.

Í desember þegar ég var nýbyrjuð í jólafríi og var í verkefnafráhvarfi setti ég saman bækling um skólamálaumræðu í sveitarfélaginu frá síðasta bæklingi. Ég las eða skimaði yfir allar greinar og sá þá að Samstaða setti fram mun rýrri rök fyrir flutningnum í Hafralækjarskóla en mig minnti.

Í kosningabaráttunni lagði Samstaða áherslu á fjárhagslega hagræðingu sem myndi nást með sameiningunni.

Sjá t.d hér. (bls.3)

Svo voru skrifaðar skýrslur og þær voru kynntar. Þar kom fram:

 Bjarni Þór Einarsson byggingatæknifræðingur gerði mat á rýmisþörf og ástandi á núverandi skólahúsnæði á báðum starfsstöðvum og gerði grein fyrir því á fundinum. Hans mat er að húsnæði Hafralækjarskóla sé yfirdrifið og rúmi vel alla nemendur Þingeyjarskóla. Húsnæðið þarfnast þó mikilla endurbóta og metur hann viðhaldsþörfina á húsnæði Hafralækjaskóla upp á 477 milljónir króna, ef koma á húsnæðinu í gott stand. Það væri þó hægt að framkvæma það vildhald á lengri tíma. Ástand húsnæðis Litlulaugaskóla er gott en það rúmar ekki alla nemendur Þingeyjarskóla. Til þess að svo megi verða þarf að byggja við skólann og metur hann kostnaðinn við það vera um 250-300 milljónir króna. (bls. 20)

Það verður ekki fram hjá því litið að Litlulaugaskóli rúmar ekki alla nemendur Þingeyjarskóla en það er samt ódýrara að byggja við Litlulaugaskóla en að koma Hafralækjarskóla í „gott stand.“

Samstaða lagði svo til á sveitarstjórnarfundi að starfsemin yrði flutt í Hafralækjarskóla. Engin greinargerð fylgdi með þeirri tillögu af því að ekki átti að „leggja fræðslunefnd til forskrift“ áður en hún fengi tillöguna til umfjöllunar. Hvernig einhverjum getur mögulega dottið í hug að það að meirihluti sveitarstjórnar leggi eitthvað til og vísi svo til undirnefndar sinnar sem er skipuð af því sama fólki sé ekki forskrift er með ólíkindum en það er eins og það nú er.

Að vísu sendi Samstaða íbúum bréf á síðu Þingeyjarsveitar þann sama dag og greindi frá hinum mörgu ástæðum sínum fyrir tillögunni. Þær eru:

·         Húsnæði Hafralækjarskóla uppfyllir allar kröfur sem gerðar eru til skólahúsnæðis. Húsnæðið er tekinn út eins og annað opinbert húsnæði með reglulegum hætti af eftirlitsaðilum s.s. Eldvarnareftirliti, Vinnueftirliti og Heilbrigðiseftirliti.*

Ber að skilja þetta sem svo :

a) að húsnæði Litlulaugaskóla uppfylli ekki allar kröfur sem gerðar eru til skólahúsnæðis? Samt hefur skóli verið starfræktur þar áratugum saman.

b) að húsnæði Litlulaugaskóla hafi ekki verið tekið reglulega út með opinberum hætti af eftirlitsaðilum?! Hvernig má það vera og hver ber ábyrgð á því!?

·         Skólinn er miðsvæðis með tilliti til skólaaksturs

Ég ber ekki á móti því. En bendi á að þegar Stórutjarnaskóli verður settur í pottinn þá er hann miðsvæðis og ég ætlast til að þessi rök standi líka þá.

·         Skólinn er vel búinn og í ágætu ástandi

Er hann betur búinn en Litlulaugaskóli? Hvernig stendur á því? Af hverju er skólum sveitarfélagsins mismunað varðandi búnað?

Bjarni Þór Einarsson sagði í sinni skýrslu að húsið værið komið í „verulega viðhaldsþörf.“ Ef það er „ágætt ástand“ þá vil ég ekki vita hvernig þau skilgreina slæmt ástand.

·        

 Skólinn hefur mikið og gott pláss og aðstöðu til að kenna flestar greinar

Litlulaugaskóli hafði hvorki mikið né gott pláss en hann hafði aðstöðu til að kenna flestar greinar og gerði það.

Stórutjarnaskóli hefur enn meira og betra pláss til að kenna flestar greinar bara svo því sé haldið til haga fyrir framtíðina.

·         Skólinn hefur aðgang að Ýdölum til notkunar fyrir íþróttir, leiksýningar, hátíðarhöld og samkomuhalds

Litlulaugaskóli hafði aðgang að íþróttahöllinni svo ég sé ekki alveg vigtina í þessu.

·       

  Skólahúsnæðið er í eigu sveitarfélagsins og hægt er að flytja alla starfsemi þingeyjarskóla í húsnæðið án mikils kostnaðar

Öh, gildir ekki það sama um Litlulaugaskóla?

·        

Húsnæðið krefst viðhalds sem hægt er að halda innan viðráðanlegra fjárútláta á næstu árum

Reynslan hefur sýnt að „viðráðanleg fjárútlát“ eru talsvert sveigjanlegt hugtak.

·        

Við getum ekki réttlætt það að byggja nýjan skóla á Laugum þegar sveitarfélagið á húsnæði sem uppfyllir allar kröfur sem gerðar eru til skólahúsnæðis

Það er alveg sjónarmið (og ég minni aftur og enn á hið ágæta húsnæði Stórutjarnaskóla.) Hins vegar var ekki nauðsynlegt að byggja nýtt hús, það nægði að byggja við. Skv. skýrslu Bjarna er viðbyggingin ódýrari en kostnaðurinn við að koma Hafralækjarskóla í „gott stand.“

Út frá hagkvæmnissjónarmiðum var það ekki rökrétt að flytja skólann að Hafralæk nema fyrir þá sök sem fram kom á fundi Foreldrafélags Litlulaugaskóla og Krílabæjar:

Fulltrúar meirihlutans ... tóku það jafnframt fram að ekki stæði til að fara út í 250 milljóna króna viðhaldsframkvæmdir á Hafralækjarskóla, sem samkv. skýrslu Bjarna Þórs Einarssonar þyrfti til, ef koma á húnæðinu á Hafralæk í gott stand. (bls. 45)

Vissulega vil ég að gætt sé aðhalds í fjármálum sveitarfélagsins en ég vil samt frekar að vel sé um börn sveitarfélagsins búið. Ég kann því illa að börn séu látin eyða lungann úr deginum í húsnæði sem uppfyllir ekki kröfur um góðan aðbúnað.  

Þau rök sem Samstaða setti fram til stuðnings ákvörðun sinni eru ósköp veigalítil þegar grannt er skoðað. Það er slæmt því það ýtir undir þann grun margra að ákvörðun hafi legið fyrir löngu áður en út í ferlið var farið. Það sem síðan hefur gerst gerir lítið annað en að styrkja þann grun.

*Málfræðivillan er í upphaflega bréfinu. Beinar tilvitnanir verða að vera trúar uppruna sínum.

Þorrablótspistill

Aðalþorrablót Þingeyjarsveitar var í gær, þorrablót Ljósvetninga í Ljósvetningabúð.

Þar var etið, drukkið og glaðst og allt hið besta mál. 

Það er samt eitt sem ég verð að koma inn á þar sem eitt af mínum helstu stefnumálum í meintu forsetaframboði er að koma út piparsveinum.

 

Hér er mikið af einhleypum körlum og meira af körlum en konum á landsbyggðinni almennt. Svo ég

verð að segja: Strákar, hvað á það eiginlega að þýða að hanga einhvers staðar utan danssalar og kjafta við hvern annan? Á sama tíma sitja einar konur við borð. Í alvöru, þetta er ekki í lagi. Þið skuluð ekki dirfast að kvarta yfir fólksfækkun á landsbyggðinni ef þið axlið ekki ykkar samfélagslegu ábyrgð!

Ég er ekki að ætlast til að fólk komi lofað af þorrablótum en ég ætla að vera eins og hrafninn sem miðar allt við sjálfan sig og fullyrða að það er miklu skemmtilegra að vera á böllum ef maður dansar. Svo má vona. 

Ein móðir sagði mér eitt sinn að sonur hennar piparsveinninn reyndi að bjóða upp en stúlkurnar afþökkuðu flestar alltaf pent. Auðvitað er höfnunin alltaf erfið, líka fyrir karlmenn, svo það er ekki skrítið að þeir gefist upp á endanum. Þannig að ég ætla ekki að láta strákana eina bera ábyrgð á þessu. 

Ég veit svo sem ekki hvernig á að leysa þetta vandamál (og já þetta er vandamál, hugsið um fækkun skólabarna for crying out loud!) En á sínum tíma þegar ég var í þorrablótsnefnd þá var ég að möndla með hugmynd um danskort. Að allir piparsveinarnir fengju danskort og þeir sem fengju staðfestingu x margra kvenna um dans settu danskortið sitt í pott og gætu unnið verðlaun (eitthvað svona macho bænda shit eins og þeir hafa áhuga á. ) Það yrðu náttúrulega settar reglur um lágmarksaldur kvenna og giftar konur mættu ekki kvitta og svoleiðis. Alla vega að eitthvað yrði gert til að ýta á garpana til að bjóða upp konunum sem sitja og horfa á aðra dansa. Sem er glatað strákar og þið að kjafta frammi. Glaaataaað. 

Ég fékk þessu að vísu ekki framgengt þar sem upp kom ótti um að gæjarnir þyrðu ekki að mæta. Hversu sorglegt er það?

Þorrablótsvertíðinni er að ljúka núna en ég hvet nýjar nefndir til að setja þetta í hux.

Önnur tegund

Síðustu helgi var sýnd í Ríkissjónvarpinu kvíkmyndin Jurassic Park 3. Með risaeðluótt ungviði á heimilinu sem sá auglýsingarnar var ákveðið að hliðra háttatíma og horfa á myndina.

Söguþráðurinn er á þá leið að táningspiltur og nýi kærasti mömmu hans týnast á Isla Sorna og dr. Alan Grant er plataður til að fara og leita að þeim. Með honum í för eru foreldrar drengsins og einhverjir fleiri.

Um leið og lent er á eyjunni fara foreldrarnir út og byrja að hrópa og kalla á þá týndu algjörlega án alls tillits til þess að enginn vildi fara með til eyjunnar að leita því á henni eru stórhættulegar risaeðlur.

Nú er sennilega best að taka fram að ég veit að risaeðlur eru ekki til nema í steingervingaformi þannig að nákvæmlega þessi atburðarás mun aldrei eiga sér stað. Hins vegar minnti þessi mynd mig á að fyrir u.þ.b. 8 árum síðan átti sér stað ekkert ósvipuð atburðarás en þá gengu tveir ísbirnir á land.

Viðbrögð fólks voru með hreinum ólíkindum því þegar til komu fyrri bjarnarins spurðist geystist fólk af stað til að reyna að sjá björninn.

Í skýrslu starfshóps sem umhverfisráðherra skipaði í júní 2008 segir:

Þegar fréttist af hvítabirninum streymdi mikið af fólki á vettvanginn og voru margir komnir á undan  lögreglu á staðinn. Byrjað var á að loka veginum við afleggjara Þverárfjallsvegs og Hrauns á Skaga en fólk var staðráðið í því að sjá dýrið og taka myndir af því þannig að sumir notuðu hjáleið sem lögreglumaður vissi ekki af og komst því nær. Af upplýsingum sjónarvotta að dæma virtist fólk ekki gera sér nokkra grein fyrir þeirri hættu sem stafaði af dýrinu. (bls. 9, feitletrun mín.)

Ég hef stundum velt fyrir mér hvernig standi á því að margt fólk geri sér enga grein fyrir því að dýr geti verið hættuleg og sum hver alveg stórhættuleg.

Nú er það vissulega svo að meirihluti Vesturlandabúa búa í borgum og þekkja ekki dýr nema að litlu leyti. Gæludýr vissulega en lengi vel var t.d. hundahald bannað í Reykjavík. En það eitt að þekkja ekki til dýra útskýrir ekki ranghugmyndirnar sem margir hverjir hafa. Virðist mér, og vinsamlegast athugið að einungis er um mína skoðun að ræða, að fólk gefi dýrum iðulega mannlega eiginleika.

http://xenocidaender.deviantart.com/

Það er vel þekkt skáldsagnaaðferð að gefa dýrum mannlega eiginleika. Oftast notað í dæmisögum eins og t.d. Dæmisögum Esóps. Esóp og fleiri dæmisöguhöfund (t.d. Orwell) notuðu dýr til tákna ákveðna eintaklinga eða þjóðfélagshópa undir rós. Sögurnar, eins og t.d. Animal Farm eru alveg klárlega um fólk og aðstæður þess en ekki um dýr þótt dýr séu notuð. Hins vegar höfða dýrin til okkar tilfinningalega. Við höfum miklu meiri samúð með hestinum Boxer en við myndum nokkurn tíma hafa með hinum í sinni mannlega mynd, hinum góðgjarna og fátæka verkamanni.

Þá hefur Disney verksmiðjan aldeilis lagt sitt af mörkum með að gæða dýr mannlegum eiginleikum og gefa börnum um leið mjög rangar upplýsingar um dýr.

Nú er ég alls ekki að segja að dýr séu bara skynlausar skepnur. Hins vegar held ég að við séum ekki að gera þeim neinn greiða með því að ætla þeim eiginleika sem þau hafa ekki.

Heiðrún Villa segir í  bók sinni Gerðu besta vininn betri:

Hjá hundi, sem lifir í núinu er hamingjusamt líf – líf í jafnvægi. Það er líf þar sem hann fær að vera hundur, gera það sem hundum er eðlislægt og fá það sem hann þarfnast. (bls. 19, feitletrun mín.)

Dýr eru önnur tegund en maðurinn og það ber okkur að virða og koma fram við þau á þeim grundvelli. Það breytir engu um það að við eigum að sjálfsögðu að koma vel fram við dýr og gæta að aðbúnaði þeirra.

Biðskyldan

Húsavík er frábær bær. Fallegt bæjarstæði og fullt af góðu fólki. Flottustu framhaldsskólanemar landsins að mínu algjörlega hlutlausa áliti.

Hins vegar er eitt pínu pons atriði sem truflar mig og fleiri eftir því sem ég heyri. Það virðist ríkja ákveðinn miskilningur á þýðingu þessa sklitis:

Einhverra hluta vegna virðast mjög margir  halda að það þýði:

Gefa í og geysast inn á götuna. Draga svo mjög úr hraða.

 Það er ekki alls kostar rétt. Það er reyndar alrangt. Þetta merki heitir biðskylda og þýðir að sá ökumaður sem merkið beinist að eigi að bíða með að fara inn á götuna ef annar bíll er fyrir á götunni. Ekki svína á bílinn sem er að koma og helst að keyra svo hægar en hann. 

Annars bara góð.

Chew them up and spit them out

Það situr í mér umræða sem átti sér einu sinni stað þegar ég var í ónefndu stjórninni. Ungur maður með fjölskyldu hafði sótt um starf en flokkaðist sem næst-hæfastur. Ráðandi öfl langaði óskaplega til að ráða hann en sá hæfasti var ráðinn. (Búið að borga aðeins of mikið fyrir ólöglegar ráðningar.) Ég skil svo sem vel að þau hafi langað að ráða unga manninn, hér vantar ungt fjölskyldufólk. Hins vegar var alls ekki víst að um langtíma ráðningu væri að ræða og það truflaði mig líka. (Ég vil taka fram að þetta var bara umræða, það stóð aldrei neitt annað til en að hæfasti umsækjandinn yrði ráðinn.) Mér fannst það ekki gott að ungt fólk með ung börn flytti þvert yfir landið, kæmi sér hér fyrir, börnin aðlöguðust skólanum og eignuðust vini og svo væri starfið bara allt í einu lagt niður. Hér er litla vinnu að hafa sérhæfður starfsmissir kallar í raun á brottflutning.

Þeim fannst þetta alveg fáránlegt sjónarmið. Svona væri raunveruleikinn og fólk þyrfti bara að búa við þetta. Kennarar t.d. gætu ekkert treyst á langtíma vinnu.

Það þurfti svo sem ekkert að segja mér það, ég vissi allt um það. Bæði á eigin skinni og svo hafði ég horft á eftir fjölskyldu aftur suður þar sem krakkarnir, sem vildu fyrst ekki koma, voru búin að mynda góða vináttu og leið vel en þurftu svo að pakka saman aftur og fara. Það voru ekki fagleg sjónarmið sem réðu þar för. Dómur liggur fyrir.

Ég er ekki að segja að aðflutt fólk eigi að njóta einhverra forréttinda, alls ekki. Mér finnst hins vegar eðlilegt að við njótum sanngirni. Á þessum tímapunkti var hallinn óeðlilega mikill. Þetta getur ekki verið að aðflutt fólk, og sérstaklega konurnar, séu upp til hópa svona miklu óhæfara en síbúarnir. 

Röksemdafærsla á þá leið að "fólk verði að þekkja til samfélagsins" eða að aðfluttir aðilar "gangi ekki takt" eru að mínu viti ekki boðlegur málflutningur.

Það er svo gaman að ganga í takt.

Öll samfélag þurfa fjölbreytni, ákveðna endurnýjun og nýtt sjónarhorn. Jafnvel þótt ekki sé nema til að staðfesta að allt sé góðu standi.

Þá skil ég ekki hvernig aðflutt fólk á að aðlagast samfélaginu þegar því er einfaldlega ekki hleypt inn í það. Ég get nefnt sem dæmi að eitt sinn var ég að tjá mig á kaffistofu ónefnda vinnustaðarins og þá sagði ein samstarfskona mín: "Ásta er aldeilis farin að færa sig upp á skaftið" og reyndi svo að þagga niður í mér með einhvers konar flissi. Önnur samstarfskona þaggaði niður hinni. (Nei, það voru ekki allir óalandi og óferjandi ;)) Það sem sló mig var að þetta var fimmti veturinn minn á staðnum. Fimmti veturinn og þegar ég talaði á kaffistofunni þá var ég "aldeilis að færa mig upp á skaftið"!*

Ég skil alveg þá löngun að vernda það sem fyrir er og verðlauna þau sem þrauka. Ef öll sem þrauka sætu þá við það borð en því er ekki að heilsa.

Þá getur landsbyggðin ekki skælt undan landsbyggðaflótta og fámenni þegar lítið er gert til þess að laða til sín fólk og hvað þá til að halda því. 

*Nýverið sá ég þá fullyrðingu um Njál Trausta flugumferðastjóra og bæjarfulltrúa á Akureyri að hann væri aðfluttur og talaði því ekki fyrir Norðlendinga. Njáll hefur búið á Akureyri í rúm tuttugu ár.

Að gefast ekki upp

Ég veit ekki hvað ég á að segja. Ég bara dáist að þessu baráttuþreki.
Vinsamlegast styrkið þau. Þau eiga það skilið.

https://www.karolinafund.com/project/view/1220

Sokkasvartholið

Þau eru ýmisleg heimilisverkin og taka mismikinn tíma. Að klæða sjálfa sig og börnin í sokka er samt eitt af því sem ætti ekki að taka mikinn tíma. Sá verknaður er þó með þeim tímafrekari því einhverra óskiljanlegra hluta vegna finnast aldrei samstæðir sokkar! 

Þetta kristallaðist nýverið þegar ég stóð yfir sokkaskúffunni með sjö sokka í höndunum og engan samstæðan. 

Mér er þetta óskiljanlegt. Það sem ég kaupi mest af, fyrir utan matvöru, eru sokkar. Ég fer sjaldan í Rúmfatalagerinn án þess að kippa með 10 para pakkningu af sokkum fyrir strákana. Aldrei samstæðir sokkar í sokkaskúffunum. Ef samstætt par finnst er það iðulega götótt. 

Ég stend á gati fyrir þessum ósköpum. Ég skil ekki þessi undur.

Það skal viðurkennt að strákarnir hlaupa stundum út á sokkaleistunum og sokkar eru almennt ekki hannaðir fyrir steypu og möl. Ég stend á öskrinu og er orðin "þessi mamma" sem ég ætlaði aldrei að verða en það gengur illa að stöðva þetta. Það gæti skýrt götin á sokkunum. Það skýrir ekki hvarfið. Ég er 99% viss um að hundurinn át einn en eftir standa allir hinir horfnu sokkarnir. Ég bara næ þessu ekki.

 Ég hef samt ekki ámálgað þetta við neinn í þeirri vissu að þetta vandamál hljóti að einskorðast við mig og gæti mögulega þýtt að ég sé ekki hin fullkomna húsmóðir sem við viljum allar vera. Ég er ömurleg húsmóðir en það má engin/n vita það. Þetta er gríðarlegt skammar- og feimnismál. 

Um daginn lenti ég í því að finna ekki almennilega samstæða sokka á sjálfa mig svo ég brá á það ráð að fara í íþróttasokkum. Svona bleikum ökklasokkum. Ekki svo að skilja að ég sé mikil íþróttakona en sætir sokkar setja skemmtilegt yfirbragð á sjálfsblekkinguna. Hins vegar eru bleikir ökklasokkar við síðar buxur ekki lekkert. Það var líka kafsnjór og vont að fá snjó á beran ökklann svo ég sá þann kost vænstan að kaupa nýja sokka.

Svo sat ég fyrir framan kunningjakonur mínar að klæða mig í sokkana og opnaði þá á þetta langvarandi leyndarmál með sokkavandann. Þá komst ég að því mér til mikillar gleði að þetta er kosmískur og vel þekktur vandi. Þær voru algjörlega sammála að sokkar eru ekki jafngóðir í dag og þeir voru áður því það eru komin göt á þá alveg um leið (sokkaframleiðendur, takið eftir) Svo er það þetta stórundarlega og stöðuga sokkahvarf sem á sér stað greinilega mun víðar en bara á mínu heimili. Mér létti mjög mikið að heyra það.

En ég vil gjarnan fá skýringu á þessu dularfulla sokkahvarfi öllu. Þetta er með hreinum ólíkindum.