Simmi í orlofi

Jahá, þetta er nú meiri vitleysan.

Bara svo það sé á hreinu þá vil ég kosningar, absalútt, en ég ætla aðeins aða fara í gegnum atburði til að ná utan um þá.

 SDG ætlaði sér, klárlega, að nota þingrofsréttinn sem svipu á BB. Stöðufærsla hans á facebook sýnir það sem og orðalagið: "rjúfa þing nú eða síðar." 

Ég hefði alveg viljað að ÓRG hefði veitt honum réttinn en það er alls ekki víst að hann hefði rofið þingið samt sem áður.

SJS talaði um í Morgunútvarpinu að mistök SDG hefðu verið þau að tala ekki fyrst við þingflokkinn sinn því þá hefði verið meirihluti fyrir þingrofi. Það er rétt en ég efast stórlega um að þingflokkur Framsóknar hefði samþykkt þingrof. Hitt er annað mál að það kom ekki fram fyrr en í sjónvarpsviðtali við Karl Garðarsson að SDG hafði ekki talað við þingflokkinn og þá sat SDG hjá ÓRG. Voru þeir að horfa á sjónvarpið?  Er ekki eðlilegt að oddviti flokks tali fyrir flokkinn? Stjórnarandstaðan var búin að leggja fram vantrautstillögu. Oddviti Framsóknar stendur inni á gólfi og biður um þingrofsrétt. Hafði forseti Íslands einhverja ástæðu til að ætla annað á þessum tímapunkti en að meirihluti væri fyrir þingrofi? Hvernig var þetta samtal eiginlega?

SDG: Ég vil fá leyfi til að rjúfa þing.

ÓRG: Jæja Simmi minn, forsætisráðherra og formaður Framsóknar. Ég hef ástæðu til að ætla að ég viti betur vilja þinna þingmanna en þú og ætla því ekki að veita þér leyfi til að rjúfa þing."

Það var að vísu rétt hjá honum, en samt. Eina vonin um þingrof var að Sigmundur hlypi á sig. Eina sem Ólafur gerði var að hafa vit fyrir Sigmundi og verja ríkisstjórnina falli. Takk fyrir það, eða þannig.

Það eitt að Sigmundur Davíð hverfi úr stjórnmálum er samt mesta einstaka siðbótin í íslensku stjórnmálalífi og umræðu í dag. Ef hann væri að fara. Sem hann er ekki. Nei, hann situr áfram á þingi og er áfram formaður Framsóknarflokksins. Hann er ekki að fara neitt. Og það sem meira er. M.a.s. á þessari stundu þegar þjóðin er í losti og umheimurinn hlær að okkur eru hann og ráðgjafar hans enn með orðhengilshátt, orðaleiki og útsnúninga. "Nei, Sigmundur er ekki hættur, hann er bara í smá pásu, svona tímabundið."

Með því að taka þátt í þessum skrípaleik, að halda áfram samstarfi við þennan mann og flokkinn sem heldur hlífiskildi yfir honum er Sjálfstæðisflokkurinn alveg jafnsekur. Fyrir nú utan það að einstaklingar innan hans eru svo sannarlega jafnsekir og eiga að taka pokann sinn. 

Auðvitað er Sjálfstæðisflokkurinn laskaður og þess vegna leyfa þeir Sigmundi að ráðskast með sig. Hann tilkynnir hver eigi að vera forsætisráðherra. Virkilega? Ef einhver annar en formaðurinn getir orðið forsætisráðherra þá geta líka einhver annar orðið forsætisráðherra hjá Sjálfstæðisflokknum en Bjarni. Er það ekki augljóst? 

Einu sinni var Sjálfstæðisflokkurinn stóri bróðir Framsóknar, núna er hann litli þjónninn hans. Mér ætti auðvitað að finnast það fyndið en mér finnst það bara sorglegt. Vegna okkar allra.

Þess vegna er mér misboðið.

Í 10 fréttum sjónvarps í gærkvöldi kom Stefanía Óskarsdóttir stjórnmálafræðingur og til að greina stöðuna í þjóðfélaginu, að ég held.
Stefanía gerði sem minnst úr þeim upplýsingum sem skekið hafa þjóðfélagið undanfarna daga og sagði m.a.: "Fólki er misboðið, sumir eru ríkari en aðrir." Tónninn og svipurinn sem fylgdi þessari yfirlýsingu staðfesti orðin; það er bara öfund og smáborgaraháttur sem þjakar meirihluta þjóðarinnar. Einmitt.

Nei, Stefanía, mér er alveg sama þótt sumir séu ríkari en ég. Ég þarf stundum að nurla og get ekki leyft mér allt sem mig langar en ég hef aldrei verið fátæk né liðið skort. Það eru ekki allir jafn heppnir og ég.

Það sem misbýður mér er að hér á landi er fólk, ég mun eftirleiðis nota hið fordómafulla hugtak "þetta fólk", sem er svo ógeðslega ríkt að það veit ekki aura sinna tal. Það telur sig ekki vera stóreignafólk þótt það noti 40 milljónir til að kaupa hlut í íbúð á Dubai. Það veit ekki einu sinni hvar það geymir 40 milljónirnar sínar.

Það misbýður mér að þetta fólk skuli taka milljarða úr íslensku hagkerfi, þótt það segist borga af því skatta. Á meðan peningarnir eru í skattaskjólum erlendis þá eru þeir ekki inni í efnahagsflæðinu hérna á Íslandi að skapa verðmæti.

Ég minni á "New Deal" Roosevelts sem tókst á við kreppuna miklu. Peningarnir verða að vera í umferð. Á meðan við, þessi sem erum minna rík en hinir, klóruðum okkur upp úr kreppu lágu milljarðar gagnslausir í skattaskjólum. 

Við skulum ekki gleyma að þetta fólk skapaði kreppuna hér 2008 einmitt með því að mergsjúga peninga úr kerfinu.

Það misbýður mér að þetta fólk sem veit greinilega ekkert um það hvernig almúginn hefur það sé að stjórna landinu á þann hátt að það gagnist því sjálfu best. 

Það er unnið hörðum höndum að því að eyðileggja velferðarkerfið og menntakerfið. Landsspítalinn okkar er að niðurlotum kominn og menntakerfið hefur verið vængstýft. Svo á að einkavæða heilbrigðisþjónustu og menntakerfi svo að þetta fólk geti nú notið betri þjónustu en við hin og menntað börnin sín betur en við hin.

Það misbýður mér að einkavæðing þessa fólks byggist á því að einkavæða gróða og ríkisvæða skuldir. Svo það er ekki nóg með að þetta fólk njóti betri þjónustu á allan hátt en ég, ég þarf samt  líka að borga fyrir  það! Svo þarf ég að borga meira fyrir verri þjónustuna sem mér er boðið upp á.

Það er þetta sem misbýður mér, ekki það að einhver sé ríkari en ég. 

Svo vil ég vinsamlegast biðja RÚV um að velja stjórnmálaskýrendur sem eru ekki með gilt flokksskírteini í vasanum framvegis.

Kæri Bjarni

Herra Bjarni Benediktsson.

Fyrirgefðu að ég skrifi þér í páskafríinu en ég held að þú sért eini maðurinn sem getur leyst þann vanda sem upp er kominn í íslenskri pólitík og samfélagi.

Ég ætla ekki að neita því að ég hef aldrei kosið Sjálfstæðisflokkinn og sé ekki að ég muni nokkurn tíma gera. 

Nú er svo komið að forsætisráðherra sem er formaður samstarfsflokks ykkar í ríkisstjórn er rúinn öllu trausti og meirihluta fólks gróflega ofboðið. Til marks um hve ofboðið fólki er þá hurfu hryðjuverkin í Brussel í skuggann á skattaskjólsmálinu.

Stjórnarandstaðan mun leggja fram vantrauststillögu sem verður felld því ríkisstjórnarflokkarnir hafa, eðli málsins samkvæmt, meirihluta á Alþingi. Ég veit ekki hvort hægt sé að leggja fram vantrauststillögu á forsætisráðherrann einan en mér þykir augljóst að slík tillaga verði einnig felld því þingmenn þínir yrðu þá að koma fram sem einstaklingar og kjósa gegn ráðherranum.

Forsætisráðherrann er berst um á hæl og hnakka og hikar ekki við að taka fleiri með sér í fallinu. Hann gerir Landsbanka Íslands ábyrgan fyrir stofnun aflandsreikningsins og segir bankann hafa mælt með slíkum reikningum við efnaða Íslendinga. Viðbjóðslegra siðleysi á ég erfitt með að ímynda mér og við skulum ekki gleyma tengslum Illuga Gunnarssonar við Landsbankann.

Þá er Eyjan, málgagn Framsóknarmanna, byrjuð að ýja að vitneskju um fleiri aflandsreikninga og nefnir í sama pistli að Sjálfstæðismenn séu ekki duglegir að koma forsætisráðherranum til varnar. Hreinni verða hótanirnar ekki.

Þannig að möguleikarnir eru eftirfarandi:

a) Sigmundur situr áfram í þínu skjóli, almenningi til armæðu. Við munum halda að vörnin komi til af því að þið hafið eitthvað að fela.

b) Sigmundur situr áfram en almenningi er svo ofboðið að hann mun knýja fram afsögn ykkar. Það hefur gerst áður, vanhæf ríkisstjórn, manstu.

c) Þú sest í forsætisráðherrastólinn. 

Ég skal alveg viðurkenna að ég vil endilega að skattaskjólslistinn verði birtur og/eða þið farið frá völdum en ég sé það ekki gerast. Þú ert hins vegar að mínu auðmjúka áliti mun álitlegra forsætisráðherraefni en Sigmundur. Ef þið skiptið, eins og Halldór og Davíð gerðu um árið, þá myndi skapast ró í samfélaginu. Sigmundur má samt ekki verða fjármálaráðherra. Hann getur tekið sér frí, klárað námið sitt og orðið sendiherra á Tortóla með tíð og tíma. 

Hugsaðu málið.

Kveðja,

Ásta

Rasisma gefið gildi

Síðastliðinn fimmtudag mætti forsætisráðherra í löngu tímabært viðtal hjá fjölmiðli. Hann er forsætisráðherra íslenska ríkisins og íslenska ríkið á útvarpsstöð, RÚV, svo það hefði mátt vera eðlilegt að hann mætti þangað. Það gerði hann þó ekki. Hann og annað framsóknarfólk telur að RÚV sé sérstaklega í nöp við Framsóknarflokkinn þótt aðrir séu ekki sammála því. Látum það liggja á milli hluta. Á Íslandi er rekin önnur stór útvarpsstöð, Bylgjan. Forsætisráðherra var í viðtali við Fréttablaðið þennan sama dag þar sem farið var um hann mjúkum höndum. Þar sem sömu eigendur eru að Bylgjunni og Fréttablaðinu má ætla að um hann væri farið sömu silkihönskunum þar. En forsætisráðherra valdi að fara í viðtal við jaðarútsvarpsstöðina Sögu sem er þekkt fyrir harða hægristefnu og hefur lengi legið undir ámæli um rasísk viðhorf og hatursorðræðu.

Framsókn hefur lengi dorgað í "gruggugu vatni". Er skemmst að minnast kosningarbaráttu flokksins í Reykjavík í síðastliðnum kosningum sem og þjóðernissinnaðra áherslna á Landsfundi.

Forsætisráðherraembættið er (annað) okkar æðsta embætti og svo sannarlega það valdamesta. Þegar forsætisráðherra þjóðarinnar veitir fjölmiðli viðtal þá gefur hann þeim fjölmiðli ákveðið gildi. Þegar forsætisráðherra velur einn fjölmiðil til að veita viðtalið sem beðið hefur verið eftir þá gefur hann þeim fjölmiðli mikið gildi. 

Skilaboðin eru skýr.

Hagsmunir og hæfi

Ég ætla ekki að eyða mörgum orðum í Sigmundarmál nóg er rætt og ritað en það er samt tvennt sem ég vil koma inn á:

Í 3. grein II kafla stjórnsýslulaga Sérstakt hæfi segir:

 3. gr. Vanhæfisástæður.
Starfsmaður eða nefndarmaður er vanhæfur til meðferðar máls:
   1. Ef hann er aðili máls, fyrirsvarsmaður eða umboðsmaður aðila.
   2. Ef hann er eða hefur verið maki aðila, skyldur eða mægður aðila í beinan legg eða að öðrum lið til hliðar eða tengdur aðila með sama hætti vegna ættleiðingar.
   3. Ef hann tengist fyrirsvarsmanni eða umboðsmanni aðila með þeim hætti sem segir í 2. tölul.
   4. Á kærustigi hafi hann áður tekið þátt í meðferð málsins á lægra stjórnsýslustigi. Það sama á við um starfsmann sem fer með umsjónar- eða eftirlitsvald hafi hann áður haft afskipti af málinu hjá þeirri stofnun sem eftirlitið lýtur að.
   5. [Ef hann á sjálfur sérstakra og verulegra hagsmuna að gæta, venslamenn hans skv. 2. tölul. eða sjálfseignarstofnun eða fyrirtæki í einkaeigu sem hann er í fyrirsvari fyrir. Sama á við ef næstu yfirmenn hans hjá hlutaðeigandi stjórnvaldi eiga sjálfir sérstakra og verulegra hagsmuna að gæta. Verði undirmaður vanhæfur til meðferðar máls verða næstu yfirmenn hans aftur á móti ekki vanhæfir til meðferðar þess af þeirri ástæðu einni.]¹⁾
   6. Ef að öðru leyti eru fyrir hendi þær aðstæður sem eru fallnar til þess að draga óhlutdrægni hans í efa með réttu.
Eigi er þó um vanhæfi að ræða ef þeir hagsmunir, sem málið snýst um, eru það smávægilegir, eðli málsins er með þeim hætti eða þáttur starfsmanns eða nefndarmanns í meðferð málsins er það lítilfjörlegur að ekki er talin hætta á að ómálefnaleg sjónarmið hafi áhrif á ákvörðun.
   ¹⁾L. 49/2002, 1. gr.

Ólafur Jóhannesson sem var nú eðal framsóknarmaður sagði í bók sinni Stjórnarfarsréttur I-II
sem gefin var út 1974:

Nú sýnir reynslan, að dómgreind stjórnvalds er varlega treystandi, þegar það sjálft eða nánir vandamenn þess eru við mál riðnir og eiga hagsmuna að gæta í sambandi við málsúrslit. Afstaða þess mótast þá oft – vitandi eða óafvitandi – af þessum persónulegum hagsmunum. Þegar þannig stendur á, er næsta lítil trygging fyrir réttum og hlutlægum ákvörðunum stjórnvalds. Réttaröryggi sýnist því best borgið, ef stjórnvald er almennt talið vanhæft til ákvörðunar í máli, þegar málsúrslit varða það sjálft eða nákomna vensla menn þess verulega.(Leturbreyting mín.)

Í öðru lagi þá hafa stjórnmálamenn þurft að líða fyrir gerðir maka sinna sbr. Þorgerður Katrín. Hún er hætt stjórnmálaafskiptum og þegar það var rétt svo ámálgað að hún færi í forsetaframboð þá var kúlulán eiginmannsins umsvifalaust dregið fram í dagsljósið. Forsetaframboðið náði ekki lengra.

Ber mér að gjalda maka míns?

Þá vil ég ítreka þá skoðun mína að fólk sem leggur ekki til það sem því ber í samfélagssjóði á ekki að höndla með þá. Hvort sem það eru alþingismenn eða sveitarstjórnarfólk.
Taki til sín sem eiga.

Nokkur orð um femínisma

Í gær rakst ég á myndband sem heitir Girl destroys feminism in 3 minutes! Myndbandið er, undarlegt nokk, að finna á síðunni Only for Men. Fólk getur kynnt sér síðuna. Þá vekur það athygli mína að málflytjandi er kynnt sem "girl" en ekki einstaklingurinn  Lauren Southern. 

Lauren Southern þarf ekki að vera femínisti mín vegna. Mér finnst verra að hún skuli fara rangt með máli sínu til stuðings. Jenna Christian rekur það ágætlega í spistli sínum A Reply to Lauren Southern.

Það sem mig langar að koma inn á er sú furðurlega krafa að konur eigi að berjast fyrir réttindum allra annarra líka. Helst fyrst. 

Vinsamlegast hafið þann fyrirvara að ég er ekki talsmaður allra femínista heimsins. Nei, við erum ekki í einni allsherjar sellu sem sendir reglulega út tilskipanir.

Lauren Southern skilur ekkert í því að femínistar beiti sér ekki fyrir réttindum karla.

Ábyrgir feður skildu  ekkert í því á sínum tíma að femínistar skyldu ekki beita sér fyrir réttindum forsjárlausra feðra.

Einhverjir skildu ekkert í því að femínistar skyldu ekki mótmæla hvataferð vopnaframleiðenda.

Gúglið bara "Hvar eru femínistar núna?" Af nóg er að taka.

Orðið femínisti kemur af orðinu femin sem merkir kona.  Femínistar vilja vinna að jöfnum rétti kvenna gagnvart körlum í heiminum. Við erum að berjast fyrir hálfu mannkyninu.* Er það ekki nóg?

Nei, það er ekki nóg af því að konur eru skv. mýtunni umönnunaraðilar og eiga fyrst að hugsa um alla aðra og svo sig. Þess vegna er svo mikilvægt að femínistar taki tillit til þarfa allra annarra, sérstaklega karla, áður en hugað er að réttindum og þörfum kvenna. 

Ég er orðin alveg rosalega leið á þessu.

Er þessi krafa gerð til annarra hópa? Voru samtök LGBT fólks spurð að því hvort þau mótmæltu hvataferð vopnaframleiðenda? Af hverju ekki?
Eru ábyrgir feður að beita sér fyrir réttindum kvenna? Af hverju ekki?

Af því það er eðlilegt að allir aðrir hópar einbeiti sér að sínum réttindum. Réttindi kvenna hins vegar mega sitja á hakanum.

* Reyndar tel ég að aukin réttindi kvenna komi körlum mjög vel og minnki ósanngjarnar kyngerviskröfur sem eru svo sannarlega gerðar til þeirra líka.

Bubbi, ég elska þig.

Ég held það hafi verið árið 1982, það var alla vega sama ár og hið stórkostlega félag Læðupúki sléttunnar var stofnað í hitakompunni í Álfheimunum. Gummi kom með gamlan ferðaplötuspilara og nokkara plötur, m.a. A Hard Day's Night með Bítlunum. En það var platan Breyttir tímar með Egó sem heillaði mig. Sú plata kom frá Diddu, nú skáldkonu svo ég neimdroppi aðeins. Litli bróðir hennar var í félaginu og kom með plötur. Plágan með Bubba datt líka inn í hitakompuna. Ég er enn með þessar plötur því Didda gaf okkur þær. Ég vona það alla vega, annars hef ég stolið þeim.

Eftir þetta var ekki aftur snúið, ást mín á Bubba var hrein og tær. Fullkomlega platónsk. Ég hélt því staðfastlega fram árum saman að

það væru textarnir en eflaust hefur tónlistin og Bubbi sjálfur átt þar stóran hlut að máli líka.

Eftir þetta keypti ég allt sem Bubbi gaf út. Fannst allt frábært þótt það væri misfrábært. Sögur Bubba (og Dóra) af landinu ýtti undir landsbyggðarómantík sem hafði þær afleiðingar að nú er ég virðuleg bóndafrú. Sem er kannski nokkuð undarlegt þar sem Bubbi söng um sjávarþorp og verbúðalíf. En það er svona. Ég fór nú samt líka í fisk.

Bubbi náði að snerta einhvern streng í sálinni á mér alveg eins og þjóðinni allri. Hann sló taktinn með samtíðinni og hjartað í mér sló í takt. Hann söng um það sem var að gerast hverju sinni. Hann söng líka um depurðina sem rímaði fullkomlega við unglingaangistina mína. Ég fílaði verkalýðsbaráttuna og töffaraskapinn. Mér fannst það ferlega væmið þegar hann söng um að Það væri gott að elska en verst þótti mér þegar hann fór að mæra Geir Haarde og útrásarvíkinga. Það voru svik við málstaðinn. En ég hélt áfram að fylgjast með. Ég veit alveg hvað Bubbi er að gera. Ég fylgist að vísu ekki með honum á samfélagsmiðlum, ég vil ekki láta manninn Bubba eyðileggja fyrir mér listamanninn Bubba.

En ástæðan fyrir þessum skrifum er að þetta misseri kenni ég ljóð og ljóðaskilning. Ég útbý efnið að nokkru leyti og reyndin er sú að ég dett alltaf í Bubba. Krakkarnir sögðu að það væri allt í lagi, ég mætti alveg kenna Bubba, mér fyndist hann greinilega bestur. Það er rétt, mér finnst hann bestur.

Bubbi, ég elska þig.